«እንሆ፡ ንጥቕመይ ኢሉ እዩ ብዙሕ መሪር ሓዘን ዝነበረኒ። ንስኻ ግና ብፍቕሪ ንህይወተይ ካብ ጕድጓድ ጥፍኣት ኣድሒንካኒ፡ ንኹሉ ሓጢኣተይ ድማ ድሕሪ ዝባንካ ደርቢኻዮ።» (ኢሳይያስ 38:17)
ኣምላኽ ሓድሓደ ግዜ ንዓብዪ ምድሓን ንምፍራይ ዓብዪ ስቓይ ይጥቀመሉ። ኣብዚ እዋን እዚ ዘይንርድኦም ነገራት ንዘለኣለማዊ በረኸትና ከገልግሉ ይኽእሉ እዮም።
ዊልሄልም ቡሽ ሓደ ግዜ ብዛዕባ ሓደ ኣምሰል ዝተባህለ ሰብኣይ ዝስዕብ ሓቀኛ ዛንታ ነገረ። ኣምላኽ ሓድሓደ ግዜ ስቓይ ንህይወት ሰብ ብምሉእ ንምቕያር ከመይ ከም ዝጥቀመሉ - ከምኡ እውን ናብ በረኸት ከመይ ከም ዝቕይሮ - ብንጹር የርኢ።
«[ኣምሰል] ዓብዪን ሓያልን ሰብኣይ ነይሩ፡ ብዛዕባ ኣምላኽ ወይ ሰይጣን ኣይግደስን ነይሩ። ሓደ መዓልቲ ኣብቲ ማዕድን ኣብ ትሕቲ ኣእማን ተንሸራተተ። ሽባ ከም ዝኾነ ሰማዕኩ። ስለዚ ንምብጻሑ ወጻእኩ። ኣብ ኣፓርታማኡ ረኸብኩዎ። ኣብ መንበር ተሽከርካሪት ተቐሚጡ ነይሩ። ኣብ ከባቢኡ ገለ መሓዙት ነይሮም። ኣብ ኣፍ ደገ ምስ ተራእኹ፡ ሓደ ገሃነማዊ ጭድርታ ተሰምዔ፡ ‘እሞ፡ ኣንታ ቄስ? እቲ ኸውሒ ምስ ወቕዓኒ ኣምላኽካ ኣበይ ነይሩ? ምስቲ ዘረባኻ ናብ ሰይጣን ኪድ!’» እዚ ኸኣ ክሳዕ ክንድዚ ዘስካሕክሕ ስለ ዝነበረ፡ ሓንቲ ቃል ክዛረብ ኣይከኣልኩን፡ ብህድኣት ድማ ከድኩ። ግን ሕጂ ገለ እሙናት ሓፋራት ተኸናኸንዎ። ናብ የሱስ፡ ኣምላኽ ምድሓኑ ዝህበና፡ መገዲ ኣርኣይዎ። ኣብቲ ሰብኣይ ዓብዪ ለውጢ ተራእየ። ምሕረት ሓጢኣቱን ምሉእ ሰላምን ምስ ኣምላኽ ረኸበ። ኣብ ካልእ ኣጋጣሚ ድማ በጻሕኩዎ። ኣብ መንበር ተሽከርካሪት ኣብ ቅድሚ ቤቱ ኣብ ጎደና ተቐሚጡ ነይሩ። ክልቴና ድማ ክሳዕ ሽዑ ጽቡቕ ኣዕሩኽ ኮይና ነይርና፡ ብስም እውን ንጽዋዋዕ ነይርና። ኣብ ጥቓኡ ኣብቲ ደርቢ ተቐመጥኩ። ሎሚ ሓደ ኣገዳሲ ነገር ክነግረኒ ከም ዝደሊ ፈለጥኩ። እዚ ድማ እዩ ዝኾነ፡ «ትፈልጥ ኢኻ»፡ በለ፡ «ኣብዛ ምድሪ እዚኣ ብዙሕ ከም ዘይነብር ይስምዓኒ ኣሎ። ግን ኣብዚ ዓይነይ ምስ ዓጸኹ ናበይ ከም ዝኸይድ ሕጂ እፈልጥ እየ። ድሕሪኡ ኣብ ቅድሚ ኣምላኽ ምስ ቀረብኩ፡ ኣብ ቅድሚኡ ክወድቕ፡ ንመሓውየይ ስለ ዝሰበረኒ ድማ ከመስግኖ እየ!» «ኦ ኣምሰል! እንታይ ኢኻ ትብል ዘለኻ?» ኢለ ጨደርኩ። ንሱ ግን ስሒቑ ገለጸ፡ «እዚ እንተ ዘይመጸ ነይሩ፡ ካብ ኣምላኽ ርሒቐ ኣብ መገዲ ጥፍኣት ክቕጽል ነይረ - ክሳዕ ገሃነም። ኣምላኽ ናብ ወዱ፡ መድሓኒየይ፡ ክስሕበኒ እንተ ደልዩ፡ ክሕዘኒ ነይርዎ። እወ፡ ከቢድ ነይሩ። ግን - ንዘለኣለማዊ ምድሓነይ እዩ ነይሩ።» ደው በለ። ድሕሪኡ ድማ ብዝሓለየ ድምጺ በለ፡ «ከም ሽባ ኾይንካ ናብ ሰማይ ምእታው፡ ከም ጥዑይ ሰብ ብኽልተ እግርኻ ናብ ገሃነም ካብ ምዝላቕ ይሓይሽ።» ኣእዳዉ ሓዝኩ፡ «ኣምሰል! ኣብ ቤት ትምህርቲ ኣምላኽ ከቢድ ስልጠና ሓሊፍካ ኢኻ። ግን - ብከንቱ ኣይነበረን። ትምህርትኻ ተማሂርካ ኢኻ።» ንሕና ድማ ብዛዕባ እቶም ከቢድ ነገራት ዘሕልፉ - ግን ድማ ነቲ ፍቕራዊ ድምጺ ኣምላኽ ዘይሰምዑ - ኩሎም ሰባት ብድንጋጽ ሓሰብና።
