“ብዓይነይ ክመርሓካ እየ።” መዝሙር 32
ጐይታ ንምእመናን ብዓይኑ ኸመይ ገይሩ ኺመርሖም ይኽእል፧ ኣምላኽና ንቕዱሳኑ ብዓይኑ ጥራይ ዚመርሓሉ ኣገባብ ኪህሉ ይኽእል እዩ። ሓድሓደ ግዜ ሓደ ንጡፍ፡ ምናልባት እውን ብዙሕ ግዜ ንርእሱ ዚደሊ ውሉድ፡ ምስ ወለዱ ኺበጽሕ ከሎ፡ ሓደ ሕማቕ ነገር ኪገብር ይኽእል እዩ። ኣብቲ ኣገዳሲ ግዜ እቲ ኣቦኡ ኺርእዮ ይኽእል እሞ ካብ ምሕማቕን ናብ ሽግር ምእታውን ኪዕገት እዩ። ዓይኒ ኣቦኡ ኣብኡ እያ እሞ ምስኡ ኺበኣስ ኣይደልን እዩ፡ ስለዚ ኺገብሮ ዝሓሰቦ ነገር ኣይገብርን እዩ። እዚ ኣብ ህይወተይ ንእሽቶ ኸለኹ ፈሊጠዮ እየ።
ሓደ ኣገልጋሊ ኸምኡ ኺገብር ይኽእል እዩ። ሓደ ሰብ ንምሪሕነት፡ ንምቁጽጻርን ንድጋፍን ናብ ጐይታኡ ኺጥምት ይኽእል እዩ። ሓንቲ ምጥማት ካብ ጐይታኡ ሓድሓደ ግዜ እኹል ኪኸውን ይኽእል እዩ፡ እዚ ጽቡቕ እዩ፡ ወይ እዚ ኣይደልዮን እየ። ስለዚ እቲ ምእመን ንምሪሕነት ናብ ኣምላኽ ኪጥምት ይኽእል እዩ። (መዝሙር 123:2)
ሓይሊ ምጥማቱ
ኣብ መዝሙር 34 ከምዚ ንብብ።
ናብኡ ጠመቱ እሞ በረኹ።
እታ “በረኹ” እትብል ቃል “ብሩህ” ተባሂላ ኽትብሃል ትኽእል እያ፤
ናብኡ ጠመቱ እሞ ብሩሃት ኮኑ።
ብገዛእ ርእስና ኣብ ጸልማት ንመላለስ ኢና፡ ግናኸ ንሱ ብርሃን እዩ። ኣብ ብርሃን ምህላዉ ንመላለስ ከለና፡ ኣብ ጸልማት ኣይንመላለስን ኢና፡ ግናኸ ኣብ ብርሃን ህይወት፡ ዓይኑ ኸኣ ኣብ ዘለናዮ ይርእየና፤ ኣብ ዝኾነ እዋን ኣበይ ከም ዘለና ብልክዕ ይፈልጥ እዩ።
ሃዋርያ ጴጥሮስ ንጐይታኡ ብፍቕሪ ድሕሪ ምኽሓዱ፡ ሓይሊ ምጥማት ጐይታ ይፈልጥ ነይሩ። ጐይታ የሱስ ንሕሩቕ ጴጥሮስ፡ ብሕፍረቱ ዚሕበኣሉ ዝነበረ፡ ብቐሊሉ ጠመቶ እሞ፡ ድኻ ጴጥሮስ ንጐይታኡ ኺርእዮ ኸሎ፡ ወጺኡ ብመርር ንብዓት በኸየ። ጐይታ የሱስ ሓንቲ ቃል እኳ ኺብል ኣየድለዮን፤ እታ ሓንቲ ምጥማት ካብ ብዙሕ ንጴጥሮስ ዝበለጸ ነገር ተዛረበቶ።
ሓላዊት ዓይኒ፡ “ኣምላኽ ትርእየኒ ኢኻ”
ሓንቲ ትርጉም እዛ ፍቕዲ እዚኣ ከምዚ ትብል፡
“ክመርሓካ እየ፤ ዓይነይ ኣብ ልዕሌኻ ኽትከውን እያ፤” ወይ
“ብዓይነይ ኣብ ልዕሌኻ ኽመርሓካ እየ።”
ዓይኒ ጐይታ ኣብ ነፍሲ ወከፍ እዋን ህይወትና ኣብ ልዕሌና ምህላዋ ብቑዕ ኣይኮነናን። ሃጋር ነቲ ጐይታ ዘርኣያ ዔላ ጸውዓቶ፡
“ኣምላኽ ትርእየኒ ኢኻ።”
እዚ ስራሕ እዚ ብዙሕ ግዜ ኣምላኽ ከም “ዓቢ ሓው” ገይሩ ዚትርጐም እዩ፡ ኣብኡ ተቐሚጡ ይስልየና እሞ ኣብ ብዙሕ ስሕተታትና ኺሕዘና ድሉው እዩ፡ ኣብ ኢዱ ኸኣ ዓቢ በትሪ ሒዙ ኺወቅዓና ድሉው እዩ። ግናኸ እዚ ሓደ ሓደገኛ ስእሊ ኣምላኽ እዩ እሞ ነቲ ቓላት ካብ ትርጉሙ የውጽኦ። ጐይታ ንሃጋር ኣይቀጽዓን ነይሩ፡ ንሳ የድሕና ነይሩ እሞ ንወዳ እውን። ዓይኑ ኣብ ልዕሊኣ ነይራ፡ ካብ ሰፈር ኣብራም ናብ በረኻ ኽትሃድም ከላ። ዓይኑ ኣብ ልዕሊኣ ብሓልዮት ነይራ እሞ ናብ ህይወት ዜድሕን ዔላ ማይ መርሓታ፡ ንኣኣን ንወዳን ድማ ኣድሓና።
