ከምቲ ዘለኹዎ፣ ብዘይካ ሓንቲ ምሕጽንታ፣
ግናኸ ደምካ ምእንታይ ፈሰሰ፣
ንዓኻ ክመጽእ ከኣ ምእዛዝካ፣
ኦ በጊዕ ኣምላኽ፣ እመጽእ ኣለኹ፣ እመጽእ ኣለኹ።
ከምቲ ዘለኹዎ፣ ክትቅበለኒ ኢኻ፣
ክትቕበለኒ፣ ይቕረ ክትብለኒ፣ ከተንጽሃኒ፣ ከተርሕቐኒ፤
ምኽንያቱ ንቃልካ እኣምን እየ፣
ኦ በጊዕ ኣምላኽ፣ እመጽእ ኣለኹ፣ እመጽእ ኣለኹ።
ከምቲ ዘለኹዎ፣ እኳ እንተተናወጽኩ፣
ብብዙሕ ግርጭት፣ ብብዙሕ ጥርጣረ፣
ውግኣትን ፍርሃታትን ኣብ ውሽጢ፣ ኣብ ወጻኢ፣
ኦ በጊዕ ኣምላኽ፣ እመጽእ ኣለኹ፣ እመጽእ ኣለኹ።
ከምቲ ዘለኹዎ፣ ድኻ፣ መከረኛ፣ ዕውር፤
ርእየት፣ ሃብቲ፣ ምሕዋይ ኣእምሮ፣
እወ፣ ዝደልዮ ኩሉ ኣብኣ ክረክብ፣
ኦ በጊዕ ኣምላኽ፣ እመጽእ ኣለኹ፣ እመጽእ ኣለኹ።
ኣሜን።
ሰናይ ምሸት። ናብ እግዚኣብሔር ኣምላኽና ንመልከት። ኣቦና፣ እንደገና ቃልካ ምኽፋት ፍሉይ ዕድል እዩ። ቃልካ ምዃኑ ንኣምን። መንፈስ ቅዱስ ከም ዝምህረና ንኣምን። ሎሚ ምሸት የሱስ ክርስቶስ ክብሪ ክረክብን ንዓና ክትዛረበናን ኣብቲ ክንመላለሰሉ ዝደለኻዮ መገዲ ክትመርሓናን ንሓትተካ። ነፍሲ ወከፍና ድምጽኻ ክንሰምዕ የድልየና። ብስም የሱስ ንሓትት። ኣሜን።
ናብ ደቀ መዛሙርቲ ምጽዋዕ
ስለዚ ኣብ ሉቃስ 9 ካብ ፍቕዲ 57 ንጅምር። ሕጂ ድማ ኣብ ዝሓለፈ ሰሙን ደቀ መዛሙርቲ ገለ ጸገማት ከም ዝነበሮም ንርኢ። ኣብ ሉቃስ 9:46 ድማ እግዚኣብሔር የሱስ መንግስቱ ምስ መስረተ፣ ኣየናይ እዩ ዝዓቢ ዝብል ክርክር ነበሮም። እዚ ጸገም እዩ። ድሕሪኡ ድማ ኣብ ሉቃስ 9:49 ካልእ ውድቀት ነበሮም። ሓደ ሰብኣይ ብስም እግዚኣብሔር የሱስ ኣጋንንቲ የውጽእ ነበረ፣ ዮሃንስን ካልኦት ደቀ መዛሙርትን ድማ እቲ ሰብኣይ ምስኦም ስለ ዘይነበረ ክገብሮ ከልከልዎ። ከመይ ዝበለ ኣረኣእያ እዩ። ኣብዚ ንሱ ፍቓድ ኣምላኽ ይገብር ነበረ፣ ግናኸ ምስቶም 12 ስለ ዘይነበሩ ፍቓድ ኣምላኽ ክገብር ከልከልዎ። እዚ ድማ ጌጋ ነበረ።
