ኣምላኽ ናይ ኩሉ ጽቡቕ ምንጪ ክኸውን ኣለዎ፣ ከምኡ’ውን እዩ። ሓደ ሰብ ብቕኑዕ ክምራሕ እንተኾይኑ፣ እዚ ብኣምላኽ ብርሃኑን ሓቁን ብጥበብ ዝመልኦ መገዱ ንኽመርሕ ብምልኣኽ ክኸውን ኣለዎ። ሓቂ ንዓይ እቲ ዝበለጸ መገዲ እንታይ ምዃኑ ንባዕለይ ክውስን ኣይገድፈንን። ሓቂ ኣምላኽ እንተ ተቐቢለ፣ ብዘይስሕተት ናብ ቅዱስ ከረን ኣምላኽን ናብ ድንኳን ኣምላኽን ክመርሓኒ እዩ። ከረኑ ካብቲ ንቡር ደረጃ ልዕል ዝበለ እዩ፣ ከምቲ ኣብ ኤፌሶን 1:3 ዝተገልጸ፡ “ብጹዕ ይኹን እቲ ኣምላኽን ኣቦን ጐይታና የሱስ ክርስቶስ፣ ንሱ ብክርስቶስ ኣብ ሰማያዊ ቦታታት ብኹሉ መንፈሳዊ በረኸት ዝባረኸና።”
ካብዚ ንላዕሊ፣ እቲ ኣማኒ ብሓቂ ኣምላኽ ናብ ቅዱስ ድንኳን ኣምላኽ፣ ኣምላኽ ብውልቀ ሰብ ወዱ ዝነብርሉ ቦታ ይመጽእ። እዚ ድንኳን እዚ ሕጂ ኣበይ እዩ? ኣብ ቤት ኣምላኽ፣ ቤተ ክርስቲያን ህያው ኣምላኽ፣ ዓንዲን መሰረትን ሓቂ እዩ (1 ጢሞ. 3:15)። እዚ ስጋዊ ቤት ኣይኮነን፣ ግናኸ መንፈሳዊ ቤት እዩ፣ ኣብኡ መንፈሳዊ መስዋእቲ ብየሱስ ክርስቶስ ንኣምላኽ ቅቡል ክንቀርብ ንኽእል ኢና (1 ጴጥ. 2:5)።
ኣብቲ መሰውኢ ኣምላኽ—እቲ መሰውኢ ብዛዕባ ክርስቶስ ባዕሉ ዝዛረብ—ብሓጐስን ብምስጋናን ክንምልስ ንኽእል ኢና፣ ነቲ “ኣምላኽ፣ ኣምላኸይ” ኢልና እንፈልጦ እናኣመስገንና። እዚ ኣምላኽ እዚ መን እዩ? ንሱ ብቡሩኽ ወዱ፣ ጐይታ የሱስ፣ ዝተገልጸ ኣምላኽ እዩ፣ ንሱ ዘይውዳእ ምስጋናን ኣምልኾን ዝግብኦ እዩ።
