ጉዕዞ ዳዊት ኣብ ዋሻ ዓዱላም፡ ትምህርቲ ኣምላኽ

ዋሻ፣ መርገፍን ሓለቓን

ወዲ ከለኹ፡ ኣብ ደቡባዊ ምዕራብ ኣሜሪካ ዝርከብ ካርልስባድ ካቨርንስ ከም ዝበጻሕኩ ይዝክር። እቲ ዋሻታት ኣዝዩ ዝሑልን ጥሉልን ነበረ። እግሪ ንምግዓዝ ዝኸውን ብርሃናዊ መገዲ ነበረ፡ ሓደ እዋን ግን ኣብ ውሽጢ እቲ ዋሻ ምስ ኣተና፡ ሓደ መራሒ ጉዕዞ ንኹሉ መብራህቲ ኣጥፍኦ። እቲ ትሕቲ ምድሪ ዘሎ ክፍሊ ጸልማት ነበረ! ኣዝዩ ጸልማት ስለ ዝነበረ፡ ኢደይ ኣብ ቅድመይ ክርእያ ኣይከኣልኩን። ንሓጺር እዋን ጥራይ እዮም ነቲ መብራህቲ ኣጥፊኦምዎ፡ እዚ ግን ኣዝዩ ዘየተሓባብል ስምዒት ንምርካብ ዝኸውን እኹል እዋን ነበረ። ሓደ ዋሻ ብዘይ ስግኣት ምምርማር ባህታ ክህብ ይኽእል እዩ፡ እንተኾነ ግን መብዛሕትኦም ሰባት ንነዊሕ እዋን ክነብሩሉ ዝደልዩሉ ቦታ ኣይኮነን።

ኣብ 1 ሳሙኤል 22 ዳዊት ካብ ንጉስ ሳኦል ክሃድም ከሎ ኸምኡ ከም ዝገበረ ንርኢ። ኣብኡ ከሎ እግዚኣብሔር ንዳዊት እንደገና ንምህናጽን ንኻልኦት ንምጥንኻርን ንምጥቃምን ንዳዊት ንምፍራስ ዋሻ ዓዱላም ተጠቕመሉ። እግዚኣብሔር ዕላማታቱ ኣብ ህይወት ዳዊት ክፍጽም እዩ። ብተመሳሳሊ፡ ሓድሓደ ግዜ ኣብ ዝጸልመተ ዋሻታት ህይወትና እዩ ኣምላኽ ኣብ ውሽጥና ዝዓመቕ ዕዮ ዝገብር፡ ስለዚ ድማ ንሕና ብዝያዳ ክንጥቀመሉ ንኽእል ኢና።

ናብ ዋሻ ዓዱላም ዝወስድ መገዲ

ነብዪ ሳሙኤል ናብ ቤት ዳዊት መጺኡ ኸም ዝቕጽል ንጉስ እስራኤል ምስ ቀብኦ፡ ዳዊት ካብ ዘይምፍላጥ ናብ ዝና ወጸ። ዳዊት ንጎልያድ ድሕሪ ምምካት ዝናኡ ኣዝዩ ዓብዩ። እቲ ዓወት ንዳዊት ኣብ ኣዳራሽ ንጉስ ሳኦል ቦታ ሃቦ፡ ኣብኡ ድማ እቲ ንጉስ ብጥንቃቐ ይከታተሎ ነበረ። ዳዊት ኣዝዩ ዕዉት ሓለቓ ኮነ፡ ስሙ ድማ ፍሉጥ ነበረ (1 ሳሙኤል 18:30)። ዝበለጸ ዓርኩ ወዲ ንጉስ ዮናታን ነበረ። ሓንቲ ኻብ ኣዋልድ ሳኦል እውን ኣእተወ። ዕዉትነትን ተፈታውነትን ዳዊት ንሳኦል ኣዝዩ ቅንኢ ኣሕደረሉ – ክሳዕ ንዳዊት ክቐትሎ ምፍታን።

