እዚ ምዕራፍ 1 ነገስት ኣዝዩ ዘገርም እዩ። ኣብ ምድሪ ሓደ እግዚኣብሔር ዝፈርህ ንጉስ፡ የሆሳፋጥ፡ ብጌጋ ምስ ሓደ ኣዝዩ ክፉእ ንጉስ፡ ኣሃብ፡ ከም ዝተሓባበር ንረክብ። ኣብተን እዋን እቲኣ፡ ሰማይ ተኸፊቱልና፡ ኣምላኽ ብሉዓላዊነቱ ንሓሳዊ መንፈስ ንኣሃብ ናብ ጥፍኣቱ ንምምራሕ ከመይ ገይሩ ከም ዝጥቀመሉ ንርኢ። ከምኡ’ውን ኣብ ምድሪ ሓደ ሰብኣይ ንየሆዋ ኣብ ሰማይ ክዛረብ ዝኽእል ንረክብ።
ንሓንሳብ ነዚ ናይ መወዳእታ ነጥቢ ንሕሰብ፡ እሞ ኣብዚ ምስሊ ናይ ጐይታና የሱስ ክንረክብ ንኽእል ዲና ንርአ።
ቅድም ቀዳድም፡ እዚ “ሓደ ሰብኣይ” ብሰንኪ ቓሉ ከም ዝተጸልአ ንረክብ።
እዚ ንኣብ ሉቃስ 4 ዘሎ ዛንታ ምስ ጐይታ የሱስ ኣብ ምኵራብ ናዝሬት የዘኻኽረና። እቶም ህዝቢ ብጸጋ ዝመልአ ቓላት ካብ ኣፉ ብምውጻኡ ተገሪሞም ነበሩ። ድሕሪኡ ግና ብዛዕባ ጸጋ ኣምላኽ ተዛረበ፡ እዚ ኸኣ ኣብ እስራኤል ጥራይ ክሕጸር ኣይከኣለን፡ ንሳቶም ከኣ ብቝጥዓ ተመልኡ፡ ንእኡ ኸኣ ክቐትልዎ ድሉዋት ነበሩ፡ “ንኣይን ንኣቦይን ርእዮም ጸሊኦምኒ እዮም” (ዮሃ. 15:24)።
ካልኣይ፡ ቓሉ ስልጣን ከም ዝነበሮ ንረክብ። እቲ ዘይእግዚኣብሔር ዝፈርህ ኣሃብ’ኳ ብስም የሆዋ ከም ዝተዛረበ ኣፍለጠ። ጐይታ የሱስ ኣብ ቅፍርናሆም ምስ ተዛረበ፡ እቶም ህዝቢ “ብትምህርቱ ተገሪሞም ነበሩ፡ ከመይሲ ከም ስልጣን ዘለዎ እምበር፡ ከም ጸሓፍቲ ኣይመሃሮምን” (ማር. 1:22) ተባሂሉ ኣሎ።
ሳልሳይ፡ ኣብ 1 ነገስት እዚ “ሓደ ሰብኣይ” ንቓል ኣምላኽ ብምጽዋሩ ከም ዝተሰቀለ ንረክብ። ንብሩኽ ጐይታና የሱስ፡ ንሱ ባዕሉ ሓቂ ዝነበረ (ዮሃ. 14:6)፡ ንሓቂ ኸኣ ዝመስከረ (ዮሃ. 18:37)፡ ሞት ማለት እዩ ነይሩ። ግናኸ ስቃዩ ናይ ሰማዕትነት ጥራይ ከም ዘይነበረ ንፈልጥ ኢና፡ ግናኸ ብሰንኪና እዩ ነይሩ፡ ምእንቲ ንሕና እቶም ጽሉኣትን ንሓድሕድና ንጸላልእን ዝነበርና (ቲቶ 3:3)፡ ንኣቦ ሓሶት ኸኣ ንሰምዕ ዝነበርና (ዮሃ. 8:44)፡ ብሓቂ ክንፈትሕ። ገና “ሓደ ሰብኣይ” ንኣምላኽ ክብሪ ክህብን ንዓና ኸኣ ክፈትሕን ከም ዝኸኣለ ንምስጋና ንሃብ!