ድሕሪኡ ድማ ሳምራውያን ንእግዚኣብሔር ክቕበልዎ ምስ ኣበዩ፣ ያእቆብን ዮሃንስን ኣብ ሉቃስ 9:54 ካብ ሰማይ ሓዊ ኣውሪዶም ክበልዕዎም፣ ኣብታ ዓዲ ወይ ከተማ ዘሎ ኩሉ ነፍሲ ከጥፍኡ ድሉዋት ነበሩ። እግዚኣብሔር የሱስ ድማ፣ “ንልበይ ኣይትረድኡን ኢኹም፣ ንኣገልግሎተይ ኣይትረድኡን ኢኹም” በለ። እዚ ድማ ዘገርም ነገር እዩ። ኣብዚ ምስ እግዚኣብሔር ነበሩ፣ ግናኸ ኣገልግሎቱ እንታይ ምዃኑ ኣይተረድኦምን። ንህይወት ሰባት ምድሓን እዩ ነይሩ፣ ዘጥፍእ ኣይነበረን። ግናኸ ኩላትና ኣብ መስርሕ ለውጢ ኢና፣ እዚ ድማ ምስ ያእቆብን ዮሃንስን ንርእዮ። ኣምላኽ ህይወቶምን ልቦምን ሓሳባቶምን ክቕይሮም እዩ፣ ንነፍሲ ወከፍና ድማ ይገብሮ ኣሎ። እንታይ ከም እንኸውን ኣይኮናን፣ ግናኸ እንታይ ከም ዝነበርና ዘይምዃንና ንኣምላኽ ምስጋና ይብጻሓዮ። ሃሌሉያ።
ሕጂ ድማ ካብ ሉቃስ 9:57 ጀሚሩ እግዚኣብሔር ኣብዚ ሓሳብ ደቀ መዛሙርቲ የተኩር፣ ደቀ መዛሙርቲ ድማ ንእግዚኣብሔር የሱስ ምኽታል ማለት እዩ። ንሱ መምህር እዩ፣ ንሱ ጐይታ እዩ፣ ንሕና ድማ ተኸተልቲ ኢና። ስለዚ ኩሉ ክርስትያን ደቀ መዛሙርቲ እዩ። እዚ ድማ ምድሓን ማለት ኣይኮነን። ይሁዳ ኣስቆሮታዊ ደቀ መዛሙርቲ ነበረ፣ እኳ ደኣ ሃዋርያ ነበረ፣ ግናኸ ኣይደሓነን። ስለዚ ኣብ ሉቃስ 9:57፣ “ከምኡ ድማ ኮነ፣ ኣብ መገዲ ኸለዉ” ሕጂ እዚ ኣገዳሲ ኣበሃህላ እዩ፣ ምኽንያቱ ኣብ ዝኾነ መገዲ ነበሩ? ናብ ሉቃስ 9:51 ተመለስ፣
ናብ ሰማይ ዚዓርግሉ ጊዜ ምስ ቀረበ፡ ገጹ ናብ የሩሳሌም ኪኸይድ ጸንዔ። (ሉቃስ 9:51)
ናብ መስቀል ቀራንዮ ክሳቐ፣ ደም ክፈስስ፣ ክመውት ኣብ መገዲ እዩ። ስለዚ እቲ ዝኸዶ ዘሎ መገዲ ናብ መስቀል ዝወስድ መገዲ እዩ።
ዋጋ ምሕሳብ
ስለዚ ኣብ መገዲ ኸሎ ሓደ ሰብኣይ፣ “ጐይታይ፣ ናብ ዝኸድካዮ ኩሉ ክስዕበካ እየ” በሎ። ብሓቂ? እዚ ሰብኣይ እዚ ንመገዲ ጐይታና የሱስ ብሓቂ ኣይተረድኦን ነበረ። ንሱ ድማ፣ “ሓደ እኳ ድሕረይ ኪመጽእ እንተ ደለየ፡ ንርእሱ ይኽሓድ፡ መስቀሉ ኸኣ የልዕል እሞ ይስዐበኒ” በለ። እዚ ሰብኣይ እዚ ዋጋ ኣይሓሰበን ነበረ፣ መልሲ ጐይታ ድማ ኣዝዩ ገላጺ እዩ። እግዚኣብሔር የሱስ ኣብ ሉቃስ 9:58 ከምዚ በለ።