ዳዊት ንህይወቱ ሃደመ። ካብ ኩሉ ቦታታት፡ ናብ ጋት ከደ፡ እዚ ድማ ነቶም ፍልስጥኤማዊ ግዙፍ ጎልያድ ምስ ቀተለ ዝሰዓሮም ህዝቢ ከተማ እያ። ብሰንኪ ፍርሂ፡ ዳዊት ከም እብድ ክመስል ተመሰለ። እዚ ኣብ ህይወት ዳዊት ኣዝዩ ዝተሓተ ነጥቢ ነበረ፡ ንኹሉ ዝምልከቶ ዝነበረ ነገር ዝሰኣነሉ እዋን እውን ነበረ።

መርገፍ ተኣልዩ

ካብ ሳኦል ክሃድም ከሎ፡ ዳዊት ምስ ሰበይቱ ሚካልን ስድራቤቱን ዝነበሮ ርክባት – ቢያንስ ንሓጺር እዋን – ሰኣነ። ስራሑ ኸም ሓለቓ ኣብ ሰራዊት ሳኦል ጠፊኡ ነበረ። ሳሙኤል፡ ንዳዊት ኣዝዩ ዝምልከቶ ዝነበረ መንፈሳዊ መማኸርቲ፡ ዳዊት ካብ ሳኦል ክሃድም ከሎ ሞተ። ዝበለጸ ዓርኩ ዮናታን፡ ክብሩን ድሕንነቱን እውን ሰኣነ። ዳዊት በይኑ፡ ተስፋ ዝቖረጸን ዝፈርሐን ኮይኑ ረኸበ።

እግዚኣብሔር ንኹሉን ንኹሉ ነገርን ዳዊት ዝምርኮሰሉ ዝነበረ ኣልዩዎ ነበረ፡ ስለዚ ድማ ኣብ ባርያኡ ክዓዪ ጀመረ። ዳዊት ናብ ዋሻ ዓዱላም ክሃድም ከሎ፡ ናብ ቤት ትምህርቲ ኣምላኽ ከም ዝሃድም ኣይተገንዘበን፡ ኣብኡ ድማ ንገዛእ ርእሱ የምህር።

ሓደ እዋን ዳዊት ነቲ ዋሻ «ቤት ማእሰርቲ» ኢሉ ጸውዖ (መዝሙር 142:7 KJV)፡ እግዚኣብሔር ግን ከም ክፍሊ ጸሎት ንዳዊት ተጠቕመሉ (ማቴዎስ 6:6 ርአ)። ቻርለስ ኤች. ስፐርጅን (1834-1892)፡ ዝኸበረ ብሪጣንያዊ ሰባኺ፡ ከምዚ ኢሉ ጸሓፈ፡ «ዳዊት ኣብ ኣዳራሹ ከምቲ ኣብ ዋሻኡ ዝጸለየሉ ዝበዝሐ እንተ ዝጽሊ ነይሩ፡ ኣብ ድሕሪት ዘመናቱ ከምዚ ዝኣመሰለ መከራ ዘምጽአሉ ተግባራት ኣይምወደቐን ነይሩ።»

ክፍሊ ጸሎት ቅድሚ ክፍሊ ምስጋና ይመጽእ

ኣምላኽ ንዳዊት ናብኡ ንምሳብ፡ ከቢድ መዓልታት ተስፋ ምቑራጽን ጭንቀትን ከም ዝረአ ፈቐደሉ። ዳዊት ኣብቲ ዋሻ ዝነበሮ ተመክሮታት ክሓልፍ ከሎ፡ ቢያንስ ክልተ መዝሙራት ጸሓፈ፡ መዝሙራት 142ን 57ን። መዝሙር 142 ብስምዒት ተስፋ ምቑራጽ ዝመልአ ስለ ዝኾነ፡ ቀዳማይ ዝኾነ ይመስል። መዝሙር 57 ብዝያዳ ተስፋን እምነትን ዝሓዘ ስለ ዝኾነ፡ ካልኣይ ዝተጻሕፈ ክኸውን ይኽእል እዩ።

