“ስምዑኒ”
ሓድሓደ ግዜ ጓሂ ዝመልአን ኣዴታት ንደቀን “ስምዑ!” ክብላ ንሰምዕ። ኣብ መጽሓፍ ቅዱስ “ስምዑ” ብዝተፈላለዩ ሰባት ኣብ ዝተፈላለዩ ኩነታት ይጥቀመሉ። ኣብ ቃሉ ድማ ኣምላኽ ንሰባት ክሰምዕዎ ከም ዝነግሮም ንርኢ። ኣብ ገለ ፍቕድታት ኢሳይያስ ተመዝጊቡ ዘሎ ሕሰብ፦
“ኦ ቤት ያእቆብ … ካብ ማሕጸን ኣደኻ ጀሚርካ ብኣይ እተሰነኻ፡ ስምዑኒ” (ኢሳይያስ 46:3 NKJV)።- “ኦ ልበ-ደዳውያን፡ ካብ ጽድቂ ርሑቓት ዝኾንኩም፡ ስምዑኒ” (ኢሳይያስ 46:12)።- “ኦ ያእቆብ፡ ኦ እስራኤል፡ ኣነ ዝጸዋዕኩኻ፡ ስምዑኒ” (ኢሳይያስ 48:12)።- “ስምዑ … ንዓይ፡ ኣቱም ካብ ርሑቕ ህዝብታት፡ ኣቕልቡ!” (ኢሳይያስ 49:1)።- “ኦ ጽድቂ እትስዕቡ፡ ኦ እግዚኣብሔር እትደልዩ፡ ስምዑኒ” (ኢሳይያስ 51:1)።- “ኦ ህዝበይ፡ ስምዑኒ፡ ኣቕልቡለይ” (ኢሳይያስ 51:4)።- “ኦ ጽድቂ እትፈልጡ፡ ኦ ሕገይ ኣብ ልብኹም ዘሎ ህዝቢ፡ ስምዑኒ” (ኢሳይያስ 51:7)።- “ብጥንቃቐ ስምዑኒ … ነፍስኹም ድማ ብብዝሒ ትሕጐስ” (ኢሳይያስ 55:2)። ኣብዚ ፍቕድታት እዚ ሓደ ክንርእዮ ዘሎና ነገር፡ ጸዋዕታ ኣምላኽ፡ ኣብዚ ብእግዚኣብሔር ኣቢሉ፡ ንኹሉ ይወጽእ እዩ፡ ንኣይሁድን ንኣህዛብን፡ ንሰብኡትን ንኣንስትን፡ ንኣመንትን ንዘይኣመንትን፡ ንመንፈሳዊ ንኣሽቱን ንመንፈሳዊ ብጹሓትን። ካልእ ነጥቢ ድማ፡ ካብቲ ክንዕቅኖ እንኽእል ንላዕሊ ዓብዪ በረኸት ካብ ምስማዕ ንእኡ ይርከብ።
ብዙሕ ግዜ ቃላት ብሓቂ ከይሰማዕናዮም ንሰምዖም ንኸውን። ቃላት ናብ ኣእዛንና ምእታው ጥራይ ዘይኮነስ፡ ኣብ ኣእምሮና ምሕሳቦም፡ ዝካፈል ዘሎ ነገርን ስለምንታይን ንምርዳእ ምፍታን ኣገዳሲ እዩ። ኣብቲ ኣምላኽ ዝተዛረቦ – ኣብ ቃሉ ዝተዋህበና – ጸዋዕታኡ ንኹሉ ብፍቕሪ ከም ዝተዋህበ ንረክብ። ፍቕሪ መሰረታዊ ክፋል ባህሪኡ እዩ (1 ዮሃንስ 4:8)። ስለዚ ንሕተት፡ “ንእኡ ክንደይ ጽቡቕ ንሰምዖን ንፍቕሩ ክንደይ ንምልኮን?”
መጽሓፍ ቅዱስ ብምዕዶታት፣ ብ መጠንቀቕታታትን ብልማኖታትን ምሉእ እዩ። ኣምላኽ ብዙሕ ትምህርትታት ብምሃብ ኣብነታት ኣቕሪቡ እዩ፣ እንተላይ ዛንታታት ናይ ውልቀሰባት። ንእኡ ዘሐጕስ ነገራት ንኽብሩ ኣብ ግብሪ ንኸነእትዎም ብጥንቃቐ ንእኡ ንስምዓዮ።