ኣፍራስ ጕድጓድ ኣለወን፡ ኣዕዋፍ ሰማይ ከኣ ኣቝሳል ኣለወን፡ ወዲ ሰብ ግና ርእሱ ዜንብርሉ የብሉን። (ሉቃስ 9:58)
እዚ ድማ ካብ ገዛ ዮሴፍን ማርያምን ምስ ወጸ እዩ። ንሱ ናይ ገዛእ ርእሱ ገዛ ኣይነበሮን። ብፍቕርን ምሕረትን ኣብ ብዙሓት ኣባይቲ ነበረ፣ ንጽድቁ ግና ኣብዛ ዓለም ገዛ ክህልዎ ኣይፈቐደሉን። እዚ ድማ ክንሓስበሉ ዝግባእ ነገር እዩ። ኣብዛ ዓለም ገዛና ንምስርት ኣለና ወይስ ከም ኣብርሃም፣ ናብ ክብሪ ገዛና ኣብ መገዲ ንሓልፍ ኣለና? እወ፣ እቲ ድሕረኛ ክኸውን ይግባእ።
ስለዚ እግዚኣብሔር ድማ፣ “ሓንቲ ደቒቕ፣ ትሓትቶ ዘለኻ ኣይትረድኦን ኢኻ። ኣብ ህይወትካ ካልእ ጸገም ከይህልወካ በረኸት ከምጽኣልካ ኣይመጻእኩን” ይብሎ። ብዙሓት ሰባት ናብ ኣምላኽ ምስ መጹ፣ ኣብ ህይወቶም ዓቢ ጸገም ፈታሒ ክኸውን እዩ ዝብሉ ይመስሎም። እወ፣ ንሱ እዩ፣ ግናኸ ዝደለኻዮ ኩሉ ብምሃብ፣ ኣብ ህይወትካ ኩሉ ብምዕዋት ኣይኮነን። ንሱ ንዓኻ ብምቕያር ንጸገም ክፈትሖ እዩ። ንሁኔታታት ኣይቕይሮን ይኸውን፣ ግናኸ ኣብቲ ሁኔታታት ንዓና ክቕይረና እዩ። ስለዚ እዚ ሰብኣይ እዚ ገለ ብቕልጡፍ ዝውስን ነበረ፣ ብሓቂ ድማ ኣብዛ ዓለም ኣብዚ ናይ ምድሓን መገዲ ንእግዚኣብሔር ምኽታል እንታይ ማለት ምዃኑ ኣይተረድኦን ነበረ።
ሓደ ኣኪማዓዝ ዝተባህለ ሰብኣይ ኣብ 2 ሳሙኤል 19 ይዝክረኒ። ዳዊት፣ ወዲ ዳዊት ኣቤሳሎም ኣብ ውግእ ተቐቲሉ ነበረ፣ ሓደ ድማ መልእኽቲ ካብቲ ውግእ ናብ ንጉስ ዳዊት ወዱ ከም ዝሞተ ክወስድ ነበሮ። እዚ ሰብኣይ ኣኪማዓዝ ድማ ተበግሰ። ንሱ ንርእሱ ነቲ መልእኽቲ ክወስድ ጸውዐ፣ ዮኣብ ድማ ብጥበብ፣ እዚ ሓደ ካብቲ ዮኣብ ብጥበብ ዝገበሮ ነገራት እዩ፣ “እዚ መልእኽቲ ክትወስድ ከም ዘይትኽእል ትፈልጥ ኢኻ። እቲ መልእኽቲ ኣዝዩ ዓቢ እዩ፣ ክትወስዶ ድማ ኣይትኽእልን ኢኻ” በለ። እዚ ንዓና ትርጉም ኣለዎ፣ ወንጌል ክንወስድ እንተኾይንና። እቲ ወንጌል ከቢድ መልእኽቲ እዩ። ብዛዕባ እታ ንቡሩኽ ወዲ ኣምላኽ ዝሰቐለቶ ዓለም እዩ። ብዛዕባ ሓጥኣን፣ እዛ ብሓጢኣት ዝመልአት ዓለምን እቲ ሰባት ንክርስቶስ ከም መድሓኒትን ጐይታን እንተዘይተቐበልዎ ዝመጽእ ፍርድን እዩ። ከቢድ፣ ከቢድ መልእኽቲ እዩ ክትወስዶ፣ መልእኽቲ ሞት ወዲ ኣምላኽ። ስለዚ ከምዚ ሰብኣይ እዚ ክንከውን ኣይንደልን ኢና፣ ንሱ ንርእሱ መረጸ፣ ንርእሱ ጸውዐ፣ ንርእሱ ንዘይተዳለወሉ፣ ንዘይተዓጥቀሉ ነገር ተበግሰ። ሕጂ ኩላትና ናይ ኣምላኽ ጽውዓ ኣብ ህይወትና ኣለና፣ ግናኸ ክንዳሎ የድልየና። እዚ እዩ እግዚኣብሔር ምስ ደቀ መዛሙርቱ ንሰለስተ ዓመትን ፈረቓን ዝገብሮ ዝነበረ፣ የዳሎም ነበረ፣ የዓጥቆም ነበረ። ስለዚ ኣብዚ እዋን እዚ ኣብ ዝኾነ ይኹን ክርስትያናዊ ህይወትና እንተኾይንና፣ ንወንጌል መልእኽቲ ንምውሳድ ኣብ ምድላው ክንቅጽል የድልየና። ሃሌሉያ።
ምኽንያታት የብልካን
ሕጂ ኣብ ሉቃስ 9:59፣ “ንኻልእ ድማ፡ ስዐበኒ፡ በሎ። ንሱ ግና፡ ጐይታይ፡ ቅድም ከይደ ንኣቦይ ክቐብሮ ፍቐደለይ፡ በለ።” እግዚኣብሔር ድማ፣ “ስዐበኒ” በለ። እዚ ንስልጣኑ ከም ጐይታ ንዘለኣለምን ንዘለኣለምን ንምምስጋን ናይ ክርስቶስ ዓለምለኻዊ ጽውዓ እዩ። ነቲ ኣብ ዘጸ 21 ዝነበረ ባርያ ትዝክርዎዶ? እቲ ሰብኣይ ንድምጺ ጐይታኡ ንምስማዕን ንምእዛዝን ተወፊዩ ነበረ። ኣብ ኣፍ ደገ ገዛ ጐይታኡ ብእዝኑ ዝሓለፈ መርፍእ እኳ ነበሮ፣ እዚ ድማ ንድምጺ ጐይታኡ ኩሉ ጊዜ ከም ዝሰምዕ የርኢ። እዚ እዩ ደቀ መዛሙርቲ እግዚኣብሔር የሱስ ምዃን ማለት፣ ኩሉ ጊዜ እዝኒ ንእኡ ምኽፋት። ሕጂ እግዚኣብሔር ድማ፣ “ስዐበኒ” በለ። ንነፍሲ ወከፍና ይብለና፣ ግናኸ ኩላትና ኣብ ዝተፈላለየ ሁኔታታት ህይወት ኢና፣ ንሕና ድማ፣ “እግዚኣብሔር፣ ኣይክእልን እየ” ንብል ንኸውን። ንሱ ንሁኔታታትና ክንርኢ ኣይሓተናን፣ ንሱ ክንሰዓቦ እዩ ዝሓተና።
ድሕሪ ምድሓነይ ክልተ ዓመት ዝኸውን፣ ብሓሳብ ንእግዚኣብሔር ምግልጋል ኣዝየ ተሰኪመ ስለ ዝነበርኩ፣ ስራሐይ ከም ሕርሻ ገዲፈ፣ ንክልተ ዓመት መጽሓፍ ቅዱሰይ የንብብ፣ ንሓደ ሚስዮናዊ ይሕግዝ፣ ኣብ ሜክሲኮ ድማ ገለ ነገራት እገብር ነበርኩ፣ ልክዕ ከም ክርስትያናዊ ኣገልግሎት። ድሕሪኡ ድማ ካብ እግዚኣብሔር እንታይ ክገብር ከም ዘለኒ ዝኾነ መምርሒ ኣይነበረንን፣ ስለዚ ናብ ሕርሻ ተመለስኩ፣ ተመርዓኹ፣ ናብ ሕርሻ ተመለስኩ። ኣብ ፍርዲ ወንበር ክርስቶስ ድማ ናብ ስራሕ ምምላሰይ ኣብ ፍቓድ እግዚኣብሔር እንተነበርኩ ክፈልጥ እየ። ግናኸ ብዝኾነ ይኹን፣ እግዚኣብሔር ነዚ ሰብኣይ እዚ፣ “ስዐበኒ” በሎ። እዚ እዩ ዝተሰምዓኒ። እግዚኣብሔር ክስዕቦ ከም ዘለኒ ይዛረበኒ ከም ዝነበረ ተሰምዓኒ። ነፍሲ ወከፍና ብዛዕባ እዚ ጽውዓ ክንጽዓር ይግባእ። እዚ ድማ ብዛዕባ እግዚኣብሔር “ስዐበኒ” ምባል ከቢድ ነገር እዩ። እዚ እንታይ ማለት እዩ?
እዚ ሰብኣይ እዚ ድማ፣ “ጐይታይ፣ እወ፣ ግናኸ ቅድም፣ ቅድም ፍቐደለይ፣ ቅድም ንኣቦይ ክቐብሮ ፍቐደለይ” በለ። ሕጂ ኣቡኡ ኣይሞተን ነበረ። ኣቡኡ ብግልጺ ገና ህያው እዩ፣ እንተዘይኮይኑ ኣብኡ ኣብ ስነስርዓት ቀብሪ ኣቡኡ ምሃለወ። ግናኸ ኣቡኡ ህያው እዩ። ንሱ ድማ፣ “ኣቦይ ክሳዕ ዝመውት ጽናሕ” ይብል ኣሎ። ክነግረኩም እደሊ፣ ሕርሻ ንምግዳፍ ምስ ወሰንኩ፣ ምስ ኣቦይ ንእሽቶ ጸገም ነበረ፣ ምኽንያቱ ኣብ ኩሉ ስድራቤተይ ከምኡ ዝበለ ውሳነ ንምንታይ ከም ዝገበርኩ ኣይተረድኦምን። ግናኸ ክገብሮ ከም ዘድልየኒ ተሰምዓኒ። ስለዚ እግዚኣብሔር ነዚ መንእሰይ፣ መንእሰይ እንተኾይኑ ኣይፈልጥን እየ፣ ከምዚ ይብሎ።
ምዉታት ንምዉታቶም ይቕበሩ፡ ንስኻ ግና ኪድ እሞ መንግስቲ ኣምላኽ ስበኽ። (ሉቃስ 9:60)
“ምዉታት ንምዉታቶም ይቕበሩ” ማለት እንታይ እዩ? እወ፣ ብዘይካ ክርስቶስ ብበደልን ሓጢኣትን ምዉታት ኢና፣ ስለዚ ንሱ ድማ፣ “መንፈሳውያን ምዉታት ንስጋውያን ምዉታት ይሓልዩ፣ ንስኻ ግና ኪድ እሞ መንግስቲ ኣምላኽ ስበኽ” ይብል። ሕጂ ሓደ ነገር ብንጹር ክንገብሮ እንደሊ፣ ኣብ ኩሉ ዝሃበና ዝምድናታት ኣምላኽ፣ ኣቦን ኣደን፣ ልክዕ ከምቲ ኣብዚ እነንብቦ ዘለና፣ እዚ ሰብኣይ እዚ ናብ ኣቡኡ ተመሊሱ ክሓሊሉ ደለየ፣ ኣምላኽ ንኣቦናን ኣዴናን ኣንስትን ውሉድን ካብ ንሕና ንሓልየሎም ንላዕሊ ይፈትዎም፣ ንሱ ድማ ከይተሓልየሎም ኣይፈቅድን። ብሓቂ፣ ኣብዚ ቀረባ እዋን