ኣብ መንጎ እቶም ብሓደ ዝተዋህበ ሰብ ዝተኣከቡን እቶም ብሓደ ኣካል ናብ ጐይታ ጥራይ ዝተኣከቡን ዓብዪ ፍልልይ ኣሎ። ብኣገልግሎት ምእካብ ሓደ ነገር እዩ፡ ናብኡ ምእካብ ድማ ካልእ ነገር እዩ። ሰባት ብኣገልግሎት ጥራይ እንተ ተኣኪቦም፡ እቲ ኣገልግሎት ምስ ከደ ንሳቶም እውን ክኸዱ ይኽእሉ እዮም። ግናኸ ሓቀኛ ልቢ ዘለዎም፡ ንጐይታ ጥራይ ዝተወፈዩ ነፍሳት እንተ ተኣኪቦም፡ ሽዑ ንሓቀኛ ኣገልግሎት ምስ ረኸብዎ ኣዝዮም የመስግኑ፡ ግናኸ ብእኡ ኣይተኣማመኑን። ንውህበት ኣይውሕዱን፡ ግናኸ ንዋህቢኡ ይበዝሑ። ንምንጪታት የመስግኑ፡ ግናኸ ንምንጪ ጥራይ ይውከሉ።
ብዘይ ኣገልግሎት ዝሓይሹ፡ ምስ ረኸብዎ ድማ ኣዝዮም ዝውድስዎም ምዃኖም ኩሉ ግዜ ክረጋገጽ እዩ። ብሓጺሩ፡ ንሱ ንሓቀኛ ቦታኡ ይህብዎ። ግናኸ ንውህበት ዘይግባእ ኣገዳስነት ዝህቡ፡ ኩሉ ግዜ ብዘይምህላዉ ዝማረሩ፡ ከምኡ ድማ ብዘይኡ ኣኼባ ክሕጐሱ ዘይክእሉ፡ ንኣኼባ ዕንቅፋትን ምንጪ ድኻምን እዮም።
ወይለይ! ካልኦት ዕንቅፋታትን ምንጭታት ድኻምን ኣለዉ፡ እዚኦም ድማ ብኹሉ ብቁዕ ኣቓልቦ ክወሃቦም ኣለዎም። ነፍስወከፍና፡ ኣብ ኣኼባ ቦታና ክንወስድ ከለና፡ ብሓቀኛ ልቢ ነዚ ሕቶ እዚ ክንሓትት ኣለና፡ “ሓጋዚ ድየ ወይስ ዕንቅፋት?” ብዝሑል፡ ብርቱዕ፡ ዘይግደስ መንፈስ እንተ መጺእና፤ ብሓደ መደበኛ ኣገባብ፡ ዘይተፈረደ፡ ዘይተለማመደ፡ ዘይተሰብረ፤ ብምርማር፡ ብምጕርምራም፡ ብምጕረምራም መንፈስ፡ ኩሉን ኩሉን ካብ ገዛእ ርእስና ወጻኢ እንተ ፈረድና፡ ሽዑ፡ ብርግጽ፡ ንበረኸት፡ ንረብሓን ንሓጐስን ናይቲ ኣኼባ ዓብዪ ዕንቅፋት ኢና። እዚ ኩሉ ክንደይ ሓዘን፡ ክንደይ ውርደት፡ ክንደይ ዘስካሕክሕ እዩ! ካብኡ ክንጥንቀቕ፡ ንዕኡ ክንጽሊ፡ ብጽኑዕ ክንነጽጎ ይግባእ።
