እቲ ኣብርሃም ዝሰርሓሉ ዓቢ መሰረት እምነት እዩ ነይሩ። ብርግጽ፣ ሓደ ዓለም ሓዲጉ ካልእ እንተዘይበጺሑ፣ ንተፈጥሮኣዊ ራእይ ዝኾኖ የብሉን። ዘይረኣየ ማለት ኣይኮነን፣ እንተኾነ ግን፣ ዝረኣዮ ብእምነት እዩ ነይሩ። ስለዚ ድማ፣ “ብእምነት ኣብርሃም፣ ናብቲ ርስቲ ኾይኑ ኺቕበሎ ዝነበሮ ቦታ ኺወጽእ ምስ ተጸውዔ፣ ተኣዘዘ” (እብ. 11:8) ኢልና ነንብብ።
ኣብርሃም ንጽውዓ ኣምላኽ ብመሰረት እምነት ብምምላሱ፣ ንሱ ምስኦም ዝነበሩ ድማ “ጓኖትን ሓጃጃትን” ኮኑ። ከምቲ መንፈስ ቅዱስ ኣብ ሓድሽ ኪዳን ብዛዕባኦም ኪብሎ ዝኽእል፣ “ኣብ ምድሪ ጓኖትን ሓጃጃትን ምዃኖም ተኣመኑ” (ቁ. 13)። እዚ ኣብ ታሪኹ ብፍላይ ይረአ። ኣብ ሓራን፣ ኣብርሃም ንግዜኡ ዝተዓገተሉ፣ “ኣብኡ ተቐመጠ” ኢልና ነንብብ፤ እንተኾነ ግን፣ ናብ ምድሪ ምስ በጽሐ፣ ከምቲ ዘይተወሰነ መሕደሪ ዘይብሉ ሰብ፣ “ድንኳኑ ተኸለ” ኢልና ነንብብ (ዘፍ. 11:31፤ 12:8 ተመልከት)። ብተወሳኺ፣ “ኣብ ምድሪ ሓለፈ” ኢልና ነንብብ። ከም ጓና ኣብዛ ዓለም ድንኳን ጥራይ ነበሮ፤ ከም ሓጃጅ ድማ ናብ ካልእ ዓለም ይሓልፍ ነበረ።
ኣብርሃም ኣብዚ መገዲ ሓጃጅነት ዝጸንሖ እንታይ ምዃኑ ንመሃር። “እግዚኣብሔር ድማ ንኣብራም ተራእዮ እሞ፡ ንዘርእኻ እዛ ምድሪ እዚኣ እህባ” (12:7) በሎ። ነዘን ክልተ ነገራት ኣስተብህለለን፦ ቀዳማይ፣ እግዚኣብሔር ክልተ ሳዕ ከም ዝተራእዮ ዝገልጽ ቃል፤ ካልኣይ፣ እታ ምድሪ ከም ናይ መጻኢ ርስቲ ኣብ ቅድሚኡ ተነቢራ። ንንጉስ ብውበቱ፣ ነታ ርሑቕ ምድሪ ድማ ይርእያ። ብብርሃን ክብሪ እቲ ዝጸውዖ ኣምላኽን ብበረኸት እታ ዝኸደላ ምድርን ከም ጓናን ሓጃጅን ጉዕዞኡ ቀጸለ። ስለዚ ድማ ኣብ ሓድሽ ኪዳን፣ “ነታ መሰረት ዘለዋ ከተማ ይጽበ ነበረ” (እብ. 11:10) ኢልና ነንብብ።
ምስናይና ድማ ካልእ ኣይኮነን። ንክርስቶስ ባዕሉ ብኽብሩን ንበረኸት እቲ እንኸደሉ ሰማያዊ ቤትናን ኣብ ቅድሜና እንተዘይብልናዮ፣ ብዝኾነ ይኹን ንእሽቶ መጠን፣ ባህሪ ጓናን ሓጃጅን ኣይንጸውርን።
