«ንእግዚኣብሔርን ሓይሉን ድለዩ፣ ህልውናኡ ብቐጻሊ ድለዩ!» (መዝሙር 105:4)
ንኣምላኽ ብንጹር ንምርኣይን ኣብ ብርሃን ህልውናኡ ንምዃንን ክንሰግሮም ዘለና ብዙሓት ዕንቅፋታት ኣለዉ። ካብ ኩሉ ንመንፈስ ዘደናግጽ ንጥፈታት ክንሃድም ኣለና። ካብኡ ክንሃድምን ክንሰግሮን ኣለና። መገዲ ይዓግተና ኣሎ።
ኣብ ዓለምን ኣብ ቃልን ንኣምላኽ ንምርኣይ ብህይወት ከመይ ከም ዝስምዓና ንፈልጥ ኢና። ከምኡ’ውን ንዓና ዘደናግጸናን ዘዕውረናን ንምድላዩ እኳ ዘየድልየና ንፈልጥ ኢና። ንኣምላኽ ክንርኢ እንተደሊና፣ ካብዚኣቶም ክንርሕቕን ክንሰግሮምን ኣለና። ንኣምላኽ ምድላይ ማለት እዚ እዩ።
ኣእምሮናን ልብናን ኣብ ኩሉ ተመክሮና ናብ ኣምላኽ ክንምርሕ ከለና፣ ናብኡ ንእውይ። እዚ ድማ ንእኡ ምድላይ ማለት እዩ።
«እግዚኣብሔር ክርከብ ከሎ ድለይዎ፣ ኣብ ጥቓኹም ከሎ ጸውዕዎ።» (ኢሳይያስ 55:6)
«ንኣምላኽ ድለዩን ንኹሉ ዝኽእል ንምሕረት ለምንዎ።» (እዮብ 8:5)
ምድላይ ምጽዋዕን ምልማንን የጠቓልል።
ኦ ጐይታይ፣ ኣዒንተይ ክፈተለይ። ኦ ጐይታይ፣ ነቲ ናይ ባዕለይ ዕውርነት መጋረጃ ኣርሕቐለይ። ጐይታይ፣ ምሕረት ግበርን ርእስኻ ግለጽ። ገጽካ ክርኢ እምነ።
ንጐይታ ንምድላይ ዓብዪ ዕንቅፋት ትዕቢት እዩ።
«ብትዕቢት ገጹ እቲ ረሲእ ኣይደልዮን እዩ» (መዝሙር 10:4)።
ስለዚ፣ ትሕትና ንጐይታ ንምድላይ ኣገዳሲ እዩ።
እቲ ንጐይታ ንዝደልዩ ዝተዋህበ ዓብዪ ተስፋ ድማ ክርከብ ምዃኑ እዩ።
«እንተደሊኻዮ፣ ብኣኻ ክርከብ እዩ» (1 ዜና መዋእል 28:9)።
ምስ ተረኽበ ድማ ዓብዪ ዓስቢ ኣሎ።
«ናብ ኣምላኽ ክቐርብ ዝደሊ ዘበለ፣ ከም ዘሎን ንዝደልይዎም ከም ዝፈድዮምን ክኣምን ኣለዎ» (እብራውያን 11:6)።
ኣምላኽ ባዕሉ ዓብዪ ዓስብና እዩ። ንእኡ ምስ ረኸብናዮ ድማ ኩሉ ነገር ኣለና። ስለዚ፣
«ንእግዚኣብሔርን ሓይሉን ድለዩ፣ ህልውናኡ ብቐጻሊ ድለዩ!»
