ብዙሓት ሰባት ኣብ ተሰሎንቄ ንመልእኽቲ ወንጌል ኣምላኽ ተቐቢሎም ኣመንቲ ኮይኖም። ናብቲ ህያው ሓቀኛ ኣምላኽ ተመሊሶም። እምነቶም ሰለስተ ኣገደስቲ ባህርያት ነይርዎ፣ ከምቲ ኣብ (1) ግብሪ እምነቶም፣ (2) ጻዕሪ ፍቕሮም፣ ከምኡ’ውን (3) ትዕግስቲ ወይ ምጽዋር ተስፋኦም (1 ተሰ. 1:3) ዝረአ። ሎሚ እውን እንተኾነ፣ እዚ ንሓቂ እምነትና ዘርኢ ባህርያት የድልየና እዩ። ጸላኢ ኣመንቲ ብናይ ኣፍ ምእማኖም፣ ብግብሪ ምግላጾም፣ ብዘይሓቀኛ እምነት፣ ወይ ብሓሶት “ምልክታትን ተኣምራትን” ክዕገቡ ይደሊ። ከምዚ ዝኣመሰለ ምእማን ብዘይ ቅንኣት “ቀዳማይ ፍቕሪ” ኮይኑ፣ ንምሉእ ውድቀት ናይ ክርስትያናዊ ምስክርነት ከምርሕ እዩ።
እዚ ዘለናዮ ዘመን ጸጋ “ምስጢር እግዚኣብሔር” (1 ጢሞ. 3:16) የጠቓልል። ብክርስቶስን ብምህናጽ ማሕበሩን ጀሚሩ፣ ብምርካብ ክዛዘም እዩ። ኣብዚ ከምዚ ዘሎ እዋን፣ እቲ ሓሳዊ ብምስጢራዊነት ወይ ብኻልእ “-ኢዝም” ናይ ሰብኣዊ ኣተሓሳስባ፣ ከምኡ’ውን ብተቓውሞ ሰይጣን ገይሩ ን“ምስጢር” ኣምላኽ ንምቅዋም ብትግሃት ይሰርሕ ኣሎ። እዞም መጥቃዕትታት እዚኦም ኣብ ዘመን ሃዋርያት ጀሚሮም፣ ክሳዕ ሕጂ ይቕጽሉ ኣለዉ፣ ድሕሪ ምርካብ ድማ ክውስኹ እዮም። እቲ ዘመን “ምስጢር ዓመጻ” (2 ተሰ. 2:7) ተባሂሉ ይጽዋዕ፣ ከመይሲ ጻዕሪ ጸላኢ ክዛየድ እዩ። እቲ “ሰብ ሓጢኣት” (ቁ. 3)፣ እቲ “ዓማጺ” (ቁ. 8)፣ ንርእሱ እቲ ንነዊሕ እዋን ዝተጸበየ መሲሕ ምዃኑ እናገለጸ፣ ንሰባት፣ እንተላይ ንብዘላ ዓለም ንምምሳጥ ዓበይቲ ተኣምራት ክገብር እዩ (ራእ. 13:11–18)።
ሃዋርያት ኣምላኽ ብዛዕባ እዚ ዝመጽእ ምትላል ብዙሕ ዝርዝራት ሂቦም። ንኣመንቲ ቅኑዕ ምስትውዓል ክህልዎም፣ ን“ዓማጺ”ን ንዝርጉሕ ስሕተታቱን ክጻወሩ መሃርዎም። ንሕናኸ? እከይ ድሕሪ ምርካብ ክዓቢ እዩ (1 ተሰ. 4:14–18)፣ ሎሚ ግን ጽላሎት ናይ ዝመጽኡ ፍጻሜታት ይረአ ኣሎ። ተዳለዉ!
