ያዕቆብ – ምጥባቕ ምምሃር

ያእቆብ – ምጥባቕ ምምሃር

ስም ኣብርሃም፣ ይስሃቅ፣ ከምኡ’ውን ያእቆብ ኣብ ምሉእ ቅዱስ ጽሑፍ ይርከብ። ነፍሲ ወከፎም ምስ ህዝቢ ኣምላኽ እስራኤል ዝተኣሳሰሩ ኣገደስቲ መላግቦታት እዮም።

ኣንበብቲ መጽሓፍ ቅዱስ ሰበይቲ ኣብራም ሳራይ መኻን ከም ዝነበረት፣ ከምኡ’ውን ኣብ እርግናኣ ቈልዓ ምውላዳ ተኣምር ኣምላኽ ከም ዝነበረ ይፈልጡ። ኣምላኽ ስሞም ካብ ኣብራምን ሳራይን ናብ ኣብርሃምን ሳራን ምስ ቀየረ (ዘፍጥረት 17:5,15 ተመልከት)፣ ኣብ ዘፍጥረት 12:1-7 ዝተዋህበ ዘርኢ ዝምልከት ተስፋ ንኣብርሃም ኣዘኻኸሮ። ኣብርሃም ናይ ባዕሉን ናይ ሰበይቱን ተፈጥሮኣዊ ኩነታት ረኣየ እሞ ተጠራጠረ፡

ሽዑ ኣብርሃም ብገጹ ተደፊኡ ሰሓቐ፣ ኣብ ልቡ ድማ፡ ‘ንሓደ ወዲ ሚእቲ ዓመት ዝኾነ ሰብኣይ ቈልዓ ይውለዶ፧ ሳራኸ፣ ወዲ ትሽዓሳዓ ዓመት ዝኾነት፣ ቈልዓ ትወልድዶ፧’ በለ (ዘፍጥረት 17:17 NKJV)። ኣምላኽ፣ ብርግጽ፣ ነቲ ተስፋኡ ሓለወ።

ድሕሪኡ፣ እቲ ተስፋ ዝተዋህቦ ዘርኢ፣ ይስሃቅ፣ ንውሉዱ ንምውላድ 20 ዓመት ክጽበ ነይርዎ፡ “ይስሃቅ ንርብቃ ሰበይቲ ገይሩ ምስ ወሰዳ ወዲ ኣርባዓ ዓመት ነበረ … ይስሃቅ ድማ ብዛዕባ ሰበይቱ ንእግዚኣብሄር ለመኖ፣ ምኽንያቱ መኻን ስለ ዝነበረት፣ እግዚኣብሄር ድማ ልማኖኡ ሰምዖ፣ ሰበይቱ ርብቃ ድማ ጸነሰት” (ዘፍጥረት 25:20-21)። ኣብታ ሓንቲ ምዕራፍ ከምዚ ንብብ፡ “ወዲ ስሳ ዓመት ነበረ እሞ ወለደትሎም” (ቁ.26)። መንትዮ ወለዱ፡ ኤሳው በዅሪ ነበረ፣ ያእቆብ ድማ ሰዓበ። ያእቆብ፣ ምስ ተወልደ፣ ዒቕቢ ኤሳው ሓዘ።

እቲ ቤት እስራኤል ዝሰርሐ ያእቆብን ኣንስቱን እዮም። ከም እንርእዮ፣ ንሱ ተንኮለኛ፣ ብልሓተኛ፣ ከምኡ’ውን ጻዕራም ነበረ። እግዚኣብሄር ምስኡ እኳ እንተ ነበረ፣ ያእቆብ መብዛሕትኡ ህይወቱ ንባዕሉ ይነብር ነበረ። ሓደ ምሸት ግን እግዚኣብሄር ምስኡ ምስ ተቓለሰ፣ ያእቆብ ንእግዚኣብሄር ምጥባቕ ተማህረ። ንሕና’ውን ነዚ ሓደ ትምህርቲ ክንመሃሮ ኣሎና። ካብ ህይወት ያእቆብ ብዙሕ ክንመሃር ንኽእል ኢና፣ ስለዚ ብዝያዳ ንመርምር!

