እብራውያን፡ ትርጉሙ “ተጓዓዝቲ” ማለት እዩ፡ ጸሓፊ ኣይጠቐሰን፡ እቲ ጸሓፊ ግን ምናልባት ጳውሎስ ክኸውን ይኽእል እዩ። ብኣምላኽ ይጅምር እሞ ናይ ሓድሽ ኪዳን ምግላጽ ምስ ናይ ብሉይ ኪዳን ዝሰማማዕ፡ ገና ግን ብብዙሕ ዝተፈላለየ ምዃኑ የርኢ። ብሓቂ፡ ትንቢታት፡ ዓይነታትን ዓይነታውያን ሰባትን ሕጂ ኣምላኽ ካብ ሰማይ ብኣካል ወዱ፡ ፈጣሪን ደጋፊ ኩሉ ነገራት ዝኾነ፡ ዘደንቕ ፍጻሜኦም ከም ዝረኸቡ ይረአ። ዘለኣለማዊ ኣምላኽነቱን ናይ ሓቂ ሰብነቱን ብንጹርን ብጥንቃቐን ተገሊጹ ኣሎ። ንኹሉ ናይ ብሉይ ኪዳን ከፊላዊ ምግላጽ ሓሳብ ኣምላኽ ይበልጾ።
ዓብዪ ስራሕ ምድሓን ጐይታ ኣብ ዘለኣለማዊ ዋጋኡ ኣብ ቅድሚ ኣምላኽ ይረአ። ንሱ ናብ ሰማይ በጺሑ፡ ንነፍሲ ወከፍ ዝደሓነ ሰብ ሰማያዊን ዘለኣለማዊን ውርሻ ከም ዝመስረተ ይረአ—እዚ ምስ ምድራዊ ተስፋ እስራኤል ዝተፈላለየ እዩ። ንሱ እቲ ዓብዪ ሊቀ ካህናት እዩ፡ ብሰማያት ዝሓለፈ፡ ብእኡ ኣቢልና ንኣምላኽ እንቐርብን እንሰግድን፡ ንቕዱሳኑ ድማ ኣብ ኩሉ ሕጂ ዘለዎም ኣድላይነት ዝድግፍን ዝድንግጽን።
ስለዚ እቲ ኣማኒ ኣብ ምድሪ ከም ዘሎ ይረአ፡ ግን ሰማያዊ ተስፋ ኣለዎ። ብሓቂ ኣብ ጸላኢ ዓለም ተጓዓዛይ እዩ። ኩሉ ናይ ምድራዊ ባህሪ ዘለዎ ሃይማኖት—እንተላይ ኣይሁድነት፡ ቅድሚ ሕጂ ብኣምላኽ ዝተመስረተ—ከም “ሰፈር” ንኽብሪ እዚ ሰማያዊ ምግላጽ እዚ ጸላኢ ከም ዝኾነ ይረአ። እቲ ኣማኒ ድሕሪኡ ናብ ጐይታ የሱስ “ካብ ሰፈር ወጻኢ” (13:13) ክኸይድ ይጽዋዕ።
እብራውያን ብዛዕባ እምነት፡ ኣካይዳን ኣምልኾን ክርስትያን ንጹር መስመራት ምምልካት ዝኸበረ መጽሓፍ እዩ።
