መንፈስ ኣምላኽ ኣብ መንጎ እዮብን ኤርምያስን ኣብ ፈተናታት ዝነበሩሉ ኩነታት ምስቲ ናይ ጎይታ የሱስ ዝነበረሉ ኩነታት ብጣዕሚ ዘገርምን ዘሐጕስን ንጽጽር ሂቡና ኣሎ።
“እዮብ ኣፉ ከፊቱ ንመዓልቱ ረገመ” (እዮብ 3:1)። ንዕረፍቲ ተስፋ ገበረ፣ ግናኸ ኣብ ጽላሎት ሞትን ኣብ ጸልማት መቓብርን ደለዮ። ጸልማት ዕረፍቲ! ኣብ ነብዪ ኤርምያስ እውን ከምኡ ንርኢ (ኤርምያስ 20:14–18)። እዞም ክልተ ፍቑራትን ክቡራትን ቅዱሳን ኣምላኽ፣ ብውሽጣዊ ጸቕጢ ምስ ተዋሕጡ፣ ንሓጺር ግዜ እቲ ናይ ነፍሲ ምጥንቃቕ ዝነበሮም፣ እቲ ናይ ሓቂ እምነት ዝህቦ፣ ሰኣንዎ።
ሕጂ ድማ፣ እቲ ብሩኽ ጎይታ ኣብ ማቴዎስ 11 ብኽብሪ ንጽጽር ኮይኑ ኣብ ቅድሜና ደው ይብል። እቲ ምዕራፍ ብዙሓት ኩነታት ብምሉኡ ንዕኡ ዝጻረሩ ዝነበሩ ይገልጽ።
ቤት ማእሰርቲ ሄሮድስ ንእምነት ዮሃንስ መጥመቕ ዘንቀጥቀጠ ይመስል። ሰባት እቲ ወለዶ እቲ ንኽልተ ምስክርነት ጽድቅን ጸጋን፣ ኣብ ኣገልግሎት ዮሃንስን ናይ ክርስቶስ ባዕሉን፣ ነጺጎምዎ ነበሩ። ኾራዚን፣ ቤትሳይዳ፣ ከምኡ’ውን ቅፍርናሆም ብምኽንያት “ሓያላት ግብራቱ” ዘይተነሳሕቲ ኮይኖም ነበሩ።
ሽዑኸ እንታይ ኮይኑ? እቲ ጎይታኸ ንቓላት ኣገልገልቱ እዮብን ኤርምያስን ተጠቒሙ ድዩ? ብፍጹም ኣይፋሉን። ፍቓዱ ምስቲ ናይ ኣቦኡ ብፍጹም ተዋሒዱ ነበረ፣ ስለዚ ድማ፣ “በቲ ግዜ እቲ [ኩሉ ንዕኡ ዝጻረር ዝነበረሉ] የሱስ መሊሱ በለ፣ ኣቦ፣… ከመይሲ ከምኡ ኣብ ቅድሜኻ ጽቡቕ ኮይኑ ተራእዩካ እዩ፣ እብለካ ኣሎኹ።” ኣብዚ እዩ የሱስ ዕረፍቲ ዝረኸበ። ን“ኩሎም ዝጽዕሩን ዝኸበደቶምን” ድማ “ዕረፍቲ ክረኽቡ” ይዕድም። ንመቓብር ከም ቦታ ዕረፍቲ ኣየመልክተናን፣ ግናኸ ብጸጋኡ ይድንን ንዕኡ ጽንዓት ክንካፈል ይዕድመና—ን“ሕያዋይን ትሑትን” መንፈሱ ክንስቲ—ንዝሞተ ፍቓድ ክንጸውር—ንዝጸልመተ ኩነታትን ንዝኸበደ ፈተናታትን ብ“እግዚኣብሔር ይመስገን”ን ብ“ከምኡ ይኹን”ን ክንቕበል ይዕድመና። እዚ መለኮታዊ “ዕረፍቲ” እዩ። ኣብ ህይወት እዩ ዕረፍቲ እምበር ኣብ ሞት ኣይኮነን—ኣብ ክርስቶስ እዩ ዕረፍቲ እምበር ኣብ መቓብር ኣይኮነን።
ካብ ጸቕጢ ንምድሓን ንመቓብር ክትምነዩ ትረኽቡዶ? እንተኾነ፣ ነዞም ኣብ ላዕሊ ዘለዉ ቅዱሳት ጽሑፋት ተመልከቱ። ብዛዕባኦም ሕሰቡ፣ ጸልዩሎም፣ ከምኡ’ውን የሱስ ዕረፍቱ ዝረኸበሉ፣ ማለት ናይ ገዛእ ርእስኹም ፍቓድ ከም ዘይብልኩም ብምግባር፣ ዕረፍቲ ንምርካብ ጽዓሩ። ብዙሕ ግዜ ለውጢ ኩነታት ከሐጕሰና እዩ ንብል። እዚ ፈተና እንተተኣልየን እዚ ጉድለት እንተተመልአን፣ ኩሉ ጽቡቕ ክኸውን እዩ ንብል። ከምዚ ክንሓስብ እንተተፈተና፣ እቲ እንደልዮ ለውጢ ኩነታት ዘይኮነስ፣ ኣብ ልዕሊ ርእስና ዓወት ምዃኑ ንዘክር። እቲ ጽቡቕ ጎይታ እዚ ዓወት እዚ ኩሉ ግዜ ይሃበና፣ ሽዑ ድማ ሰላም ክንረክብ ኢና።