ኣብ ሉቃስ 13:34 እግዚኣብሔር የሱስ ንርእሱ ከም ሓንቲ ደርሆ ኣደ ንህዝቢ እስራኤል ናብ ትሕቲ ኽንፋ ክመጹ ዝዕድም ከም ዝገለጸ ንርኢ ነይርና። እቲ ስእሊ ሓንቲ ደርሆ ኣደ ኽንፋ ኣልዒላ ንውሉዳ ናብ ድሕንነትን ካብ ሓደጋን ክመጹ ትዕድም እዩ። ስለዚ እዚ እዩ እግዚኣብሔር የሱስ ዝብለና ዘሎ፣ “ስምዑ፣ ናባይ ክትመጹ ትኽእሉ ኢኹም፣ ንዓይ ጐይታ ህይወትኩም ግበሩኒ። ነቲ መርፍእ ብእዝንኹም ኣሕሊፍኩም ኩሉ ጊዜ ድምጸይ ክትሰምዑ ትኽእሉ ኢኹም፣ ንዓኹም ከም ዝምግብኩም ድማ ክትተኣማመኑ ትኽእሉ ኢኹም። ንዓኹምን ንስድራቤትኩምን ክሓልየልኩም እየ። ንኣቦኹም ክሓልየሉ እየ፣ ንኣዴኹም፣ ንሰበይትኹምን ንውሉድኩምን ክሓልየሎም እየ። ንዓይ ጥራይ ስዓቡኒ፣ እመኑኒ።”
ዓባይ ጓለይ ናብ ቤት ትምህርቲ ኣብ ሳን ዲያጎ፣ ክርስትያናዊ ውርሻ ምስ ከደት ይዝክረኒ፣ ኣብቲ ቤት ትምህርቲ ነታ ጓልና ዝወሰድናላ መዓልቲ፣ ንወለድን ንውሉድናን ኣኼባ ነበሮም። ኣብ መወዳእታ እቲ ኣኼባ ድማ ከምዚ በሉ፣ ፈጺመ ኣይርስዖን እየ፣ “ወለዲ፣ ክትፍቀዱ ትኽእሉ ኢኹም። ሕጂ ንውሉድኩም ሓላፍነት ንወስድ ኢና” በሉ። እዚ እዩ እግዚኣብሔር ዝገብሮ። ንስድራቤትና ሓላፍነት ይወስድ። ንሕና ንስዕቦ፣ ንሱ ድማ ንስድራቤትና፣ ንፍቑራትና ክሓልየሎም እዩ። ንሱ ድሮ፣ ንሱ ድሮ ንኹሉ እዚ ነገራት ሓሲብዎ እዩ። ኣብ ፍልጠቱ ፍጹም እዩ፣ ኣብ ግዜኡ ፍጹም እዩ። ስለዚ ድምጹ “ስዐበኒ” ምስ ትሰምዕ፣ ንምስዓቡ ግዜ እዩ። ስለዚ እግዚኣብሔር ነዚ ሰብኣይ እዚ ክስዕቦ ቅድሚ ምጽዋዑ ብዛዕባ ህይወቱ ኩሉ ይፈልጥ ነበረ፣ ብዛዕባ ህይወትና ድማ ኩሉ ይፈልጥ። ስለዚ ንእግዚኣብሔር ብዝኾነ ይኹን መገዲ ንምንታይ ክንሰዓቦ ከም ዘይንኽእል ምኽንያታት ክንገብር ኣይንደልን ኢና፣ ነፍሲ ወከፍና ድማ ኣብ ህይወተይ እዚ እንታይ ማለት እዩ፣ ሎሚ ንዓይ እንታይ ማለት እዩ ክንሓስብ የድልየና።
ዘይተመቓቐለ ምውፋይ
