ኣብ መጀመርታ ናይዚ ዓመት እዚ፡ ነዚ ስም እዚ እንደገና ንሓዞ፡ እዚ ድማ ብሓቂ መጀመርታ ናይ ኩሉ ክርስትያናዊ ቋንቋ እዩ።
ሕጻናት ንኣቦ ይፈልጥዎ (1 ዮሃንስ 2:13)፡ ከምኡውን ኣባ ቋንቋ ሕጻናት እዩ፤ ገና ግን እቲ ዝበለጸ ቅዱስ ኣብ ምድሪ ብምሉኡ ዘይተረድኦ ጣዕምን ሃብቲ ትርጉምን ኣለዎ። ናብ እንግሊዝኛ ቋንቋና ከይተተርጎመ ምትራፉ ዘገርም እዩ፡ ብሓቂ ድማ ጳውሎስ ብመንፈስ ቅዱስ ተደሪኹ ኣብ ሮሜ 8:15ን ገላትያ 4:6ን ንግሪኻዊ ምትካእ ኣይሃበሉን። ጐይታ ባዕሉ ኣብቲ ኣብ ገነት ብደም ዝመልአ ስቓዩ ኣብ ጸሎት ምስ ሰገደ፡ ከም ዝተጠቕመሉ ኮይኑ ተተሪፉ ኣሎ። ንዓና ተተሪፉልናን ተዋሂቡናን ኣሎ፡ እቲ ቃል ባዕሉ፡ እቲ ድምጺ ባዕሉ፡ ኣብኡ ንኣቦኡ ምስ ተዛረቦ ካብ ኣፉ ዝወጸ፡ ክንወስዶ ንኽእል ኢና።
ጐይታ ዝተጠቕመሉ “ኣባ”
ጐይታ ከመይ ከም ዝተጠቕመሉን መዓስ ከም ዝተጠቕመሉን ንርአ፡ ከመይሲ ሽዑ ናብ ትርጉሙ ብዝበለጸ ክንኣቱ ንኽእል ኢና። ደቀ መዛሙርቱ ኣብታ ከቢድት ሰዓት ምስኡ ክሕልዉ ኣይከኣሉን፡ ንሕና ግን ሕጂ ናብኣ ክንምለስን ኣብኡ ክንርእዮን ንኽእል ኢና። እንታይ ቅዱስ ዘይጥርጥር ምትእምማን፡ እንታይ ምትእምማን ንጸሎቱ መሊእዎ! ካብቲ ኣብ ቅድሚኡ ዝነበረ ነገር ተጸየፈ፡ እንተዝከኣል ካብኡ ክድሕን ምሓተተ ነይሩ፡ ግን ፍቓድ ኣቦ ልዕላዊ ነበረ፡ ፍቓዱ ብዝኾነ ይኹን ዋጋን ስቓይን ክፍጸም ነበሮ፡ ስለዚ እቲ ስቓይ ምስ ሓለፈ ድማ፡
“እታ ኣቦይ ዝሃበኒ ጽዋእ፡ ኣይሰትያን ድየ?”
ናይ ማርቆስ ጸብጻብ ብዛዕባ “ኣባ፡ ኣቦ”
ንሱ፡ “ኣባ፡ ኣቦ” ከም ዝበለ ዝነግረና ማርቆስ እዩ። ማርቆስ ንእኡ ከም ፍጹም ኣገልጋሊ ገይሩ ዝጽሕፍ። መገዲ ኣገልግሎቱ ናብዛ ጸልማት ሰዓት እዚኣ ኣምጺኣቶ ነበረት፡ ሽዑ ድማ ክብል ነበሮ፡
“ነፍሰይ ክሳዕ ሞት ኣዝያ ሓዚና ኣላ።” ናብ መን ክምለስ ይኽእል? ናብቲ ብቅዱስን ፍጹምን ምሉእ ምውፋይ ዘገልገሎን ምሉእ እምነቱ ዝነበሮን ጥራይ፤ ንኹሉ ነገር ኣብ ኢዱ ኣንበረ እሞ፡ “ግን ኣነ ዝደልዮ ዘይኮነስ፡ ንስኻ ዝደልዮ ይኹን” በለ። እንደገና ንብል፡ እንታይ ዝተባረኸ ምትእምማን፡ እንታይ ምትእምማን፡ እንታይ እምነት፡ እንታይ ድማ ናይ ቀረባ ዝምድና! ኣቦ ሽዑ ብኸመይ ፍቕሪ ከም ዝረኣዮኸ እንታይ ልቢ ክሓስብ ይኽእል? ንሱ፡ “ስለዚ እዩ ኣቦይ ዝፈትወኒ፡ ህይወተይ ስለ ዝህብ . . . እዚ ትእዛዝ እዚ ኻብ ኣቦይ ተቐቢለዮ” ኢሉ ነይሩ። እታ ፍቕሪ ኣብ ገነት ኣብኡ ኣይፈሰሰትን ድያ? ንሱኸ ኣይፈለጣን ድዩ? ብርግጽ ፈሲሳ እያ፡ ንሱ ድማ ብርግጽ ፈሊጥዋ እዩ፡ ኣብ ቅድሚ እቲ ናይ ምትእምማን ፍሰትን ቅዱስ ምትእምማን ንፍቓድ ኣቦን፡ ከምኡውን እቲ ዘይነገር ፍቕሪ ፍሰት፡ ብዛዕባ እቲ ስም፡ ኣባ፡ የመልክት። ፍጹም ፍቕሪ ዝፍለጥሉ ዝምድናን ፍጹም እምነት ዝርከበሉን ይገልጽ። ከምዚ ጌርና ኢና ተገሊጹ ንርእዮ። ብእኡን ብእኡን ፍጹም ተገሊጹ ነይሩ።
ናይና ዝምድና ምስ “ኣባ”
ግን ብዘይሓሰብናዮ ጸጋ ናብዚ ዝምድና እዚ ኣቲና ኢና፡ እቲ ስም፡ ኣባ፡ ድማ ንጸሎትና ናብ ኣምላኽ ክንልእኽ ከለና ኣብ ኣፍና ክኸውን ይኽእል እዩ። እቲ ስም ንዓና ባህሪ እቲ ዝምድና ይገልጽ። ናይ ባርነት ወይ ፍርሂ ኣይኮነን።
ርሕቕ ኢልና ኣይንቀውምን ኢና ግን ንቐርብ ኢና። ቅዱስ ናይ ቀረባ ዝምድና ምስ ዓሚቕ ኣኽብሮት የጠቓልል። ናብኡ ብዘይብተኽ ማእሰርቲ ዝስሕበናን ዘጣብቐናን ፍቕርን ክንክንን ይገልጽ፡ እዚ ድማ ኣብ ውሽጥና ወትሩ ዝውስኽ እምነትን ሓቀኛ ምትእምማንን ዝፈጥር ፍቕርን ክንክንን እዩ። ብምኽንያት እቲ ሮሜ 8 ዝዛረበሉ ናይዚ ሕጂ ዘመን ስቓያት፡ ከምኡውን ብዙሓት ደቅታት ኣምላኽ ብጽኑዕ ዝስምዖም ዘሎ፡ እዚ ስም እዚ ኣዝዩ ጥዑምን ኣዝዩ ዝተባረኸን እዩ። ብእኡ ኢና ክንብል እንኽእል፡
“ንኣምላኽ ንዘፍቅርዎ፡ ከም ድሌቱ ድማ ንዝተጸውዑ፡ ኵሉ ንሰናይ ከም ዝኸውን ንፈልጥ ኢና።”
ገላትያ 4:6 ድማ ይሕግዘና።
ደቂ ስለ ዝኾንኩም፡ ኣምላኽ መንፈስ ወዱ ናብ ልብኹም ለኣኸ፡ “ኣባ፡ ኣቦ” እናበለ ይጭድር። (ገላትያ 4:6)
እዚ መንፈስ እዚ መንፈስ ኣምላኽ እዩ፡ ግን ብዚ ፍሉይ ባህሪን ብዚ ፍሉይ መገዲን ንጡፍ እዩ። መንፈስ ወዱ እዩ፡ ብርግጽ ድማ ትርጉም ናይዚ ጭድርታ እዚ ክንፈልጥ እንተኾይንና፡ ንወዱ ክንሓስብ ኣሎና።
ምሕላውን ናይ መጻኢ ተስፋን
“ኣቦይ ኢልካ ክትጽውዓኒ ኢኻ፡ ካባይ ድማ ኣይትፍለይን ኢኻ”፡ እዚ ቃል ኣምላኽ ንሓደ ኣብ ጥንቲ ዝነበረ ዝተመልሰ ህዝቢ ዝተነግረ እዩ፡ እዚ ስም፡ ኣባ፡ ድማ ካብ ምጥፋእ ዝሕልወናን ካብ ጭንቀት ዝድሕነናን እዩ ዝመስለና። ብፍልጠት ናይ ፍጹም ፍቕሩን ክንክኑን ክንዕርፍ ኢና፡ ኣብ መጻኢ ዕድልና ዝኾነ ይኹን እንተኾነ፡ ምትእምማን ንፍቓዱን እምነት ኣብ ፍቕሩን ንህይወትና ክመልኦ እዩ፡ ክሳዕ እቲ ናይዚ ሕጂ ዘመን ስቓያት ንዓና ኣብቶም ፍቑራት ደቅን ወረስቲ ኣምላኽን ክግለጽ ንዝኾነ ክብሪ ቦታ ዝህብ።
