ምምስራት ድራር ጐይታ ከም ሓንቲ ጽብቕቲ ዕንቊ ኣብ ጸሊም ድሕረ ባይታ እዩ፣ ኣብቲ ግዜ እቲ ንሱ ብእስራኤልን ብዓለምን ምስ ተደርበየ ንልቢ እቶም ንጐይታ ዝፈትዉ ክቡር እዩ።
እቲ ጐይታ የሱስ ዝሰብሮ እንጌራ ንስጋኡ ንዓና ዝተዋህበ የመልክት፣ ከምኡ’ውን ንመከራኡን ሞቱን ብግልጺ የርኢ። ሓንቲ ፍረ ስርናይ ናብ ምድሪ ትወድቕ እሞ ትመውት። ድሕሪ ምብቋላ፣ ትሕፈስ፣ ድሕሪኡ ትድበስ፣ ናብ ሓርጭ ትፍጨ፣ ከምኡ’ውን ንሓዊ ትቐርብ ንሰብ ምግቢ ንምሃብ። ካብቲ ዕምቆትን ጭንቀትን ናይ መከራኡ ብተግባር ምንም ክንርድኦ ኣይንኽእልን፣ ይኹን እምበር ምዝካር እዚን ሞቱን ኣብ ምስባር እንጌራ ኣዝዩ ኣገዳሲ እዩ። ንሱ ብፍቕሪ ነዚ ንምዝካሩ ክንገብሮ ይሓትተና።
እቲ ጽዋእ ንዝፈሰሰ ደሙ ይዛረብ፣ ምልክት ናይ ዝተፈጸመ መስዋእቲ፣ ወይኒ ምልክት ሓጎስ ስለ ዝኾነ፣ እዚ ድማ ክቡር ውጽኢት ናይ ስራሕ ክርስቶስ ብምድሓን እዩ። እዚ “ጽዋእ በረኸት እቲ እንባርኾ” እዩ (1 ቈረ. 10:16)፣ እኳ ደኣ ውጽኢት መከራን ሞትን እዩ፣ ወይኒ ንምፍራይ ወይኒ ስለ ዝድበስ። ብሓቂ፣ ዘይተነግረ ሓጎስ ውጽኢት ናይ ዘይተነግረ መከራ ናይቲ ብሩኽ ጐይታና እዩ። ስለዚ፣ “ብሓጎስን ሓዘንን ተሓዋዊስና” ንዕኡ ንዝክሮ።
እቲ ጐይታ ብዛዕባ እዚ ክቡር ስርዓት ዝኾነ ትክክለኛ ቅደም ተኸተልን ዝተወሰኑ ደንብታትን ኣይሃበን። ልቢ ብትሕትና ንእኡ ምስ ዝግዛእን ብኣምልኾ ንብሩኽ ስሙ ምስ ዝመልእን፣ መንፈስ ኣምላኽ ብጥበብን ብስርዓትን ንብሩኽ ወዲ ኣምላኽ ልዕለ ዝኾነ ክብሪ ንምሃብ ከም ዝመርሖም ምሉእ እምነት ክህልዎ ይኽእል እዩ።
