ቀዳማይ ዮሃንስ መልሲ ይህብ:
«መን እዩ ሓወይ?»
«ሓደ ሰብ: «ንኣምላኽ ኤፍቅሮ» እንተ በለ: ንሓዉ ኸኣ እንተ ጸልኤ: ሓሳዊ እዩ። ንዝርእዮ ሓዉ ዘየፍቅር: ንዘይርእዮ ኣምላኽ ከመይ ገይሩ ኼፍቅሮ ይኽእል? የሱስ ክርስቶስ ምዃኑ ዚኣምን ዘበለ ዅሉ ኻብ ኣምላኽ ተወሊዱ እዩ: ነቲ ወላዲ ዚፈቅር ዘበለ ዅሉ ኸኣ ነቲ ኻብኡ እተወልደ እውን የፍቅሮ እዩ። ንኣምላኽ እንተ ኣፍቀርናዮን ትእዛዛቱ እንተ ሓሎናን: በዚ ንደቂ ኣምላኽ ከም እንፈቅር ንፈልጥ። እዚ እዩ እሞ ፍቕሪ ኣምላኽ: ትእዛዛቱ ኽንሕሉ ኢና። ትእዛዛቱ ኸኣ ከቢድ ኣይኰነን። ካብ ኣምላኽ እተወልደ ዘበለ ዅሉ ንዓለም ይስዕራ እዩ እሞ። እዚ እዩ እቲ ንዓለም ዝሰዓረቶ ዓወትና: እምነትና። የሱስ ወዲ ኣምላኽ ምዃኑ ዚኣምን እንተ ዘይኰይኑ: ንዓለም ዚስዕራ መን እዩ? — 1 ዮሃንስ 4:20-5:5 NKJV
ነቶም ኣብ ላዕሊ ዘለዉ ጥቕስታት ምስ ሰማዕና ወይ ምስ ኣንበብና ሓደ ሰብ «ግን ብሓወይ እንታይ ማለተካ ኢኻ?» ኢሉ ኺሓትት ይኽእል እዩ። ገለ ሰባት ሓውና ማለት ምስቶም ንሕና እንተሓባበር ዘለና ፍሉይ ጉጅለ ዝምድና ዘለዎም እዩ ዝብል ሓሳብ ኣለዎም። ንኣብነት፣ ኣነ ናይ ሓንቲ ቤተ ክርስትያን ኣባል እንተኾይነ፣ ኣሕዋተይ ናብታ ቤተ ክርስትያን ዝኸዱ እዮም። ማለት፣ ኣነ ሜቶዲስት እንተኾይነ፣ ኣሕዋተይ ሜቶዲስት እዮም፤ ኣነ ፕረስቢተሪያን እንተኾይነ፣ ኣሕዋተይ ፕረስቢተሪያን እዮም፤ ኣነ ሓደ ባፕቲስት እንተኾይነ፣ ኣሕዋተይ እቶም ዝተጠመቑ እዮም፣ ምናልባት ድማ ኩሎም እቶም ዝተጠመቑ ኣይኮኑን፣ ከመይሲ ገለ ካብኦም ኣብ ካልእ ቦታ ተጠሚቖም ክኾኑ ይኽእሉ እዮም፤ ስለዚ ድማ ምስቶም ኣነ ዝተሓባበር ዘለኹ ፍሉያት ስለ ዘይኮኑ፣ ኣሕዋተይ ኣይኮኑን!
