ወንጌል ዮሃንስ ንጐይታ የሱስ ከም ወዲ ኣምላኽ፡ ብኣቦ ዝተላእከን ብቐጻሊ ኣብኡ ተኣሚኑ ዝነበረን የርኢ። እዚ ምትእምማን እዚ ኣብ ዝገበሮ ጥራይ ዘይኮነስ፡ ኣብ ዝገበሮ እዋን እውን ይረአ።
ኣብ ምዕራፍ 2፡ ኣደ የሱስ ወይኒ ኣብ መርዓ ምውዳኡ ኣስተብሃለት። እቲ የሱስ ገለ ክገብር ከም ዝኽእል ዝሓበረትሉ ዘይቀጥታዊ ሓሳብ፡ ግዜኡ ገና ስለ ዘይበጽሐ፡ ብጐይታ ተነጺጉ። ንጽቡቕ ዝሓሰበቶ ቃል ኣዲኡ ኣይሰምዐን፡ የግዳስ ንመሪሕነት ኣቦኡ ጸበየ። ቅኑዕ ግዜ ምስ በጽሐ፡ ሓድሽ ወይኒ ንምቕራብ ተኣምር ገበረ።
ኣብ ምዕራፍ 7፡ ኣሕዋት የሱስ ናብ የሩሳሌም ከይዱ ንርእሱ ንዓለም ከርኢ ሓተትዎ። እዚ ስጋዊ ኣተሓሳስባ እዚ ጐይታ ክነጽጎ ነበሮ—እንደገና፡ ግዜኡ ገና ኣይበጽሐን። ድሕሪ ሒደት መዓልታት፡ ናብ በዓል ዳስ ከደ፡ ምኽንያቱ ሕጂ ግዜ ኣቦ በጺሑ ነበረ። ግን “ብግህዶ ዘይኮነስ፡ ብሕቡእ” ከደ (7:10)።
ኣብ ምዕራፍ 11፡ ማርታን ማርያምን ንጐይታ ሓዎም ሓሚሙ ከም ዝነበረ ኣፍለጥኦ። እንደገና፡ ጐይታ ጸበየ እሞ ብቕጽበት ኣይገበረን። ድሕሪ ኽልተ መዓልታት ጥራይ፡ ኣልኣዛር ድሮ ምስ ሞተ፡ ናብ ቤትኤል ከይዱ ንኣልኣዛር ካብ ምዉታት ኣተንስኦ።
ንባህርዩ ንምዕዛብን ካብኡ ንምምሃርን ፍሉይ ዕድል ኣለና። ኣምላኽ ንፍቓዱ ንምፍላጥና ንቓላት ሰባት ክጥቀመሎም እንተ ኽኢሉ እውን፡ ንሰማያዊ መሪሕነት እናተጸበና ንቕሑ ክንከውን የድልየና።