ሕጂ ኣብ ሉቃስ 9:61 እቲ ሳልሳይ ሰብኣይ እግዚኣብሔር ዝጸውዖ ኣሎና። “ካልእ ድማ፡ ጐይታይ፡ ክስዕበካ እየ፡ ግናኸ ቅድም ናብ ገዛይ ዘለዉ ሰባት ክሰናበቶም ፍቐደለይ፡ በለ።” ስለዚ ንጽውዓ እግዚኣብሔር ሰሚዑ ነበረ። ንሱ ድማ፣ “ክስዕበካ እየ ግናኸ ቅድም” ይብል። እዚ ድማ ምስ ጐይታ ምጽዋዑ ዘይሰማማዕ እዩ። “ጐይታይ፣ ቅድም ገለ ካልኦት ነገራት ክሓሊ ፍቐደለይ” ትብል። ንእኡ ድማ፣ “ናብ ገዛይ ዘለዉ ሰባት ክሰናበቶም ፍቐደለይ” ነበረ። እዚ ምክንያታዊ ይመስል፣ ኣይኮነንዶ? እወ፣ ንዓኻ ድማ ምክንያታዊ ክመስለካ ይኽእል እዩ፣ ብዝኾነ ይኹን መገዲ “ጐይታይ፣ ክስዕበካ እየ ግናኸ ቅድም” ትብል። “ቅድም ናብ ኮለጅ ክኸይድ ፍቐደለይ፣ ቅድም ስራሕ ክረክብ ፍቐደለይ፣ ቅድም ክምርዖ ፍቐደለይ፣ ቅድም ንውሉድ ካብ ኮለጅ ከውጽእ ፍቐደለይ።” ማለት ሽሕ ዝኾኑ ቅድም ክህልዉና ይኽእሉ እዮም፣ እዚ ድማ ካብ ምኽንያታት ንላዕሊ ዝኾነ ነገር የብሉን። ኣብ ሉቃስ 14 ነቲ ዓቢ ድራር ዝገበረ ሰብኣይ ትዝክርዎዶ? ኩሎም እቶም ዝተዓደሙ እንታይ ከም ዘይመጹ ምኽንያት ገበሩ። ስምዑ፣ እግዚኣብሔር የሱስ “ንዑ፣ ስዐበኒ” ምስ ዝብል፣ እዚ እዩ ክንፈልጦ ዘድልየና። ክንሰዓቦ የድልየና። “ግናኸ ቅድም” ዝብል ምኽንያት ኣይትግበር።
ከምቲ ዝበልናዮ ድማ፣ ምክንያታዊ እኳ እንተመሰለ፣ እግዚኣብሔር ንሁኔታና ካብ ንሕና ንላዕሊ ይፈልጦ እዩ፣ ንሱ ድማ ክንሰዓቦ እንተጸዊዑና ክንገብሮ የድልየና። ስለዚ እግዚኣብሔር ኣብ ሉቃስ 9:62 ከምዚ ይብሎ፣ “ስምዑ፣ ሓደ እኳ ኢዱ ኣብ ማሕረስ ኣንቢሩ ድሕሪት ዚጥምት፡ ንመንግስቲ ኣምላኽ ኣይበቅዕን እዩ።” ቅድሚ ሕጂ ግራት ሓሪሰ እየ። ናብ ቅድሚት ክትርኢ ኣለካ። ድሕሪት ክትርኢን ጽቡቕ ስራሕ ክትገብርን ኣይትጽበ። ንሱ ድማ፣ “ስምዑ፣ ኣብዚ መገዲ ጀሚርካ ኢኻ። ሕጂ ድሕሪት ትርኢ እንተኾይንካን ካልኣይ ሓሳባት እንተሃልዩካን” ይብል። ንሱ ዘይውሳነኛ እዩ። ምናልባት እግዚኣብሔር ክሓሊሉ እንተኾይኑ፣ እግዚኣብሔር ንሰበይቱ ክሓሊላ እንተኾይኑ፣ ንሱ ንኸምዚ ዝበለ ንእግዚኣብሔር ምውፋይ ብሓቂ ድሉው እንተኾይኑ ይሓስብ ይኸውን። ስምዑ፣ ንየሱስ ክርስቶስ ከም ጐይታን መድሓኒትን ምስ ትቕበል፣ እቲ ዝለዓለ ምውፋይ ገይርካ ኢኻ። ድሕሪኡ ካልእ ምውፋይ የብልካን። ምሉእ ብምሉእ 100% እዩ፣ እዚ እዩ እግዚኣብሔር ኣብዚ ዝምህረና ዘሎ። ስለዚ ዘይውሳነኛ ክንከውን ኣይንደልን ኢና። እግዚኣብሔር ከም ዝርድእን ኩሉ ኣብ ቁጽጽሩ ከም ዘሎን ክንፈልጥ እንደሊ።