ዳዊት ቅድሚ ሕጂ ንጉስ ኮይኑ ተቐቢኡ ነበረ፡ ግን ስለምንታይ ንዙፋን ንምውሳድ ከምዚ ዝኣመሰለ ነዊሕ እዋን ከም ዝወሰደሉ ክንሓትት ንኽእል ኢና። ቅዱስ ጽሑፍ ኣብ ህይወት ጐይታና የሱስ፡ ንዳዊት ዝመስል፡ መከራ ቅድሚ ክብሪ ከም ዝመጽእ የምህረና (1 ጴጥሮስ 1:10-12)። ቅድሚ ኣኽሊል መስቀል ክህሉ ነይሩዎ! ከምኡ ድማ ኣብ ህይወትና እዩ፡ ኣምላኽ ክጥቀመና ቅድሚ ምጅማሩ፡ ንዕኡ ንምምርኳስ ከዳልወናን ከምህረናን ኣለዎ።

ዳዊት ናብ ዓዱላም ሃደመ፡ እዚ ድማ «ፍትሒ፡» «ምስክርነት» ወይ «መዕቆቢ» ማለት እዩ። ኣምላኽ ግን ንዳዊት፡ ኣብ ክንዲ እቲ ዋሻ፡ ንሱ መዕቆቢኡ – ቦታ ምክልኻል፡ ድሕንነትን ምስጢርን – ከም ዝኾነ ከምህሮ ነይሩዎ። ከምዚ ኢልና ነንብብ፡

ዘለኣለማዊ ኣምላኽ መዕቆቢኻ እዩ፡ ኣብ ትሕቲኡ ድማ ዘለኣለማዊ ኣእዳው ኣለዋ፤ ንጸላኢ ኻብ ቅድሜኻ ክሰጕጎ እዩ፡ «ኣጥፍእ!» ድማ ክብል እዩ (ዘዳግም 33:27 NKJV)።

እዚ እዩ ዳዊት ክመሃሮ ዝነበሮ።

ካብ ዋሻ ዝወጹ ጭርሖታት

ከምዚ ከማና፡ ዳዊት ተስፋ ቖረጸ። ዳዊት ኣብ ጭንቀቱ እንታይ ገበረ? ናብ እግዚኣብሔር ጨደረ! ንመዝሙር 142 ክንርኢ ከለና፡ እዚ ዋሻ እዚ ንዕኡ ሓደ ኻብዚ ነበረ፡

• ቅሬታ (ቁ.2)። ዳዊት ንልቡ ናብ እግዚኣብሔር ኣፍሰሰ፡ ንሓገዝን ምድሓንን ለመኖ።
• ጸገም (ቁ.2)። ልቡ ብጭንቀትን ጸበባን መልአ፡ ግን ኣብ ጸሎት ምስ እግዚኣብሔር ይዛረብ ነበረ!
• ምድኻም (ቁ.3)። እቲ ኣብዚ ዘሎ ቃል «ምጥሓል» ማለት «ምድኻም» ማለት እዩ። ዳዊት ንምሕዳግ ድሉው ነበረ፡ ካልእ ዝምለሰሉ ቦታ እውን ኣይነበሮን።
• መፈንጠራ (ቁ.3)። ኣብ ሓደ ኩርናዕ ተታሒዝና ከም ዝተሰማዕና፡ ብዙሓት መፈንጠራታት ይጽበዩና ኣለዉ። እግዚኣብሔር ግን እንተ ተኣሚንናዮ መገዲ ምውጻእ ከም ዝህበና ተስፋ ሂቡና እዩ (1 ቈረንቶስ 10:13)።
• ብሕትውና (ቁ.4)። ዳዊት በይኑ ከም ዝኾነ ተሰምዖ – ከምዚ ሓደ እውን ንኩነታቱ ዘይተረድኦ።
• ተስፋ ምቑራጽ (ቁ.6)። ዳዊት ኣዝዩ ዝተሓተ፡ ተስፋ ዝቖረጸን ዝተጨነቐን ከም ዝኾነ ተዛረበ።
• ባርነት (ቁ.7)። ስምዒታቱ ኣብ ቤት ማእሰርቲ ከም ዘሎ ገለጸ።

