ሓደ ኻብቲ ብዛዕባ ቓል ኣምላኽ ዘደንቕ ነገር እቲ ኣብ ትሕዝቶኡ ዝተገልጸ ሓቅታት ከም ዝተነጸሉ ፍርፋራት ወይ ከም ዘይተተሓሓዙ ታሪኻትን ፍጻሜታትን ዘይኮነስ ምቕናዑ እዩ። የግዳስ፣ ኣብ መጽሓፍ ቅዱስ ኹሉ ተኣሳሲሩን ተኣሳሲሩን ይርከብ፣ ነቲ ቀንዲ ሓሳብ ይድግፍ፡ ምድሓን ዝወደቐ ሰብን ዝመጽእ መንግስቲ ኣምላኽን ብክርስቶስ ዝፍጸምን ዝምላእን።
እቲ ኣብ ርእሲ እዚ ምስትምሃር ዘሎ ፍቕዲ ናይዚ ኣብነት እዩ፣ ምኽንያቱ ሓቂኡ ኣብ ኹሉ ቅዱስ ጽሑፋት ይረጋገጽ። ሰብ ትልሚ ይገብር፣ ግናኸ ኣብ ምፍጻሙ ትልሚ ኣምላኽ እዩ ዝጸንዕ፡ “ንዓይ ሸጥኩምኒ … ኣምላኽ ለኣኸኒ።” እዚ ኸኣ ሰብኣዊ ትልሚ ብዙሕ ግዜ ንኣምላኽ ዝጻረር ከም ዝኾነ ምስ ንሓስብ ዝያዳ ዘገርም እዩ፣ ግናኸ ብልዑላዊ ስልጣኑ ንፍቓዱ ንምፍጻም ክጥቀመሉ ይኽእል እዩ፣ እዚ ኸኣ ንሰብኣዊ በረኸት! ብዙሕ ግዜ “ሰብ ይሓስብ ኣምላኽ ይውስን” ይበሃል። እዚ ኣበሃህላ እዚ ንፍቕዲ ምሳሌ 19:21 ይገልጽ፡ “ኣብ ልቢ ሰብ ብዙሕ ትልሚ ኣሎ፣ ግናኸ ምኽሪ እግዚኣብሄር—እዚ እዩ ዝጸንዕ።”
ታሪኽ ዮሴፍ ነቲ ኣብ ላዕሊ ዘሎ ምሳሌ ብፍጹም ይገልጾ። ብኣሕዋቱ ብጭካኔ ተበዲሉ፡ ብዘይ ምትእትታው ሮቤል እንተዝኸውን ምቐተልዎ ነይሮም፡ ከም ባርያ ኸኣ ሸጥዎ (ዘፍ. 37:21, 28)። ኣምላኽ ምስ ዮሴፍ ነበረ፡ ኣብ ኣዝዩ ኣገዳሲ ግዜ ኸኣ ቀዳማይ ሚኒስተር ግብጺ ኮነ።
ታሪኽ ዮሴፍ ንምብርትታዕና ተጻሒፉ እዩ (ሮሜ 15:4)። ነገራት ጸሊም ወይ ከቢድ ምስ ዝመስሉ እውን ንኣምላኽ ክንእምኖ ንኽእል ዲና? እወ ንኽእል ኢና (ሮሜ 8:28)። “ኹሉ ነገራት” ጽቡቕ ኣይኮነን፣ ግናኸ “ኹሉ ነገራት” ንጽቡቕ ብሓንሳብ ይዓዪ።
