«ኣይትፍራሕ፣ ምኽንያቱ ኣነ ምሳኻ እየ፤ ኣይትደንግጽ፣ ምኽንያቱ ኣነ ኣምላኽካ እየ። ከበርትዓካ እየ፣ እወ፣ ክሕግዘካ እየ፣ ብጻድቕ የማነይቲ ኢደይ ክድግፈካ እየ።»
ኢሳይያስ 41:10
ፍርሒ ራእይና የዛብዕ፣ ንኣሽቱ ኲርባታት ናብ ኣኽራናት የዕብዮም። እዚ ካብ ሰይጣን ዝመጸ ዕንቅፋት ንዓና ናብ ዕሽነት፣ ከም ንጐይታ ዘይምእዛዝ፣ ክመርሓና ይኽእል እዩ። በዚ ምኽንያት እዩ ጐይታ ብተደጋጋሚ ዝምዕደና፦
«ኣይትፍራሕ፣ ኣይትደንግጽ።»
እቲ ሓረግ «ኣይትፍራሕ» ከምኡ’ውን እቲ ኣወንታዊ መተካእታኡ፣ «ትብዓት ይሃልወካ፣» ኣብ ቅዱሳት ጽሑፋት ብተደጋጋሚ ይርከብ። ኣምላኽ ህዝቡ ብዝርዕዱ ኣጕልባትን ብዝርዕዱ ኣእዳውን ክነብሩ ኣይደልን እዩ። ንሱ «መንፈስ ፍርሒ ኣይሃበናን፣ ግን ናይ ሓይሊን ናይ ፍቕሪን ናይ ልቦናን» (2 ጢሞቴዎስ 1:7)። ኣብ ቀዳማይ ምዕራፍ ናይ እያሱ ኣርባዕተ ግዜ፣ ኣምላኽ ንእያሱ ከምዚ በሎ፦ «በርታዕን ትብዓት ይሃልወካን።» እቲ መልእኽቲ ስር መሰረተ፣ እያሱ ድማ ናብ ምድሪ ተጓዕዘን ንዘይስገር ምሽግ ኤሪኮ እውን ሰዓሮ።
ኣምላኽ ምእመናን ብእምነት ክነብሩ እዩ ዝደሊ፣ ብፍርሒ ዘይኮነስ። እዚ ማለት ፈጺምና ኣይንፈርሕን ማለት ኣይኮነን፣ ግን ብፍርሒ ክንነብር ኣየድልየናን ማለት እዩ። ሓደ ሰብ ሓደ ግዜ ከምዚ በለ፦
«ፍርሒ ኣብ ማዕጾ ደበደበ። እምነት መለሰት፣ ኣብኡ ድማ ዝኾነ ሰብ ኣይነበረን።»
እዚ እዩ ጐይታ ካባና ዝደልዮ—ንውግኣትና ብህያው ኣምላኽ ብምእማንን ብምሉኡ ኣብኡ ብምውካልን ክንስዕር።
ንስኻን ኣነን ምስ ሓይልታት ጸልማት ብቐጻሊ ኣብ ግጭት ኢና፣ ንፍርሒ ወይ ንፍርሒ ድማ ቦታ የብሉን። ሎሚ እንታይ እትገጥሞ ኣለኻ—ዝተቓለሰ መርዓ ይኹን፣ ካንሰር፣ ብሕትውና፣ ወይ ዝጠፍኡ ደቅኻ—ንፍርሕታትካ ንጸግን ንእምነት ድማ ተቐበል። ኣምላኽ ይቈጻጸር ኣሎ። ከበርትዓካን ብጻድቕ የማነይቲ ኢዱ ክሕዘካን እዩ።
መርከብ ንሎሚ
ኣይትጠራጠር፣ ምኽንያቱ ቃሉ ጸኒዑ እዩ፤ ኣይትፍራሕ፣ ምኽንያቱ ኢዱ ክኢላ እያ። – ቶማስ ኬሊ