ከምዚ ዝኣመሰለ ዋሻታት ኣብ ህይወቱ ዘይረኣየ መን እዩ? ምናልባት ሕጂ ሓደ ትረክብ ትኸውን። በይኑ ከም ዝኾነ እኳ እንተ ተሰምዖ፡ ዳዊት በይኑ ኣይነበረን – ንስኻ እውን ኣይኮንካን። ዳዊት ንኣምላኽ ዘለዎ ድሌት ንምእማን እኹል ሓዘን ነበሮ፡ ንሓገዝ ንምጽዋዕን ካብኡ ንምምሃርን እውን ቅኑዕን ትሑትን ነበረ። እግዚኣብሔር ንዕላማኡ ንምፍጻም ክቕይረና ከምዚ ዝኣመሰለ ነጥቢ ንበጽሕ ይፈቕደልና።

ምስ ኣምላኽ በይኑ ኣብ ዋሻ ዝተማህረ ትምህርቲ

ኣብ ዝጸልመተ ሰዓታት ህይወትና ኣብኡ ክንእመን ከለና፡ እግዚኣብሔር ይኸብር። ሽዑ እዩ ክንመሃርን ክንሕጎስን እንጅምር፡

• ምስ እግዚኣብሔር ዘሎና ቅርበት። ዳዊት ኣብዚ ጸልማት እዋን ህይወቱ ምስ እግዚኣብሔር ብቓል ተራኺቡ። ንሕና እውን ናብ ቅድሚ እግዚኣብሔር ንምእታው፡ ጸበባና ኣብኡ ንምድርባይ መሰል ኣሎና (እብራውያን 4:14-16፤ 1 ጴጥሮስ 5:7)።
• እኹልነቱ። ዳዊት ንኹሉ ነገር ሰኣነ፡ ግን ንልቡ ናብ እግዚኣብሔር ክፈስስ ከሎ፡ ንሱ ግደኡ ከም ዝኾነ ተማህረ (መዝሙር 142:5)። ብትንቢታዊ፡ እዚ እዩ ጐይታ የሱስ ኣብ መዝሙር 16:5 ዝበሎ፡ «ዎ እግዚኣብሔር፡ ንስኻ ግደ ውርሻይን ጽዋአይን ኢኻ፤ ንዕድለይ ትሕሉ ኢኻ።» ንኹሉ ሃብትናን ንኹሉ ዝድግፈናን ኣብኡ ከም ዝርከብ ክንገንዘብ ከለና፡ ኣብ ምድሪ ከም ሰብ ኮይኑ ከሎ ጐይታ የሱስ ዝገበሮ ነገር ክንገብር ንጅምር – ኣምላኽ ኣቦ ግደኡ ከሎ። ንሱ ንህይወትና ጥራይ ዘይኮነ ሃብትና፡ ንሱ ህይወትና እዩ (ቈሎሴ 3:4) ከምኡ እውን ግደና። ንሱ እኹል እዩ!
• ባህሪኡ። ዳዊት ኣምላኽ እንታይ ከም ዝመስልን መን ከም ዝኾነን ክመሃር ጀመረ፡ ንዕኡ ድማ ኣመስገኖ (መዝሙር 142:7)። ትኩረት ዳዊት ኣብ ዝጠፍአ ወይ ኣብ ዝጠፍአ ነገር ኣይነበረን፡ ግን ኣብ እግዚኣብሔር ነበረ! እዚ ነጥቢ እዚ ኣብ መዝሙር 57 ብዝያዳ ንጹር ኮይኑ ይወጽእ። ኣብኡ ንዳዊት እግዚኣብሔር ዘጥንከሮን ንዝቕጽል ዘዳልዎ ሰብ ኮይኑ ንርእዮ።