ድኻ ኣእምሮና ነቲ ሕውነት ናብ ገለ ፍሉይ ሕብረት፣ ምስኡ ዝተኣሳሰርናዮ ጉጅለ ኣብያተ ክርስትያን ንምጽባብ ይሕግዘና። ግን ኣብዚ ሓምሻይ ምዕራፍ ናይ ቀዳማይ መልእኽቲ ዮሃንስ፣ እግዚኣብሔር ባዕሉ ነቲ ወሰን ናይቲ ሕውነት ይሕብር፣ ከምዚ ብምባል: «የሱስ ክርስቶስ ምዃኑ ዚኣምን ዘበለ ዅሉ ኻብ ኣምላኽ ተወሊዱ እዩ: ነቲ ወላዲ ዚፈቅር ዘበለ ዅሉ ኸኣ ነቲ ኻብኡ እተወልደ እውን የፍቅሮ እዩ።» እቶም ኣሕዋት ኣብ ኩሉ ቦታ ኣብ ጎይታ የሱስ ክርስቶስ እምነት ዝገበሩ ኩሎም የጠቓልል። ከመይሲ በዚ ኣገላልጻ እዚ፣ «የሱስ ክርስቶስ ምዃኑ ዚኣምን ዘበለ ዅሉ»፣ ንሕና ሓደ ጥራይ ኣእምሮኣዊ ምቕባል ናይቲ ክርስቶስ ወዲ ህያው ኣምላኽ ምዃኑ ዝብል እምነት ኣይኮናን ክንርድእ ዘለና፣ የግዳስ ሓቀኛ፣ ህያው እምነት – ኣብ ጎይታ የሱስ ከም ክርስቶስ፣ እቲ ቅቡእ ኣምላኽ፣ ውልቃዊ እምነት። ኣብኡ እምነት እንተ ኣሎካ፣ ካብ ኣምላኽ ተወሊድካ ኢኻ።
ኩሎም ኣብኡ ዝእመኑ ናብዚ ዝምድና እዚ ይኣትዉ። እዚ ምስ መን ከም እንተሓባበር ወይ እንታይ ቤተ ክርስትያን ዝምድና ከም ዘሎና ዝምልከት ሕቶ ኣይኮነን፤ ከመይሲ ኣብ መወዳእታ ሓንቲ ዓባይ ጉባኤ ጥራይ ኣላ፣ እቲ ስጋ ክርስቶስ፣ እዚ ድማ ኣምላኽ ባዕሉ ከም ቤተ ክርስትያኑ ዝፈልጦ እዩ። ብዛዕባ ኣባልነት ቤተ ክርስትያን ብውሱን መገዲ ንዛረብ፣ ከመይሲ ብዛዕባ ሓደ ከባብያዊ ሕብረት ኢና ንሓስብ፤ ግን ቃል ኣምላኽ ብዛዕባ እዚ ክዛረብ ከሎ፣ ብዛዕባ እቲ ክርስቶስ ኣብ ሰማይ ዝኸበረ ርእሲ ዝኾኖ ዓቢ ጉጅለ እዩ ዝሕብር።
ናብታ ቤተ ክርስትያን ኩሉ ምእመን፣ ኩሉ ኣባል ስድራቤት ኣምላኽ ኣብዚ ዘመን እዚ ይምድብ። ስለዚ ድማ «መን እዩ ሓወይ?» ኢልና ክንሓትት ከሎና፣ ናብ ኩላ ቤተ ክርስትያን ኣምላኽ ክንጥምት ኣሎናን ፍቕርና ናብ ኩሎም ክኸይድ ከም ዘለዎ ክንርዳእ ኣሎናን።
መወዳእታ ማስታወሻ
እዚ ጽሑፍ እዚ ካብ H. A. Ironside’s Epistles Of John And Jude (Loizeaux Bros; New York, ’75) ገጽ 183-185 ዝተወስደ እዩ። ብፍቓድ ዝተጠቕመሉ።
ሓቀኛ ፍቕሪ ኣብ ቀዳማይ ዮሃንስ
ኣብ ቀዳማይ መልእኽቱ ዮሃንስ ነቲ ቃል ፍቕሪ ብዙሕ ግዜ ተጠቒሙ ንኣንበብቲ ኣገዳስነት ፍቕሪ ኣብ ክርስትያናዊ ጉዕዞ ንምምሃር። ገለ ካብኦም ኣብ ታሕቲ ተዘርዚሮም ኣለዉ። ቃል ኣምላኽ ምሕላው ንኣምላኽ ከም እንፈቅር መርኣያ እዩ (2:5፤ 5:2-3)።ንሓውና ክንፈቅር ከሎና፣ ብዘይ ዕንቅፋት ክንነብር ኢና (2:10)።ንዓለም ወይ ነቲ ኣብ ዓለም ዘሎ ነገራት ክንፈቅር የብልናን (2:15)።ንዓለም ክንፈቅርን ንኣምላኽ እውን ክንፈቅርን ኣይንኽእልን ኢና (2:15)።ፍቕሪ ኣምላኽ ብሞት ወዱ ኣቢሉ ደቁ ክንከውን ደሪኽዎ (3:1፤ 4:9-11)።ንኻልኦት ምእመናን ምፍቃር መሰረታዊ ረቛሒ ናይ ክርስትያን እዩ (3:11,16,23፤ 4:7,11-12)።ንኻልኦት ክርስትያናት ዘይምፍቃር ብዛዕባ እምነትና ሕቶታት የልዕል (3:10,14፤ 4:8,20)።ሓቀኛ ፍቕሪ ኩሉ ግዜ ብግብሪ እዩ ዝፍጸም፣ ብቓላት ጥራይ ኣይኮነን (3:17-18)።ኣምላኽ ምንጪ ኩሉ ፍቕሪ እዩ (4:7,16)።ብስለት ዘለዎ ፍቕሪ ፍርሃት ኣይፈጥርን፣ ትብዓት እዩ ዝህብ (4:17-18)።ንሕና ንኣምላኽ ቅድሚ ምፍቓርና፣ ንሱ ቅድም ንዓና ኣፍቂሩና (4:19)።
