እያሱ ብሓይሊ ኣምላኽ ኣብ ዓይ ዓባይ ዓወት ረኺቡ ነይሩ (እያሱ 8)፣ እንተኾነ ግን ብሰንኪ እቲ ሓጐስ ንኣምላኽ ምሕታት ዘንጊዑ ይኸውን። ጊብዖናውያን ምስ መጽእዎ (እያሱ 9)፣ ክገብሮ ዘይግብኦ መብጽዓ ገበረ፣ እንተኾነ ግን ኣምላኽ ኣይተረኮን። ብጸጋኡን ልዑልነቱን፣ ነቲ ውድቀት ንጥቕሚ እስራኤል ተጠቕመሉ። ኣሞራውያን ብዛዕባ እቲ ኣብ ዓይ ዝረኸብዎ ስዕረትን ምስ ጊብዖን ዝገበርዎ ስምምዕን ምስ ሰምዑ፣ “ዓባይ ከተማ” (10:2)፣ ሓሙሽተ ነገስታት ተጠርኒፎም ኣንጻራ ወፈሩ። ጊብዖናውያን ብመሰረት ስምምዖም ናብ እያሱ ኣእዋዮም፣ እያሱን ሰራዊቱን ድማ ለይቲ ምሉእ ተጓዒዞም ብሃንደበት ወፈሩ።
እግዚኣብሔር ንእያሱ፣ “ኣይትፍርሆም፣ ናብ ኢድካ ሂበዮም ኣለኹ እሞ፣ ሓደ እኳ ኻባታቶም ኣብ ቅድሜኻ ደው ኣይብልን እዩ” (10:8) በሎ። ኣምላኽ መብጽዓኡ ኣኽበረን ምእንቲ እስራኤል ተዋግአን፣ መዓልቲ እናመሰየ ምስ ከደ ድማ ኣሞራውያን ገና ይሃድሙ ነበሩ። እያሱ ድማ ጸሓይን ወርሕን ደው ክብላ ብድፍረት ኣዘዘ፣ ምእንቲ ዕላማ ኣምላኽ ብሰንኪ ምጕዳል ብርሃን ጸሓይ ጥራይ ከይዕገት።
እዚ ብሳይንሳዊ መገዲ ከመይ ከም ዝኸውን፣ ንእግዚኣብሔር ብኽብሪ ምስ ረኣናዮ ክንሓትቶ ንኽእል ኢና፣ እንተኾነ ግን ብርግጽ ብፈጣሪ ጥራይ ክካየድ ዝኽእል ተግባር እዩ ነይሩ። ብእኡ ክንገረምን ክንፈርህን ንኽእል ኢና፣ እንተኾነ ግን እዚ ምስቲ ኣብ መስቀል ጎልጎታ ዝተራእየ ሓይሊ ዝወዳደር ከም ዘይኮነ ንፈልጥ ዲና? ጸሓይን ምድርን ደው ምባለን ዓቢን ዘደንቕን ተኣምር እዩ፣ እንተኾነ ግን ምሕጻብ ሓጢኣተይ ካብኡ ንላዕሊ እዩ። ንሕና እውን ክንድሕን ዘይግብኣና ጠማማ ህዝቢ ነበርና፣ እንተኾነ ግን ክርስቶስ ንጸላኢ ስዒሩ ኣድሓነና። እዚ ብሓቂ ንፍርሃትና ዝግብኦ እዩ፣ ንሱ ድማ ኣምልኾና ይግብኦ!