ምሪሕነት ብሓደጋታት
ኣምላኽ ኣበይ ከም ዘለኹ ይፈልጥ እዩ። እቲ ከባቢ ንዓይ ኺሕግዘኒ ዚኽእል ነገራት ካብ ምፍላጥ ዓይነይ ኬዕውረኒ ይኽእል እዩ፤ ኣይርእዮምን እየ ግናኸ ንሱ ይርእዮም እዩ፡ ናብ ህያዋን ምንጭታት ከኣ ኪመርሓኒ ይኽእል እዩ።
“ብህዱእ ማይ ይመርሓኒ።”
ዓይነይ ንሓደጋታትን ንመፈንጠራታትን ኣይርእያን ይኸውን፡ ግናኸ ንሱ ንኹሎም ይፈልጦም እሞ ኣበይ ከም ዘለኹ ብምጥቃስ ይፈልጥ እዩ። ካብ ሓደጋታት ኪጥንቀቐኒ ይኽእል እዩ፡ ከምኡ ኸኣ ካብኦም ኪርሕቐኒ ይኽእል እዩ፡ እኳ ድኣ ብሸለልነት ሞት እውን!
“ክመርሓካ እየ”ይብል። ንሱን ኣነን፡ እቲ ዓቢ ኵሉ ዚኽእልን ኵሉ ዚርእን ጐይታ፡ ኣነ ኸኣ ሓንቲ ንእሽቶ ሰብኣዊት ፍጥረት ኣብ ልዕሊ እቲ ዚፈላለይ ህይወት፡ ገና ብሓደጋታት፤ ንሱ ይርእየኒ እዩ ኣብ ዘለኹዎ እሞ ብዓይኑ ኣብ ነፍሲ ወከፍ ሓደጋን ኣብ ነፍሲ ወከፍ ስጕምቲ መገደይን ይመርሓኒ። ንቓሉ እንተ ሰሚዐ፡ ንዓይ ዚርከብ ምንጭታት ምሕዳስን ምድጋፍን ክረክብ እየ። ንቓሉ እንተ ሰሚዐ፡ ኣብ ምድሪ ዚበዝሑ ሓደጋታት ክርሕቕ ክኽእል እየ። ዓይኑ ንዓይ ናብኡ ኺስሕበኒ ይደሊ። ከምዚ ይብል፡
“ናባይ ጠምቱ . . . እሞ ድሓኑ፡ ከመይሲ ኣነ ኣምላኽ እየ።”
ርእይቶ ሓለቓ መርከብ፡ ምሳሌ
እዚ ጽሑፍ እዚ ብኻልእ ትርጉም እውን ኪርድኣና ይኽእል እዩ። ንእሽቶ ኸለኹ፡ ብዙሕ ግዜ ብመርከብ ንታይን ናብ ሰሜን ሺልድስ ንሰግር ነይርና። መስኮታት ክፍሊ ሞተር ንኣየር ኩሉ ግዜ ክፍቲ ነይሩ እሞ ነቲ ስራሕ ምጥማትን እቶም ዓበይቲ መራኸቢ ዘንጊታት ሞተር ንስክሩባት ኪሰርሑ ከለዉ ናብ ቅድሚትን ድሕሪትን ኪድፍኡ ምፍላጥን ባህ ዜብል ነይሩ። እቲ ኣብቲ ውዑይን ትኪ ዘለዎ ከባቢ ዝነበረ መሃንዲስ፡ ብዛዕባ ባንክታት ሩባ ወይ ብዛዕባ ካልኦት መርከባት ኣብቲ ማይ ዚንቀሳቐሳ ኣበይ ከም ዘለዉ ብልክዕ ኣይፈልጥን ነይሩ፡ ግናኸ እቲ ኣብ ድልድል ዝነበረ ሓለቓ መርከብ ይፈልጥ ነይሩ እሞ እታ መርከብ ኣበይ ከም እትኸይድ ብንጹር ኪርኢ ይኽእል ነይሩ። ብምልክታት እውን ምስቲ መሃንዲስ ብቐጻሊ ይራኸብ ነይሩ፡ ካብቶም ክልተ ስክሩባት ኣየናይ ኪሰርሕ ከም ዚደሊ፡ ናብ ኣየናይ ኣንፈት፡ ብኸመይ ፍጥነት። እቲ መሃንዲስ ኪርኢ ኣየድለዮን ነይሩ፤ ኩነታቱ ንኸምኡ ዝበለ ርእይቶ ኣይፈቅድን ነይሩ። ግናኸ እቲ ሓለቓ መርከብ ኪርኢ ይኽእል ነይሩ እሞ ንመሃንዲስ ብ ዓይኑ መርሖ። ኣምላኽና ብኹሉ ዚርኢ ዓይኑን ብዘይስሕተት ጥበቡን ከምዚ ገይሩ ኺመርሓና ይኽእል እዩ።