እግዚኣብሔር ንልቢ ዳዊት ካብ ተስፋ ምቑራጽ ናብ ብምህላዉን ብሓይሉን ዝተባብዐ ልቢ ለወጦ። ብዛዕባ ልቢ ዳዊት ንምምሃር ንመዝሙር 57 ንሓጺር እዋን ንርአ፡

• ትሑት ልቢ (ቁ.1)። ኣብ ቅድሚ እግዚኣብሔር ርእሱ ድሕሪ ምትሓቱ፡ ኣረኣእያ ዳዊት ብፍጹም ተቐየረ። ንእግዚኣብሔር ብምሕረት ዝመልአን ብፍጹም እሙንን ኮይኑ ረኣዮ። ዳዊት እግዚኣብሔር ኣብ ትሕቲ ኽንፋቱ ክወስዶ ፍቓደኛ ከም ዝኾነ ተማህረ፡ ጸበባታት ክሳዕ ዝሓልፍ መዕቆቢ ኮይኑ።
• ጸሎተኛ ልቢ (ቁ.2)። ኣብ ሰብነቱን ሓይሉን ካብ ኩሎም ዝበልጽ ኣብቲ ሓደ ንምምርኳስ ፍቓደኛ ነበረ።
• ሓቀኛ ልቢ (ቁ.4,6)። ንጸገማት ከይነጸገ፡ ዳዊት ኣምላኽ ካብ ኩሉ ጸገማቱ ዝዓቢ ከም ዝኾነ ኣመነ።
• እሙን ልቢ (ቁ.5,7-11)። ዳዊት ንእግዚኣብሔር ኩሉ ምስጋና ሃቦ፡ ኣምላኹ ኻብ ኩሉ ነገር ዝበልጽ ከም ዝኾነ ድማ እንደገና ኣጕልሐ።

ኣብ ዋሻ ዓዱላም ኣብ ኣምላኽ ምሉእ ምምርኳስ ድሕሪ ምምሃሩ፡ ዳዊት ብእግዚኣብሔር ንምጥቃም ድሉው ነበረ።

ካብ ምብሕታው ናብ መከላኸሊ

ተስፋ ዝቖረጸ ዳዊት በይኑ ኣብቲ ዋሻ ተሓቢኡ ነበረ። እግዚኣብሔር ኣብ ዳዊት ዓየየ፡ ዳዊት ድማ ብምሉኡ ክእመኖ ተማህረ። ብእግዚኣብሔር ድሕሪ ምድላዉ፡ ክተባብዑ ዝደልዩ ሰባት ናብኡ ለኣኸ። ስድራቤት ዳዊት ቀዳሞት በጽሑ፡ እቶም ሓደ እዋን ትዕቢተኛ ኢሎም ዝጸውዕዎ ኣሕዋቱ እውን (1 ሳሙኤል 17:28)።

እቶም ናብ ዳዊት ኣብቲ ዋሻ ዝመጹ ሰባት ቁጽሮምን ዓይነት ሰባትን ተነጊሩና ኣሎ፡ 400 ዝተጨነቑ፡ ዕዳ ዘለዎምን ዘይረብሑን። እዚ ቃል «ጭንቀት» ማለት «ኣብ ትሕቲ ጸቕጢ ዘለዉ» ማለት እዩ። ናብ ክርስቶስ ቅድሚ ምምጻእና ኣብ ትሕቲ ጾር ሓጢኣት ከም ዝነበርና የዘኻኽረና፡ ግን ናብ «ዳዊትና፡» ጐይታ የሱስ ክርስቶስ ምስ መጻእና፡ እቲ ጾር ተኣልየ። «ኩሉ ዕዳ ዘለዎ» ማለት «ብዙሓት ኣበደርቲ ዘለዎ» ማለት እዩ። ምፍራስ ባንክ ኣጋጢሙና ነበረ፡ ክንከፍሎ ኻብ እንኽእል ንላዕሊ ዕዳ ነበረና፡ ግን ናብቲ ብምሉኡ ዝኸፈሎ መጻእና። «ኩሉ ዘይረብሕ» ማለት «ብመሪር ነፍሲ ምህላው» ማለት እዩ። እዚ ድማ ናብ ክርስቶስ ቅድሚ ምምጻእና ኣብ ህይወትና ዝነበረ ኣምላኻዊ ቅርጺ ዘለዎ ባዶነት ክመልእ ዝኽእል ነገር ከም ዘየለ የዘኻኽረና።

