ብ“መስቀል ክርስቶስ” ካብቲ ንሓጥእ ዝኸውን መገዲ ይቕረታ ንላዕሊ ብዙሕ ትርጉም ኣለዎ። ንዕኡ ከም ዓብዪ ፍታሕ ንጸገም ሰብ ጥራይ ምውሳድ፡ ክሳዕ ክንደይ ሓቂ እንተኾነ እኳ፡ ካብ ዓብዪ ኣገዳስነቱ ይምንዝዖ፡ ከምኡ’ውን ንሓቂ የጸልምቶን ንኽብሪ ኣምላኽ ይዓጽዎን።
ምኽንያቱ ኣብቲ ካብ ኩሉ ዝዓበየ ሓቂ፡ እንታይ እዩ ዘይተፈጸመ? ቅዱስ ጽልእን ፍርድን ኣምላኽ ንሓጢኣት፡ ዘገርም ፍቕሩ ንሓጥእ፡ ዘይወሰን ጸጋ፡ ትሕትና፡ ከምኡ’ውን መከራ መድሓኒ፡ ትብዓትን ተንኮልን ሰይጣን፡ እጅግ ዝበለ ክፋእ ሰብ፡ ኣብ ዝበለጸ ዝከኣል ኩነታት፡ ከምኡ’ውን ብዘይካ ዓበይቲ ረብሓታት፡ ብዘይ ምኽንያት ንምጽዳቕ ወይ ንምምሕዳር ምኽንያት—ኩሉ ኣብ መስቀል ተራኺቡ፡ ከምቲ ኣብ ካልእ ዘይተራኸበ።
ኣብኡ ትምክሕቲ ሰብ ተደቝሱ፡ ሓጢኣት ተወጊዙን ተኣልዩን፡ ሰይጣን ተሳዒሩን ተደምሲሱን፡ ፍርዲ ተሰኪሙ፡ ኣምላኽ ከኣ ብክርስቶስ ዝኸበረ፡ ንሱ ሓጢኣት ዘይፈልጥ ንዓና ሓጢኣት ዝኾነ፡ ምእንቲ ንሕና ጽድቂ ኣምላኽ ብእኡ ክንከውን። ኣብኡ ጥራይ ብሓቂ መለኮታዊ ባህርያትን መገድታትን፡ እቲ ሓጢኣትና ብኻልእ መገዲ ዘወገዶ ወይ ዘጋጨዎ ዝመስል፡ ሕጂ ንዘለኣለም ምእንቲ እቶም ዝኣምኑ ተዓሪቑ፡ ንዝዓነወት ፍጥረት፡ ከምኡ’ውን ንህዝቢ ኣምላኽ፡ ሓድሽ ንምግባርን ንዘለኣለማዊ ዘመናት ንኽብሪ ኣምላኽ ንምብራቕን ጽኑዕ መሰረት ተነቢሩ።
