እምነት ጊድዮን፡ ፍርሃትንን ህውከትንን ኣብ እስራኤል ምብዳህ

ጊድዮን – እምነት ኣብ ልዕሊ ህውከትን ፍርሃትን ይዕወት

መጽሓፍ መሳፍንቲ ሓደ ካብቶም ኣዝዮም ዘሕዝኑ ታሪኻት እስራኤል እዩ። እዚ ኸኣ ሓደ ኣገዳሲ ትምህርቲ እዩ፡ እታ ብተኣምራዊ መገዲ ካብ 400 ዓመት ባርነት ኣብ ግብጺ ዝደሓነትን ብዘይ ምቁራጽ ብግዜያዊ ምድላው የሆዋ ኣብ 40 ዓመት ምድረበዳ ዝተመገበትን ሃገር፡ ኣብ ሓደ ወለዶ ጥራይ ናብቲ ኣብ መጽሓፍ መሳፍንቲ ተገሊጹ ዘሎ ደረጃ ክትወርድ ምኽኣላ።

ሓደ ሰብ ሓላፍነቱ ኣይተዋጽአን

ቀዳሞት ክልተ ምዕራፋት መሳፍንቲ ነቲ መጽሓፍ የጠቃልሉ፤ ድሕሪኡ ዘለዉ ምዕራፋት ከኣ ንፍጻሜታትን ንተኸታታሊ መሳፍንትን ብዝርዝር ይገልጹ። መሳፍንቲ 2:7-11 ነቲ ዘሕዝን ድሕረ ባይታ እቲ መጽሓፍ ይገልጽ፡ “እቶም ህዝቢ ብዘመን እያሱን ብዘመን እቶም ድሕሪኡ ዝነበሩን ንኹሉ እቲ እግዚኣብሔር ንእስራኤል ዝገበሮ ዓብዪ ነገር ዝርኣዩ ሽማግለታትን ንእግዚኣብሔር ኣገልገሉ። ... ድሕሪ እቲ ወለዶ ኩሉ ናብ ኣቦታቱ ምስ ተኣከበ፡ ንእግዚኣብሔርን ንኹሉ እቲ ንእስራኤል ዝገበሮን ዘይፈልጥ ካልእ ወለዶ ተንስአ። ሽዑ እስራኤላውያን ኣብ ቅድሚ እግዚኣብሔር ክፉእ ገበሩ።”

እቲ ሓዘን መጽሓፍ መሳፍንቲ፡ መብራህቲ ምስክርነት ኣምላኽ ካብ ወለዶ ናብ ወለዶ ብብቕዓት ዘይተመሓላለፈ ምዃኑ እዩ፣ እዚ ኸኣ ናይ ሓጢኣት፣ ምግዛእ፣ ምልማን፣ ምድሓን፣ ህድኣት፣ ከምኡ’ውን እንደገና ሓጢኣት ዝሓዘለ ክፉእ ዑደት ደጋጊሙ ይኸውን። ንሳቶም ህዝቢ ኣምላኽ እኳ እንተነበሩ፡ ንኣምላኾም ግን ኣይፈልጥዎን ነበሩ።

ጊድዮን ኣብ ማእከል እቲ ብመጽሓፍ መሳፍንቲ ዝተሸፈነ ልዕሊ 400 ዓመት ዝኸውን ጊዜ ንእስራኤል ፈሪዱ ይኸውን። መጀመሪያ ጅግና ኮይኑ ኣይተራእየን፣ ግን ኣብ መንጎ እታ ብፍርሃት ኣብ ኣባጕባጕ ተሓቢኣ ዝነበረት፣ ብምሉኡ ተስፋ ዝቖረጸትን ብዘራፍቲ ሚድያናውያን እትግዛእን ዝነበረት ሃገር፡ ብእምነቱን ብትብዓቱን ፍሉይ ኮይኑ ይረአ። ሚድያናውያን ምስ መሓዙቶም “ኣብ ምድሪ ሰፈሩን ንምህርቲ ኣበላሸዉን ህያው ነገር ኣይሓደጉን። ... ምስ ማሎምን ድንኳናቶምን ከም መጓሰ ኣንበጣ መጹ። ንሰብን ገመሎምን ምቑጻር ዘይከኣል ነበረ፤ ንምድሪ ንምብላዕ ወረሩዋ። ሚድያናውያን ንእስራኤላውያን ኣዝዮም ኣደኸዩዎም እሞ ንእግዚኣብሔር ንሓገዝ ጨደሩ” (6:1-6)።

