እታ ለይቲ እቲ ንጉስ ኣይደቀሰን። ንመድሃኒት ድቃስ ወይ ንመዘናግዒ ኣይሓተተን። ኣብ ክንዲኡ፡ ነቲ ናይ ግዝኣቱ ፍጻሜታት ዝገልጽ መዝገብ ከንብብ ኣዘዘ። እቲ ሞርዶካይ ብዛዕባ ትልሚ ቅትለት ዝገለጾ ተነበበ፡ ግን ብዛዕባ ሽልማቱ ዝኾነ ነገር ኣይተጻሕፈን። “ኦ፡ ሃማን ኣብ ኣፍ ደገ ኣሎ? የእትዎ! ‘ንእግዚኣብሔር ባህ ዘብሎ ሰብ እንታይ ክግበረሉ ይግባእ?’ ኢለ ክሓቶ እየ።”
ነዚ ሕቶ እዚ ምስ ሰምዐ፡ እቲ ትዕቢተኛ ሃማን ንጉስ ንእኡ ከኽብሮ ከም ዝደሊ ሓሰበ፡ ከምኡ’ውን ብመሰረት እዚ መለሰ። “ሓደ ካብቶም ክቡራት መሳፍንቲ ንጉስ ነቲ ሰብ ብኽዳን ንጉስ ዝለበሶ፡ ኣብ ንጉሳዊ ፈረስ ንጉስ ዝጋልቦ፡ ከምኡ’ውን ብከተማ ኣቢሉ ‘ንእግዚኣብሔር ባህ ዘብሎ ሰብ ከምዚ ክግበረሉ እዩ!’ ኢሉ ክእውጅ ይግበር።” ነዚ ኩሉ ንሞርዶካይ ክገብር ምእዛዙ ክንደይ ዘስደምም እዩ! ንእኡ ኣብቲ ንዚ ዕላማ እዚ ዝሃነጾ መሳቐሊ ንምስቓል ፍቓድ ንምርካብ መጺኡ ነበረ። ሕጂ ድማ ብሕዝቢ ከኽብሮ ኣለዎ!
ኣምላኽ ትልምታቱ ብድንቂ ይፍጽም። ንየሱስ ካብ ምዉታት ኣንሲኡ ኣብ የማናዊ ኢዱ ኣንቢርዎ። ቀልጢፉ ኩሉ ኣብ ሰማይ፡ ኣብ ምድሪ፡ ከምኡ’ውን ኣብ ትሕቲ ምድሪ ዘሎ ብርኪ ክሰግድን የሱስ ክርስቶስ ንኽብሪ ኣምላኽ ኣቦ ጐይታ ምዃኑ ክእመን ድማ ኣለዎ።
“ኣምላኽ ብሕቡእ መገዲ ይንቀሳቐስ፡ ተኣምራቱ ንምፍጻም” ንዝምር። ስም ኣምላኽ ኣብ መጽሓፍ አስቴር ኣይተጠቕሰን፡ ግን ንሱ ንህዝቡ ከመይ ከም ዝዓዪ ምግምጋሙ ዘደንቕ እዩ። ኢዱ ኣብ ዝነኣሰ ዝርዝራት ከመይ ንዕላማታት ጸላኢ ከም ዝዓንቅፍን ንኹሉ ነገር ንጥቕሚ እቶም ዝፈቕርዎ ከም ዝዓዪን ክርአ ይኽእል እዩ። እዚ ኣምላኽ እዚ ይፈቕረናን ምሳናን እዩ! ስሙ ንምስጋና ይኹን!