ውልደት፣ በዅሪነት፣ ከምኡ’ውን በረኸት

ርብቃ ብምጽናሳ ተሓጒሳን ኣዝያ ተመስገንቲ ነበረት፣ ግን ሓንቲ ስግኣት ነበረት፡ “እቶም ውሉዳት ኣብ ከርሳ ይጣበቑ ነበሩ፣ ንሳ ድማ፡ ‘ኩሉ ጽቡቕ እንተኾይኑ፣ ስለምንታይ ከምዚ እኸውን፧’ በለት። ስለዚ ንእግዚኣብሄር ክትሓትት ከደት” (ቁ.22)። ኩላትና ብዛዕባ ጸገማትና ንእግዚኣብሄር እንተሓተትናስ ክሳዕ ክንደይ ጽቡቕ ምኾነ! እግዚኣብሄር ጸሎታ ሰምዖ። ክልተ ህዝብታት ኣብ ከርሳ ከም ዘለዉ፣ እቲ ዓብዪ ድማ ነቲ ንእሽቶ ከገልግል ከም ዝኾነ ነገራ (ቁ.23)። ያእቆብ ዒቕቢ ኤሳው ምሓዙ ናይዚ ቃልሲ እዚ ክፋል ነበረ፣ ካብ ሽዑ ጀሚሩ ድማ ተካኢ ተባሂሉ ተጸዊዑ። ብርግጽ፣ ንሱ እቲ ኤሳው ዘገልግሎ ዝነበረ እዩ። ያእቆብ እቲ ዘርኢ ክኸውን፣ እታ ኣምላኽ ንኣብርሃም ዝተስፈዋ መስመር ድማ ክቕጽል እዩ፡ ኣብርሃም፣ ይስሃቅ፣ ከምኡ’ውን ያእቆብ። ይኹን እምበር፣ ባህሪ ያእቆብ ኣብ ውልደቱ ምግላጹ ኣገዳሲ እዩ።

እቶም ውሉዳት ዓበዩ እሞ መንእሰያት ኮኑ። ይስሃቅ ንኤሳው ይፈትዎ ነበረ ምኽንያቱ ኣደን ነበረ፣ ርብቃ ግን ንያእቆብ ትፈትዎ ነበረት (ቁ.27-28)። እቲ ናይ ያእቆብ ቀዳማይ ዝተመዝገበ ተንኮለኛ ተግባር ብዛዕባ በዅሪነት ወጸ። በዅሪነት ኣዝዩ ኣገዳሲ ነበረ ምኽንያቱ ንሓላፊ ስድራቤት ናይ ክህነት መሰላት ክጥቀም የፍቅድ፣ ከም ወራሲ ድማ ይፈልጦ ነበረ። እቶም መንትዮ ቅድሚ ምውላዶም፣ እግዚኣብሄር ያእቆብ ወራሲ ከም ዝኸውን ኣዊጁ ነበረ፣ ይኹን እምበር፣ ያእቆብ ነቲ በዅሪነት ንምርግጋጽ ብልሓታትን ስጋዊ መንገዲን ተጠቕመ።

እቲ ንያእቆብ ዝምችእ ግዜ ኤሳው ምስ ጠመየ መጸ።

ኤሳው ንያእቆብ፡ ‘በጃኻ በቲ ሓደ ቀይሕ ወጥሚ ኣብልዓኒ፣ ምኽንያቱ ደኺመ ኣለኹ’ በሎ። ስለዚ ስሙ ኤዶም ተባህለ። ያእቆብ ግን፡ ‘በዅሪነትካ ሎሚ ግዜ ሽጠለይ’ በለ። ኤሳው ድማ፡ ‘እንሆ፣ ክመውት እየ፣ እዚ በዅሪነትከ እንታይ ይጠቕመኒ፧’ በለ (ዘፍጥረት 25:30-32)። ክልተ ዓበይቲ ነገራት ይኸዱ ነበሩ፡ ያእቆብ ንጥቕሙ ካብ ኩነታት ተጠቕመ፣ “ኤሳው ድማ ንበዅሪነቱ ንዓቐበ” (ቁ.34)።

ንሕና ኣምላኽ ዝሃበና ክንቕበል ኢና። ያእቆብ ኣምላኽ ዝሃቦ ንምርግጋጽ ስጋዊ መንገዲ ክጥቀም ኣይነበሮን። ይኹን እምበር፣ ኤሳው በዅሪነቱ ብሓደ ጽዋእ ወጥሚ ምሻጡ’ውን ብሓደ መጠን ኣዝዩ ከቢድ፣ ወይ ብግልጺ ሕማቕ ነበረ። ክመውት ኣይነበረን። ክርስትያናት ክጥንቀቑ ኣለዎም። ኣብ ኩነታትና ከም ያእቆብ ወይ ከም ኤሳው ክንከውን የብልናን።

