ኣብ ነፍሲ ወከፍ ህይወት ኩሉ ነገር ናብ ምውዳቑ ዝመስልሉ ግዜያት ኣሎ። ሓደ እኳ ዝተሰርዐ የለን፡ ሓደ እኳ ዘይተኣማመነ የለን፡ ነፍሲ ወከፍ ሓድሽ ሓሳብ ድማ ካልእ ናይ ሕማቕ ዕድል ጥራይ እዩ ዘምጽእ። ግዜያት ሃገራዊ ቅልውላው፡ ናይ ንግዲ ሽግር፡ ናይ ዘስካሕክሕ ሓዘን ግዜያት። ተስፋታት ኩሉ ጠፊኡ… እቲ ሕሙም፡ ዝደኸመ ልቢ ኣብ ኩሉ ቦታ ምድምሳስ ጥራይ እዩ ዝርኢ፡ ካብ ኩሉ ምውጋድ ሓሊፉ፡ ካብ ኩሉ ምሕዋይ ሓሊፉ።
ሽዑ ብጹእ እዩ እቲ ኣብ ኣምላኽ ክሕባእ እንታይ ምዃኑ ዝፈልጥ ሰብ፡ ካብ ምውርዋር ማዕበል ወጺኡ፡ ኣብዚ ኸኣ ከዕርፍ፡
“ንስኻ ኣምላኸይ ኢኻ።” ሽዑ ኸኣ ክብል ይኽእል፡
ሰራዊት እኳ እንተሰፈረለይ፡ ልበይ ኣይፈርህን እዩ… ከመይሲ ኣብ ግዜ ሽግር ኣብ ድንኳኑ ክሓብኣኒ እዩ… ስለዚ ድማ ንእግዚኣብሔር ክዝምር እየ (መዝሙር 27፡3, 5-6)።
ኣብ መዓልቲ ፈተናን ሽግርን እዩ እቲ ነፍሲ ገለ ካብቲ ዓሚቕን ዘይተነግረን በረኸት ኣብ ኣምላኽ ምውካል እትረክብ። ኣብ ልዕሊ ጸጥ ዝበለ ሓይቕ ብምጥልቕላቕ ኣይኮነን እቲ ናይ ጐይታ ምህላው ዝስምዓካ፡ ግናኸ ማዕበል ክነፍስን ማዕበላት ኣብ ልዕሊ መርከብ ክጥምጥሙን ከለዉ እዩ።
ጐይታ ካብ ፈተናን ጭንቀትን ምድሓን ኣየቕርበልናን እዩ—ብኣንጻሩ እዩ። ንሓደ እሞ ንኻልእ እውን ክንረክብ ከም ዘሎና ይነግረና፤ ግናኸ ኣብኡ ምሳና ከም ዝኸውን ይምሕለል፡ እዚ ድማ ብዘይገደብ ዝበለጸ እዩ።
ምህላው ኣምላኽ ኣብ ፈተና ካብ ፈተና ምድሓን ዝበለጸ እዩ።ምስና ዘለዎ ምሕረት ልቡ ካብ ምሳና ዘለዎ ሓይሊ ኢዱ ዝበለጸ እዩ። ምህላው ጐይታ ምስ እሙናት ኣገልገልቱ ብመዓድን ክሓልፉ ከለዉ ካብ ምግላጽ ሓይሉ ካብኡ ንምድሓኖም ዝበለጸ እዩ (ዳንኤል 3)።