ኣምላኽ ንጩራኦም ዝሃቦም ቀዳማይ መልሲ፡ የሆዋ ካብ ግብጻውያን ጨቋንቶም ከም ዘድሓኖምን እዛ ሃብታም ምድሪ ኸም ዝሃቦምን፡ ንእኡ በይኑ ከም ዘምልኹን ካብ ኣረማውያን ኣማልኽቲ ርሒቖም ከም ዝነብሩን ዝነገሮም ነብዪ እዩ ነይሩ። “ግን” ኢሉ ደምደመ፡ “ኣይሰማዕኩምን” (6:7-10)።

እምነት መጀመሪያ ፈራሕ ክትመስል ትኽእል እያ

ይኹን እምበር፡ እቲ ወትሩ መሓርን ወትሩ ትዕግስተኛን ዝኾነ ኣምላኽ ኣብርሃም፡ ይስሃቅን ያእቆብን ከኣ መልኣኹ ንምድሓኖም ለኣኸ። ብዙሓት ምሁራት፡ ኣብ ብሉይ ኪዳን “መልኣኽ እግዚኣብሔር” ተባሂሎም ዝተገልጹ፡ ቅድሚ ስጋዌ ዝነበሩ ምብጻሕ የሱስ ክርስቶስ ናብ ምድሪ እዮም ዝብሉ። ከምኡ እንተኾይኑ፡ እዚ ሓደ ካብቶም ብትእዛዝ ኣምላኽ ዝነበሩ ሚልዮናት መላእኽቲ ጥራይ ኣይነበረን፡ የግዳስ ኣምላኽ ወዲ ባዕሉ እዩ ናብቲ ጊድዮን “ስርናይ ኣብ መጽመቒ ወይኒ ኻብ ሚድያናውያን ንምሕባእ” (6:11) ዝነበረሉ ቦታ ብቐጥታ ዝመጸ። ግሩም ትርኢት፡ ጐይታ ክብሪ ንሓደ ትሑት፡ ጭቁን እስራኤላዊ፡ ብሕቡእ ሒደት ፍረ ስርናይ እናኣከበ ዝነበረ ምብጻሑ። የሆዋ ብህዝቡ ዝሓሊ ብሕታዊ ኣምላኽ እዩ።

ስርናይ ንምጽራይ ዘይተለምደ ቦታ እኳ እንተነበረ፡ እቲ መጽመቒ ወይኒ፡ ካብ ከውሒ ዝተቐርጸ ጕድጓድ፡ ካብቲ ንእስራኤል ካብ ኩሉ ምግቢ ንምሕራም ዝመሓለ ጸላኢ ንምሕባእ ሓደ ዓይነት ምክልኻል ይህብ ነበረ። እቲ ንሓሰር ዘርሕቕ ንፋስ ዝነፍሰሉ መጽረዪ ቦታ ግን፡ ንጊድዮንን ንዕዮኡን ኣብ ሓደጋ ምውደቐ። እዚ ፈራሕነት ክመስል ይኽእል እዩ፡ ግን ጊድዮን ንስድራቤቱ ንምምጋብ ዝግባእ ዝነበሮ ይገብር ነበረ።