ሓለቓ እቲ ዋሻ

እዞም 400 ሰባት ብሳኦል፡ ብስጋዊ ሰብ፡ ዘይሓጐሱ ነበሩ፡ ንዳዊት ድማ፡ ንኣምላኽ ዝመስል ሰብ፡ ፈለግዎ (ግብሪ ሃዋርያት 13:22)። ንሳኦልን ንከተማን ሓዲጎም ናብ ዳዊት ወጹ። ኣብዚ ንክርስቶስን ንቤተ ክርስቲያንን ዘርኢ ጽቡቕ ስእሊ ኣሎና። «ናብኡ ካብ ሰፈር ወጻኢ» ክንከይድ ተነጊሩና ኣሎ፡ ንሱ ድማ «ሓለቓ ምድሓንና» እዩ (እብራውያን 13:13, 2:10)። ዝኾነ ዓይነት ስጋ ክዕግብ ኣይክእልን፡ ሓጢኣተኛ ስጋ ይኹን ሃይማኖታዊ ስጋ። ንኣድላይነት ልቢ ሰብ ክመልእ ዝኽእል ክርስቶስ ጥራይ እዩ!

ካብ 2 ሳሙኤል 23 እዞም ሰባት ካብ ኩሉ እስራኤል ከም ዝመጹ ንመሃር። ገሊኦም ካብ ብንያም፡ እዚ ድማ ዓሌት ሳኦል ነበረ። ካልኦት ካብ ዓሌታት ይሁዳ፡ ዳንን ኤፍሬምን ናብ ዳዊት መጹ – ገሊኦም እውን ኣህዛብ ነበሩ። እዚ ድማ ጐይታ የሱስ «ካብ ኩሉ ዓሌትን ቋንቋን ህዝብን ሃገርን» ዝኾኑ ሰባት ኣብ ከባቢኡ ከም ዝህልዉ የዘኻኽረና (ራእይ 5:9)።

እዞም ሰባት ከም ዝነበሩ ናብ ዳዊት መጹ፡ እግዚኣብሔር ድማ ብኣኡ፡ ንኣምላኽ ዝመስል ሰብ፡ ኣዕገቦም። ዳዊት ተነጺጉን ኣብ ስደት ከሎን ናብኡ መጹ፡ ግን ንልቦም ረበሖም። ድሕሪኡ፡ ዕላማ ህይወቶም ንሓለቓኦም ንምሕጓስን ንኹሉ ድሌቱ ንምፍጻምን ክኸውን እዩ፡ ከምቲ ኣብ 2 ሳሙኤል 23:8-23 እንርእዮ። እዚ ሎሚ ዕላማና ክኸውን ኣለዎ። ሃዋርያ ጳውሎስ እዚ ኣብ 2 ቈረንቶስ 5:9 ገለጸ፡ «ስለዚ ድማ ዕላማና ንዕኡ ንምሕጓስ እዩ።»

ዋሻ ዓዱላም ንዳዊትን ንሓያላን ሰባቱን ቦታ ስልጠና ኮነ። ኩሉ ሰብ ኣብ ህይወቱ ከም ዋሻ ዝኣመሰለ ኩነታት የጋጥሞ። ዋሻኻ ጸልማት፡ ዝሑልን በይናዊ ቦታን ክኸውን ይኽእል እዩ – ወይ ድማ ኣብ ቤት ትምህርቲ ኣምላኽ መማህርቲ ክኸውን ይኽእል እዩ፡ ኣብኡ ድማ ንሱ መዕቆቢኻን ኩሉ ዘድልየካን ከም ዝኾነ ትመሃር!