ብሓቂ ድማ፡ ካብታ ዝወጹላ ሃገር እንተ ዝዝክሩስ፡ ኪምለሱ ዕድል ምረኸቡ ነይሮም። (እብራውያን 11:15)
ብኻልእ ኣዘራርባ፣ ክምለሱ ምኸኣሉ ነይሮም። እዚ እዩ ኩሉ ሓሳብ ሰበይቲ ሎጥ። ናብ ሰዶም ድሕሪት ረኣየት። ኣብኡ እዩ ልባ ነይሩ። ልብና ኣበይ እዩ? ብሓቂ ንእግዚኣብሔር ተወፊዩ ድዩ? ከም ሰበይቲ ሎጥ ክንከውን ኣይንደልን ኢና። ኢድና ኣብ ማሕረስ ኣንቢርና። እዚ ስራሕ እዩ፣ እዚ ዘሎና ጽውዓ እዩ። ንዝሓለፈ ክሓሊሉ እዩ፣ ንዝቕጽል ክሓሊሉ እዩ፣ ንዝመጽእ ክሓሊሉ እዩ። ግናኸ ከምቲ ዝበልናዮ፣ ኩላትና ኣብ መስርሕ ለውጢ ኢና። ስለዚ ጐይታና ንምውፋይና፣ ንፍጹም ምውፋይና፣ ንፍጹም ምውፋይና ንእኡ፣ ክንሰዓቦ ብቑዕ ምዃኑ ክንፈታተን ይግባእ። እቲ ድምጺ “ስዐበኒ” ምስ ንሰምዕ፣ ብልብና ክንወስዶ ኣለና። ልብና ክመቓቐል ኣይንደልን ኢና። ንክርስቶስ ምኽታል እንታይ ማለት ምዃኑ ዘይውሳነኛ ክንከውን ኣይንደልን ኢና። ንእኡ ክንውፈይ የድልየና። ኣዝዩ ብቑዕ እዩ። ብዓቢ፣ ብዓቢ ዋጋ፣ ኣብ መስቀል ቀራንዮ ዝፈሰሰ ቅዱስ ደሙ ገዚኡና እዩ፣ ንሱ ክውንነናን ክሕዘናን። ንእኡ ድማ ክንውፈይ ይግባእ፣ ቅድም ኣነ፣ ብስም የሱስ።
ቡሩኽ ኣምላኽናን ኣቦናን፣ ኦህ፣ ነፍሲ ወከፍና፣ ቅድም ኣነ፣ ንጐይታና የሱስ ዝያዳን ዝያዳን ክንውፈይን ክንውፈይን ንጸሊ። ክንደይ ብቑዕ እዩ። ኦህ፣ ጐይታይ፣ ንስኻ ብቑዕ ኢኻ፣ ንዓኻ ድማ ክንውፈይ የድልየና። ግናኸ ኣብ ልብና ኩሉ ጊዜ እዚ ምምላስ ኣሎ። ከምዚኦም ሰለስተ ሰባት ከይንኸውንን ከምዚኦም “ግናኸ” ከይንብልን ካብቲ ቀሊል ጽውዓኻ “ስዐበኒ” ካልእ ቅድሚያ ከይንህብን ሓግዘና። ሓግዘና ጐይታይ፣ ክትገብሮ ትኽእል ኢኻ። ክብሪ ንዓኻ ንህብ፣ ምስጋና ንዓኻ ንህብ ብቑዕ ስምካ። ኣሜን። ኣሜን።