“እግዚኣብሔር ምሳኻ እዩ፡ ጅግና ተዋጋኢ” (6:12)። እዚ ኸኣ ኣይተሰማምዐን፡ ጊድዮን ድማ ደንጸዎ፡ እቲ “ጅግና ተዋጋኢ” ዝብል ክፋል ግን ኣይኮነን። ብኻልእ ሕቶ መለሰ፡ “እግዚኣብሔር ምሳና እንተኾይኑ፡ ስለምንታይ እዚ ኩሉ ኣባና በጺሑ? እቶም ኣቦታትና ዝነገሩና ኩሎም ተኣምራቱ ኣበይ ኣለዉ?” (6:13)። እዚ ንጊድዮን ናይ ስላቕ ወይ ናይ ጥርጣረ ኣይመስለንን። ንሱ ንነገራት ንምርዳእ ጥራይ ይፍትን ነበረ። እቲ ኣብ እስራኤል ዝነበረ ዘሕዝን ኩነታት፡ የሆዋ ከም ዘየሎ ዘየከራኸር መርኣያ ይመስል ነበረ። ብሓቂ ኸኣ፡ “እባ፡ እዚ ንኽርድኣኒ ሓግዘኒ” ይብል ነበረ።

እግዚኣብሔር (ብኣካል) ናብኡ ተመሊሱ፡ ‘በቲ ዘሎካ ሓይሊ ኺድ እሞ ንእስራኤል ካብ ኢድ ሚድያናውያን ኣድሕኖም። ኣነዶ ኣይሰደድኩኻን እየ?’ (6:14) ከም ዝበሎ ኣስተብህል። ኣብ ሖሬብ እግዚኣብሔር ንሙሴ ተመሳሳሊ መልእኽቲ ኣምጸኣሉ፡ ‘ኣነ ኣምላኽ ኣቦታትካ፡ ኣምላኽ ኣብርሃም፡ ኣምላኽ ይስሃቅን ኣምላኽ ያእቆብን እየ’ (ዘጸኣት 3:15)።

ከም ሙሴ፡ ጊድዮን ተቓውሞታት ነበሮ። ንሱ ካብ ሓደ ድኹም ዓሌት ኣብ ሓደ ዘይፍለጥ ነገድ ዝመጸ ዘይፍሉጥ ሰብ ነበረ፡ እዚ ኸኣ ንሓያል ኣድሓኒ ዝኸውን ዘይብቑዕ ሰብ ይመስል። ግን ኣምላኽ ኣብቲ ጊድዮን ዝኣመኖ ዘይምኽኣሉ ሓይሊ ረኣየ (6:14)። ከም ጳውሎስ፡ ኣምላኽ ንእኡ፡ “ጸጋይ ይኣኽለካ እዩ፡ ሓይለይ ኣብ ድኻም እዩ ዝፍጸም” (2 ቈረንቶስ 12:9) ከም ዝበሎ፡ ጊድዮን ዘይብቑዕ ምዃኑ ንሓያል ኢድ ኣምላኽ ፍጹም ዝኸውን ጓንቲ ገበሮ፡ “ኣነ ምሳኻ ክኸውን እየ” ይብል፡ “ንኹሎም ሚድያናውያን ከኣ ብሓንሳእ ክትቀትሎም ኢኻ” (6:16)።

ጊድዮን ንእግዚኣብሔር መስዋእቲ ብምቕራብ ምልክት ሓተተ፡ ንሱ ኸኣ ብጸጋ ተቐበሎ፡ ካብቲ ከውሒ ዝተሰርሐ መሰውኢ ኸኣ ሓዊ ኣውጺኡ ነቲ መስዋእቲ በልዖ። ድሕሪኡ ድማ ተሰወረ፡ ጊድዮን ከኣ ንመጀመሪያ ግዜ ምስ “ልዑል ጐይታ” (6:22) ከም ዝተዛረበ ተረድአ። ተራ ሰባት ከምዚ ዝኣመሰለ ምርኻብ ክድሕኑ ኣይግባእን ነበረ፡ ግን እግዚኣብሔር ኣረጋግጸሉ። ሰባት ንኣምላኽ ብቐሊሉ ይርስዕዎን ምስኡ ዝገብርዎ ምርኻብ ከኣ ብቐሊሉ ይወስድዎን። ብሓቂ ኣምላኽ ክኸውን ከሎ፡ እቲ ርክብ ብቐሊሉ ክውሰድ ኣይግባእን፡ ጊድዮን ከኣ ንኹሉ ክብደት እቲ ዝረኣዮ ተኣምር ተሰምዖ።

