እዚ ከንቱ ትዕቢት እዚ ኣብ ሕብረተሰብና፣ ኣብቶም ክርስትያናት ንርእስና ኢና ዚብሉ እውን ከይተረፈ፣ እናበዝሐ ይርአ ኣሎ። እዚ ድማ ሓደ ሰብ ብትዕቢቱ ንኻልእ እንተ ዘይጎድኦ፣ ብሓቂ ሓደ እኳ ኣይቅየምን እዩ። እዚ ንውሉድ ኣምላኽ ኣይገርምን እዩ። እዚ ጥቕሲ እዚ ነዚ ውጽኢት እዚ ኣቐዲሙ ተነበየ፣ እቲ ዚዓግት ምስ ተወስደ ድማ፣ ናብ ምግላጽ እቲ ሰብኣይ ሓጢኣት ከም ዚመርሕ ንፈልጥ ኢና (2 ተሰ. 2:7)።
ትዕቢት ኣዝዩ ሓደገኛ እዩ። ሓላፍነት ኪወስድ ዚደሊ ሰብ “ሓድሽ እምነት ዘለዎ ኪኸውን የብሉን፣ ምናልባት ብትዕቢት ተነፊሑ ከምቲ ሰይጣን ዝወደቖ ፍርዲ ኸይወድቕ” (1 ጢሞ. 3:6)። እዚ ቓል እዚ ብ“ትዕቢተኛ” ተተርጒሙ ኣሎ። እቲ ቓል ብትኪ ምምላእ ማለት እዩ። ትዕቢት እዚ እዩ ዚገብር፦ ንሓደ ሰብ ንነገራት ብግቡእ ከይገምግም ዜዕውሮ ጽዑቕ ጭጋግ ይፈጥር። ሓሳባት የንፍሕ፣ የዛብዕ፣ የደናግር፣ ንሓደ ሰብ ድማ ንነገራት ከም ዘለዉ ከይርኢ ይዓግቶ። እዚ እዩ ነቲ ሓኪም መልኣኽ (ህዝ. 28:12, 17) ሓሳባቱ ዘዕመቖን ናብ መገዲ ሓጢኣቱ ዝመርሖን። ትዕቢት እዩ ጌጋ ዝገበሮ፣ ኣብ ቅድሚ ኣምላኽ በደለኛ ዝገበሮ፣ ፍርዲ ኣምላኽ ድማ ኣብኡ ዜምጽእ። ትዕቢት ንሓሳባት የዕምቕ።
ክንደይ ሰባት እዮም ብዚ ወጥሪ እዚ ተታሒዞም ናይ ዘለኣለም ፍርዲ ኪረኽቡ? “ንሓሳባትን ንኹሉ እቲ ንፍልጠት ኣምላኽ ዚጻረር ልዑል ነገርን” ንምፍራስ ንጸሊ (2 ቈረ. 10:5)፣ ምእንቲ ኸይዕውሩ፣ ምእንቲ ኺንስሑን ኣብ የሱስ ክርስቶስ ዘለኣለማዊ ህይወት ኪረኽቡን። ንሕና ድማ ስም እቲ ለዋህን ትሑትን፣ ጐይታና የሱስ ክርስቶስ፣ ዝጸርና፣ ንጸጋኡ ኣቕሓ ጥራይ ምዃንና እናፈለጥና፣ ንቓላት ጳውሎስ ንዘክር፦ “እምበኣርሲ ብእተዋህበኒ ጸጋ ንኣባኻትኩም ዘሎኹም ዘበልኩኹም፣ ካብቲ ዚግብኦ ንላዕሊ ኸይሓስብ፣ የግዳስ ብልክዕ ኪሓስብ እምዕደኩም ኣሎኹ” (ሮሜ 12:3)። እዚ ድማ ጥራይ ዘይኮነስ፣ ኣብ ቅድሚ ጐይታ እቲ ናይ ሓቂ ቦታና እዩ።
