ኣምላኽ ዓቢ ፈጣሪ እዩ፣ ንሱ ድማ ኩሎም ሰባት ተሓተቲ እዮም። እንተፈተናዮ ወይ እንተዘይፈተናዮ፣ እዚ ነጥቢ እዚ ኣብ ሮሜ ብንጹር ተርእዩ ኣሎ፣ መደምደምታኡ ድማ “ኩሉ ሓጢኣት ገይሩ ክብሪ ኣምላኽ’ውን ስኢኑ እዩ” (ሮሜ 3:23)። ሓላፍነት ሰብ ምስቲ ኣምላኽ ብዝተፈላለየ መገዲ ዝህቦ ብርሃን ዝሰማማዕ እዩ። ንኣብነት፣ ከም ፈጣሪ ምፍላጡ፣ ንመወዳእታ ፈራዲ ዝኾነ መሰላቱ’ውን የረድእ። ብዓሰርተ ትእዛዛት፣ ኣምላኽ ንህዝቡ ሓላፍነት ኣሰከሞም። ድሕሪኡ፣ ንእስራኤል በረኸት ምድሪ ተስፋ ሃቦም፣ ንኻልእ ፈተና ድማ ኣቕረቦም፣ እዚ በረኸት እዚ ምስኡ ብምሕባር ከም ዝምስግንዎ ወይ ከም ዘይምስግንዎ።
ሎሚ፣ ንሱ መድሓኒ ኣምላኽ እዩ፣ ጸጋ ዘርኢ፣ ግን ብሓቂ ኩሉ ክንስሓግ ይሓትት። ንስኻኸ? ድሮ ተነሲሕካ ሓጢኣትካ ኣሚንካ ዲኻ? እንተዘይኮይኑ፣ ሕጂ ግበሮ! ምኽንያቱ ክሳዕ ጽባሕ እንተጸበኻ፣ ድሮ ደንጉዩ ክኸውን ይኽእል እዩ። ኩሉ ብፍጥረቱን ብቓሉን ብርሃን ካብ ኣምላኽ ተቐቢሉ እዩ፣ ንሱ ድማ ንሰባት ብመሰረት እዚ ሓላፍነት የሰክሞም፣ ንዓኻ’ውን ሓዊሱ!
ንእስራኤል ዝነበሮ ትልምታት፣ ንኣብራም፣ ስሙ “ልዑል ኣቦ” ማለት እዩ፣ ካብ ዑር ናይ ከለዳውያን ክወጽእ ምስ ጸውዖ ተጀመረ (ዘፍጥረት 12:1)። ኣምላኽ ዘርኢ ከም ዝህልዎ፣ ንምድሪ ተስፋ ድማ ከም ዝወርስ ኣረጋገጸሉ። ሰበይቱ ግን መኻን ኮይና፣ ክትሓርስ ኣይከኣለትን። እቲ ሰብኣይን ሰበይትን፣ ገረድኦም ሃጋር መፍትሒ ክትህብ ትኽእል ትመስሎም ነይሩ፣ በዚ ድማ ኣብራም ኣቦ እስማኤል ኮነ (16:15)። ግን ኣምላኽ ካልእ ትልምታት ነይርዎ። እቲ ኣቦ ድሮ ዘርኢ ክወልድ ዘይከኣለሉ እዋን፣ ኣምላኽ ኣብርሃም፣ “ኣቦ ብዙሓት” ዝብል ስም ሃቦ (17:5 jnd)። ልዑል ዝኾነ ኩሉ ዝኽእል፣ ንሱ ንቐረባን ንሩሑቕን መጻኢ ዝነበሮ ትልምታት ኣርኣዮ፣ ከምኡ’ውን ናይ ኣብርሃም ተራ። ንስኻ ንመጻኢኻ ንኣምላኽ ትእምን ዲኻ?