እዚ ፈተና እዩ

ጊድዮን ንእግዚኣብሔር ዝነበሮ ምቕባል ኣይተጠራጠረን፤ ግላዊ ድኻሙን ሰብኣዊ ብቕዓት ዘይምህላዉን ግን ተጠራጠረ። ንሱ ከቢድ ናይ ገዛእ ርእሱ ጥርጣሬታት ነበሮ፡ ግን ክእመን ከም ዝደሊን ብሓቂ ነቲ ብዙሕ ዝሰምዖ ኣምላኽ ባዕሉ ከም ዘረጋገጽ ክርእን ዝጓሂ ይመስል ነበረ። ኣምላኽ ከኣ ንጊድዮን ዝዓብየ እምነቱ ንምምዕባልን ንምጽናዕን ዝተዳለዉ ተኸታታሊ መረጋገጺታት ብጸጋ ሃቦ።

እቲ ቀዳማይ ፍጻሜ ንእምነቱ ክሰርሕ ኣድለዮ፡ ነቲ ናይ ኣቦኡ ጣኦታዊ መሰውኢ በኣልን ዓንዲ ኣሴራን ኣፍርስ፡ ንየሆዋ ቅኑዕ መሰውኢ ስራሕ እሞ ኣብኡ ነቲ ዝተመርጸ ብዕራይ ኣቦኡ ኣቕርብ። ጊድዮን ብቐንዲ ክገብሮ ትብዓት ኣይነበሮን፡ ግን ብለይቲ ገበሮ። እቶም ከተማውያን ብምብላዕ መቕደሶም ተቖጢዖም፡ ነቲ ገበነኛ ሞት ፈረዱ። ምርመራ ድማ ብቕልጡፍ ናብ ጊድዮን መርሖም። ግን የሆዋ ንእምነት ኣገልጋሊኡ ንምምላስን ንምጥንኻርን ግሩም ምትእስሳር ገበረ፡ ኣቦ ጊድዮን፡ ዮኣስ፡ ወናኒ እቲ መቕደስን እቲ ዝተሰውአ ብዕራይን፡ ንህዝቢ ንምብዳህ ወሲኑ ንትብዓት ወዱ ኣኽበረ። በኣል፡ እቲ ኣረማዊ ኣምላኽ ባዕሉ፡ ኣምላኽ እንተኾይኑ፡ ነቲ ገበነኛ ይፍረዶ። በዚ ከኣ ጊድዮን “በኣል ይዋጋእ” ማለት ዝኾነ ይሩብ-በኣል ዝብል ቅጽል ስም ረኸበ፡ ከምኡ’ውን ኣብ እስራኤል ንበኣልን ንኣምልኾ በኣልን ክብድህ ዝደፈረ ሰብ ኮይኑ ናይ ዘለኣለም መንነት ረኸበ።

ምናልባት እዚ ንኣምላኾም በኣል ዝተገብረ ስድብ፡ ንሚድያናውያን ኣብ ልዕሊ እስራኤላውያን ዝነበሮም ምግዛእ ንምጥንኻር ዝደረኾም ናይ መወዳእታ ምኽንያት ይኸውን። እምነት ምስ ትቐውምን ኣምላኽ ንህዝቡ ምስ ዝድግፍን፡ ከቢድ ኩነታት ብዙሕ ግዜ ይኸፍእ።

