ሰላም ንዓኹም፣ ኣብ ኩሉ ኩርናዓት ዓለም ዘለኹም ሰማዕትና። ሎሚ ብስም እቲ ቃል ኣምላኽ ዝኾነ፣ ባዕሉ ኣምላኽ ዝኾነ ሰላም ንብለኩም። ስጋ ኮይኑ፤ ንሱ ጐይታና የሱስ ክርስቶስ እዩ፣ ንእኡ ኽብሪ ሎምን ንዘለኣለምን ይኹን። ኣሜን።
ትፈልጡ ዲኹም፣ መጽሓፍ ቅዱስ ክትብብዑ ከለኹም መንፈስ ቅዱስ ንሓደ ነገር ዘብርሃልኩም ተመክሮ ኣጋጢሙኩምዶ ይፈልጥ እዩ? ሓደ እትብብዕዎ ዘለኹም ነገር፣ ገለ ትርጉም ወይ ምስትውዓል ዝመጸኩም፣ ካብ ጐይታ ምዃኑ ድማ እትስምዕዎ። ካብ ሰማይ ዝተላእከ እዩ፣ ንነፍሲ ድማ ኣዝዩ ህንጻዊ፣ ኣዝዩ ኣተባባዒ እዩ። ትፈልጡ፣ እዚ ግሩም ተመክሮ እዩ፣ እዚ ድማ እዚ ብሓቂ ህያው ቃል ኣምላኽ ምዃኑ ዘእምን ተመክሮ እዩ። ህያው እዩ።
እምበኣርሲ፣ ምናልባት ብዙሓት ክርስትያናት እዚ ተመክሮ እዚ ኣይረኸብዎን። ኣነ ድማ ንሳሙኤል ኣብ 1ይ ሳሙኤል ምዕራፍ 3 ዘከርኩ። ሳሙኤል ብኣዲኡ ሃና ንጐይታ ተወፊዩ ነይሩ፣ ብርግጽ ኩሉ ወድን ጓልን ክኸውን ኣለዎ። ንሳ ግና ንሳሙኤል ናብ ቤተ መቕደስ፣ ናብ ኤሊ ኣምጸኣቶ፣ ንሱ ድማ—ሳሙኤል ምስ ኤሊ ይነብር ነይሩ። መጽሓፍ ቅዱስ ድማ ኣብ 1ይ ሳሙኤል 3:7 ከምዚ ይብል፡ ሳሙኤል ገና ንእግዚኣብሔር ኣይፈልጦን ነበረ፣ ቃል እግዚኣብሔር ድማ ገና ኣይተገልጸሉን ነበረ። እምበኣርሲ እዚ መንእሰይ እዚ ኣሎ፣ ንሱ ድማ ባዕሉ ቃል ኣምላኽ ክሰምዕ ኣለዎ።
ስለዚ ኣምላኽ ናብኡ መጸ፣ ንሱ ድማ ሳሙኤል ክድቅስ ተሓንጊዱ ከሎ ብለይቲ ተዛረቦ። ኣምላኽ ተዛረቦ፤ “ሳሙኤል” በሎ፣ ብስሙ ጸውዖ። እምበኣርሲ ሳሙኤል ብኡብኡ ተንሲኡ ናብ ኤሊ ገየሸ፣ ምኽንያቱ ናይ መምህሩ ድምጺ እዩ ዝጽውዖ ዘሎ ኢሉ ስለ ዝሓሰበ። ኤሊ ድማ “ኣነ ኣይነበርኩን። ኪድ፣ ተመሊስካ ድቀስ” በሎ።
ስለዚ እንደገና ገበሮ፣ ጐይታ ድማ እንደገና ተዛረቦ፣ ብስሙ ጸውዖ። ትፈልጡ፣ ንኹለን ኣባጊዑ ብስመን ይጽውዐን። ስለዚ ሳሙኤል ናብ ኤሊ ተመልሰ። ኤሊ ድማ እንደገና ናብ ዓራቱ ክምለስ ነገሮ። ሳልሳይ ግዜ ጐይታ ምስኡ ተዛረበ፣ ሳሙኤል ናብ ኤሊ ገየሸ፣ በዚ ግዜ እዚ ኤሊ ናይ ጐይታ ድምጺ ምዃኑ ፈለጦ። “በዚ ግዜ እዚ ድምጹ ምስ ትሰምዕ፣ ‘ተዛረብ ጐይታ፣ ባርያኻ ይሰምዕ ኣሎ’ በል።” ሳሙኤል ድማ እዚ እዩ ዝገበሮ።
ሳሙኤል ድሕሪኡ ተወግዐ—ካብ ድምጺ ኣምላኽ ብመምህሩ ኤሊ ምስማዕ ናብ ድምጺ ኣምላኽ ብመንፈስ ኣምላኽ ባዕሉ ምስማዕ። እዚ ንኹሉ ምእመን ኣድላዪ እዩ። ካብ ካልእ ሰብ ንሓቂ ንኸብርሃልና ምውካል ናብቲ ዕቤት ምትሕልላፍ ክንገብር ኣለና። ትፈልጡ፣ ንዝፈትዎ ሰባኺና ወይ መምህርና ምስማዕ፣ ወይ መንፈሳዊ ንባብ፣ ዝኾነ ይኹን። ንቃል ኣምላኽ ምኽፋት ከምኡ’ውን ህያው ቃል ኣምላኽ፣ ህያው ድምጺ ኣምላኽ፣ ብመጽሓፉ ገይሩ ክመጽእ ምስማዕ ተመክሮ ክህልወና ኣለዎ።
እዚ ንህይወት ዝቕይር እዩ። እዚ ንክርስትያናዊ ህይወትካን ተመክሮኻን ይቕይሮ፣ ድሕሪኡ ብፍጹም ብዝተፈላለየ መገዲ ናብ መጽሓፍ ቅዱስ ትመጽእ፣ ምኽንያቱ ሕጂ ኣምላኽ ክዛረበኒ እዩ ብዝብል ትጽቢት እዩ። “ሎሚ መጽሓፍ ቅዱሰይ ክብብዕ እየ” ወይ “ክንደይ ኣንቢበ” ዝብል ስነ-ስርዓታዊ ልምምድ ጥራይ ኣይኮነን። “ተዛረብ ጐይታ፣ ባርያኻ ይሰምዕ ኣሎ” እዩ። ንነፍሲ ወከፍና ከምኡ ይኹን። ድምጹ ክንሰምዕ ክንደይ ኣድላዪ እዩ፣ ክንሰምዕ ከለና ድማ ክንደይ ግሩም እዩ። ብስም የሱስ፣ ኣሜን።
