ንኣማኒ፡ ፍርሃት ወትሩ ንኣምላኽ ምረስዕ እዩ። ኣምላኽ ልዑል እንተ ኾይኑን ግዝኣቱ ምሉእ፡ ጥበበኛ፡ ጻድቕ፡ ከምኡ'ውን ጽቡቕ እንተ ኾይኑ፡ ስለምንታይ ክትፈርህ፧ ቃላት ህዝቅያስ፡ ንጉስ ይሁዳ፡ ከምቲ ኣብቶም ዘመናት ቅድሚ ሕጂ ኣብቲ ዘፍርህ እዋን ንመጀመርታ ግዜ ምስ ተዛረቦም ሓቂ ዝነበሩ፡ ሎሚ እውን ሓቂ እዮም። ይሁዳ ብሓያል ንጉስ ኣሶር፡ ሰናክሬም፡ ተወሪራ ነበረት። ህዝቅያስ ንይሁዳ ንውግእ ኣዳልዩን ኣጽዋር ኣልቢስዋን፡ ግናኸ እዚ ጥራይ ኣይገበረን። ንህዝቢ ብዝያዳ ኣገዳሲ ጉዳይ ተዛረቦም። ኣብ ከምዚ ዝኣመሰለ እዋናት ህዝቢ ኣምላኽ ብዙሕ ግዜ ናብ ፍርሃት ከም ዝወድቑ ይፈልጥ ነበረ፡ እቲ ፍርሃት ድማ ካበይ ከም ዝመጸ ይፈልጥ ነበረ።
ብዙሕ ግዜ ኣብ ከምዚ ዝኣመሰለ ፈታኒ እዋናት ህዝቢ ኣምላኽ ይደናገሩ ነበሩ ምኽንያቱ ናይ መንነት ምረስዕ ነበሩ። ከም ደቂ ኣምላኽ መን ምዃኖም ይርስዑ ነበሩ፡ ኣምላኽ ድማ ብምሉእ ሓይሉን ክብሩን መን ምዃኑ ይርስዑ ነበሩ። ስለዚ ኣብዚ እዋን እዚ፡ ህዝቅያስ ጽቡቕ ንጉስን ብቑዕ ጀነራልን ጥራይ ክኸውን ከም ዘይኽእል ይፈልጥ ነበረ፡ ንህዝቡ ድማ ጥበበኛ ጓሳ ክኸውን ነበሮ።
ንኣሶራዊ መጥቃዕቲ ኣብ ዝዳለዉሉ እዋን፡ ህዝቅያስ ህዝቢ ይሁዳ ኣብ ትብዓት ውግኦም፡ ኣብ ተመክሮ ውግኦም፡ ከምኡ'ውን ኣብ ክእለቶም ብኣጽዋር ጥራይ ከም ዝተረፉ ክሓስቡ ኣይደለየን። ብኻልእ ኣገዳሲ ነገር፡ ክርስዕዎ ዘይብሎም ነገር፡ ኣዝዮም ከም ዝተባረኹ ክፈልጡ ደለየ። ስለዚ ድማ ከምዚ በለ፦
«በርትዑን ተባዕትናኹም ኣርእዩ። ኣብ ቅድሚ ንጉስ ኣሶርን ኩሉ እቲ ምስኡ ዘሎ ሰራዊትን ኣይትፍርሑ ወይ ኣይትደናገሩ። . . . ምስኡ ስጋዊ ሓይሊ ኣሎ፡ ምሳና ግና ጐይታ ኣምላኽና ኣሎ፡ ክሕግዘናን ውግኣትና ክዋጋእን።» (2 ዜና መዋእል 32:7-8)
«ነቲ ዝገጥመኒ ዘሎ ንምግጣም ትብዓት ካበይ ክረክብ እየ፧» ኢልካ እትሓትትሉ እዋን ክመጽእ እዩ። ህዝቅያስ መልስኻ ይህበካ፡ «ናብ ላዕሊ ጠምትን ንኣምላኽካ ዘክር።» ከም ውሉድ ኣምላኽ፡ ንውግእካ ፈጺምካ በይንኻ ኣይትተርፍን።