መንፈስ ኣምላኽ ኣብ ጊድዮን ወረደ፤ የሆዋ ባዕሉ ነቲ ፈራሕ ኣገልጋሊኡ ንውግእ ክጽውዕ ኣተባብዖ። ምላሽ ዓብዪ ነበረ፡ ግን እምነት ጅግናና ብቑዕ ኮይና ስለ ዝነበረት፡ ኣብ ገዛእ ርእሱ ምትእምማንን ኣብ ዓብዪ ሰራዊትን ኣይተማዕደወን።

እምነቱ ኣብ ቅድሚ እቲ ዝዓበየ ስግኣት ኣይፈረሰትን። ንምጥንኻር ናብ ምንጩ ጥራይ ዘርጊሓ። ናይ ጊድዮን “ፈተናታት ጸምሪ” ንኣምላኽ ዘይእሙን ሕቶታት ኣይነበረን፡ የግዳስ ንዝዓብየ እምነት ንዝተረፈ ጥርጣሬ ንምውጋድ ንኣምላኽ ዝሓተተ እዩ። እቲ ትዕግስተኛ ኣምላኽ ጊድዮን ከኣ ንፍቓደኛ ግን ዝተጠራጠረ ምእዛዝ ኣገልጋሊኡ ንምርግጋጽ ብህድኣት ተቐበለ።

ሓደ ትርጓሜ፡ ሰራዊት ጊድዮን ህዝባዊ ጉዳይ ስለ ዝነበረ፡ ብሚድያንን መሓዙታን ከም ዘይተስተብሃለ ኣይከውንን ይብል። ንሳቶም ግን ከምዚ ዝኣመሰለ ንእሽቶ ሓይሊ ከቢድ ስግኣት ኮይኑ ኣይርእይዎን ነበሩ።

ንገዛእ ርእስኻ ንምእማን ብዙሕ ቦታ

እምነቱ ምስ በረኸ፡ ጊድዮን ሕጂ ሓደ ካልእ ፈተና ገጠሞ፡ ነቲ ሰራዊት ናብ ንእሽቶ መጠን ኣውርዶ! ናይ ጊድዮን ኣብ ኣምላኹ ዝነበረ እምነት ንብዙሓት ሰራዊቱ ከም ዘይተዘርግሐ ግልጺ እዩ። መጀመሪያ ብሓጎስ ዝተላዕሉ፡ ካብ ሰላሳን ክልተን ሽሕ ሰራዊቱ ዕስራን ክልተን ሽሕ፡ ምርጫ ምስ ተዋህቦም፡ ብፍርሃት ናብ ገዝኦም ተመልሱ። ሕጂኸ እንታይ?

ኣምላኽ ከምዚ ይብል፡ “ብዙሓት እዮም። እዚ ዓወት ናተይ ክኸውን ኣለዎ፤ ምስ ሰባት ኣይካፈሎን እየ።” ስለዚ ኣምላኽ ንኣቶም ንምስታይ ወሰዶም፡ እቶም “ከም ከልቢ ብልሳኖም ዝልሕሱ” ግን እቶም “ንምስታይ ዝምብርከኹ” ዘይኮኑ ኸም ዝደሊ ኣመላኸተ (7:5)። ንጊድዮን እቶም ዝተመርጹ መን ምዃኖም ንምርኣይ ጥራይ ዘይተወሰነ ይኸውን። እቶም ዝምብርከኹ ካብቶም ብሓንቲ ኢዶም ማይ ናብ ኣፎም ዘምጽኡን ኣዒንቶም ሓርፋፍ ዝገበሩን ብኻልእ ኢዶም ከኣ ኣጽዋር ዝሓዙን ንጸላኢ ንእሽቶ ንቕሓት ከም ዘርኣዩ ይኸውን። ዝኾነ ይኹን ምኽንያት ይኹን፡ ጊድዮን ብ300 ሰባት ጥራይ ተረፈ፡ እዚ ኸኣ ካብቲ ናይ መጀመሪያ ሰራዊቱ ትሕቲ 1% እዩ!

ጊድዮን ብዛዕባ እዚ ከቢድ ምጉዳል ዝተሰምዖ ሓዘን ወይ ተቓውሞ ዝሕብር ፍንጪ የለን። እምነቱ እናዓበየት ነበረት። ብእዞም 300 ሰባት ጀሚሩ፡ ኣምላኽ ንሚድያናውያን ኣጥፍኦም፡ ኣብቲ ዝተኸተለ ውግእ፡ 400 ግዜ ዝበዝሑ 120,000 ተደምሰሱ (8:10)፤ ኣብቲ ናይ መወዳእታ ምብትታን ከኣ፡ እቶም ዝተረፉ 15,000፡ ካልእ 50 ግዜ እቶም 300፡ ወደቑ። እዚ ኩሉ ብዘይ ዝኾነ ንሰራዊት ጊድዮን ዝበጽሖ ጉድኣት እዩ። ብግልጺ፡ ኣምላኽ ንዕድላት ኣይሓስብን እዩ፤ ንኹሉ ተቓውሞ ጥራይ የጥፍኦን ይበዝሖን። ኣብ ወገኑ ተዋጋእ እሞ ኣይትስእንን ኢኻ።

ግን ካብቲ ዛንታ ንቕድሚት ንኸይድ ኣለና። ኣምላኽ ንእምነት ጊድዮን ሓደ ካልእ ምትብባዕ ነበሮ። ንእኡን ንኣገልጋሊኡን ናብቲ ጸላኢ “ከም ኣንበጣ ዝበዝሐ” ዝነበረሉ ሰፈር ለኣኾም፡ ገመሎም ከኣ “ከም ሓዊ ኣብ ገምገም ባሕሪ” ብዙሕ ነበረ (7:9-12)። “እንተ ፈራህካ” ኣምላኽ በለ፡ “ናብ ሰፈር ውረድ ... እሞ ዝብልዎ ስማዕ።” (ብዛዕባ ድሕነት ሚድያናውያን ክንሓስብ ንኽእል ኢና፡ ግን ኣምላኽ ንህዝቡ ዝበለጸ ድሕነት ከም ዝጥሕስ ንፈልጥ ኢና።) ጊድዮን ከደ እሞ ሓደ ወተሃደር ሚድያናዊ ሕልሙ እናነገረ ሰምዐ፡ ሓደ እንጌራ ስገም ናብ ሰፈር ወዲቑ ድንኳኑ ኣፍረሰ። እቲ መሓዛ እቲ ሰብኣይ ነቲ ሕልሚ ተርጐሞ፡ “እዚ ካብ ሰይፊ ጊድዮን ካልእ ክኸውን ኣይኽእልን እዩ። ... ኣምላኽ ንሚድያናውያንን ንኹሉ ሰፈርን ኣብ ኢዱ ሂብዎ እዩ” (7:13-14)። ኣምላኽ ንጊድዮን ብኣፍ ጸላኢ ባዕሉ ዓብዪ ዓወት ከም ዝህቦ ተስፋ ሃቦ! እዚ ምስ ሰምዐ፡ ጊድዮን “ንኣምላኽ ኣምለኸ” (7:15) – እዚ ኸኣ ኣምላኽ ኣብ ኩሉ ምስናና ዝገብሮ ቀንዲ ዕላማ እዩ። ጊድዮን ሕጂ ድሉው ነበረ።

እዚ ወተሃደራዊ ስትራተጂ ድዩ?

እዚ ኩሉ ናብቲ ኣብ ታሪኽ ዘይተለምደ ውግእ ዝኸውን ነገር ይመርሕ። ብትእዛዝ ኣምላኽ፡ ጊድዮን ንሰቡ ብ300 መለኸትን ብ300 ብጭቃ ዕቃብ ዝተሓብአ መብራህቲ ሒዙ “ኣጽዋር” ኣልበሶም። ጊድዮን ናብ ሰፈር ጸላኢ ኣትዩ ኣብ ድንኳን ዝተገብረ ዘረባ ክሰምዕ ምኽኣሉ፡ ንሰራዊቱ 300 ሰባት “ኣብ መጀመርታ ማእከላይ ምሕላው፡ ድሕሪ ምቕያር ሓለውቲ” (7:19) ነቲ ሰፈር ከም ዝኸብብዎ ንእምነቱ ኣበርቲዕዎ ይኸውን። “ሰዓት ዓሰርተ፡ ኩሉ ሰላም እዩ!” ዝብል ዘረጋግጽ ድምጺ ኣብቲ ሰፈር ደጋጊሙ ተሰሚዑ ይኸውን?

ኣብ ጸልማት ሰባት ጊድዮን ኣብ ሰለስተ ጉጅለታት፡ ነፍሲ ወከፎም 100፡ ኣብ ከባቢ ሰፈር ቦታኦም ሓዙ። ብምልክት “ሰይፊ ንእግዚኣብሔርን ንጊድዮንን!” እቶም ሰባት መለኸት ነፍሑን ነቲ ዕቃብ ሰበሩን፡ ነቲ ለይቲ ብድምጺ ፍንጀራን ብብርሃን ነበልባልን ኣሰንበድዎ። እቲ ድንጋጸ ንጸላኢ ብምሉኡ ኣደናገሮ። ብዓብዪ ሰራዊት ከም ዝተኸበቡ ብምሕሳብ፡ ብብርሃንን ብድምጺ መለኸትን ተደናጊሮም፡ ሰይፎም ሓዙ እሞ ንሓድሕዶም ክቐታተሉ ጀመሩ። ድሕሪኡ ሃደሙ፡ ጊድዮን ከኣ ክሳብ ምሉእ ምብትታን ሰዓቦም።

እቲ ዝተረፈ ዝርዝርን ናይ ጊድዮን ድሕሪኡ ዝነበረ ውድቀትን ኣብዚ ክንዛረበሉ ኣየድልን። ኣምላኽ ንህዝቡ፡ እምነቶም ንእኡ ዘኽብርን ንሱ ኸኣ ብሓያል ዝጥቀመሎምን፡ ምስ ዝወድቑ ብርግጽ ይጕሂ። ግን ንእምነቶም ብጸጋ የኽብርን ንዓወታቶም የሞግስን፡ ከምቲ ብብዙሓት – ከም ኣብርሃም፡ ሙሴ፡ ዳዊት፡ ከምኡ’ውን ካልኦት ብዙሓት፡ ጊድዮን ዝርከቦም – ዝተመስከረ።

መዝገብ ኣብ ጭቃ ዕቃብ

ጳውሎስ እዚ ቓላት እዚ ምስ ጸሓፈ፡ ናይ ጊድዮን ዓወት፡ ከም ሓደ ምሳሌ ናይቲ ብሓይሊ የሱስ ዘሎና ቀጻሊ ዓወት፡ ኣብ ኣእምሮኡ ነይሩ ይኸውንዶ ኢለ እሓስብ፡ “እዚ ልዕሊ ኩሉ ዝኾነ ሓይሊ ኻብ ኣምላኽ እምበር ካባና ኸም ዘይኮነ ንምርኣይ፡ እዚ መዝገብ እዚ ኣብ ጭቃ ዕቃብ ኣሎና። ብኹሉ ወገን ተጸጊዕና ኢና፡ ግን ኣይተጨፍለቕናን፤ ተደናጊርና ኢና፡ ግን ተስፋ ኣይቖረጽናን፤ ተሰዲድና ኢና፡ ግን ኣይተሓደግናን፤ ተወቒዕና ኢና፡ ግን ኣይተደምሰስናን። ህይወት የሱስ ከኣ ኣብ ስጋና ምእንቲ ኽትግለጽ፡ ሞት የሱስ ወትሩ ኣብ ስጋና ንጸውር ኢና” (2 ቈረንቶስ 4:7-10)።