ናይ ያእቆብ ካልኣይ ተንኮለኛ ተግባር ብዛዕባ በረኸት ነበረ። ርብቃ ሓደ መደብ ሓሰበት፣ ያእቆብ ድማ ምስኡ ተሰማምዐ። ዘፍጥረት 27 ዝርዝራት እቲ መደብ ይህብ። ይስሃቅ ኣሪጉን ኣዒንቱ ድማ ደሚቑ ነበረ። ንኤሳው ንኣደን ክኸይድ፣ ጽቡቕ ምግቢ ድማ ክሰርሓሉ ደለየ። ይስሃቅ፣ መዓስ ከም ዝመውት ከይፈለጥ፣ ንበዅሪ ወዱ ክባርኾ ደለየ። ግን፣ ርብቃ ነቲ ሕቶ ሰምዐት እሞ መደብ ሓሰበት። ብዛዕባ እዚ መደብ እዚ፣ ያእቆብ ሓንቲ ስግኣት ጥራይ ነበራቶ፡ እቲ መደብ ክፈሽል ይኽእል እዩ።

ያእቆብ ንኣዲኡ ርብቃ፡ ‘እንሆ፣ ኤሳው ሓወይ ጸጉራም ሰብኣይ እዩ፣ ኣነ ድማ ልሙጽ ቈርበት ዘለኒ ሰብኣይ እየ። ምናልባት ኣቦይ ክዳህሰሰኒ ይኽእል፣ ንዕኡ ድማ መታለሊ ክመስሎ እየ፣ ንባዕለይ ድማ መርገም ከምጽእ እየ እምበር በረኸት ኣይኮነን’ በላ (ዘፍጥረት 27:11-12)

ያእቆብ ንኣዲኡ ካብቲ መደብ ንምምላስ ወይ ንኣቦኡ ምትላል ጌጋ ከም ዝኾነ ንምግላጽ ኣይፈተነን። ርብቃ ንኣምላኽ ክትሕግዝ እኳ እንተ ፈተነት፣ ንሱ ሓገዛ ኣይደለየን፣ ንሱ ኩሉ ዝኽእል እዩ። ያእቆብ ንኣዲኡ ተኣዘዘ፣ ቃላቱ ድማ ሓቂ ኮኑ፡ ንኣቦኡ መታለሊ ኮኖ። ኣብ ቁጽሪ 19 ያእቆብ ኤሳው ከም ዝኾነ ብምባል ሓሰወ። ኣብ ቁጽሪ 20 እንደገና ሓሰወ፣ እዚ ግዜ እዚ ንእግዚኣብሄር ኣእተወ። ኣብ ቁጽሪ 24 እንደገና ሓሰወ፣ ንኻልኣይ ግዜ ኤሳው ከም ዝኾነ ገለጸ። ኣብ ቁጽሪ 27 ንኣቦኡ ሳዕሰዖ።

ክርስትያናት ምትላል ክጥቀሙ የብሎምን። መንፈሳዊ በረኸትና ኣብ ክርስቶስ ተሰሪቱ እዩ፡

ብሩኽ ይኹን እግዚኣብሄርን ኣቦን ጐይታና የሱስ ክርስቶስ፣ ንሱ ብኹሉ መንፈሳዊ በረኸት ኣብ ሰማያዊ ቦታታት ብክርስቶስ ባሪኹና እዩ (ኤፌሶን 1:3)። ዕለታዊ ድሌታትና’ውን ይምላእ እዩ፡ ኣምላኸይ ድሌትኩም ኩሉ ብኽብሪ ብክርስቶስ የሱስ ከም ሃብቱ ክመልኣልኩም እዩ (ፊልጲ 4:19)። በረኸት እስራኤልን በረኸት ቤተ ክርስቲያንን ብርግጽ ፍልይ ዝበለ እዩ፣ ምኽንያቱ እስራኤል ህዝቢ ኣምላኽ ኣብ ምድሪ እዩ፣ ቤተ ክርስቲያን ድማ ካብ ሰማያዊ ህዝቡ ዝቖመት እያ። እቲ ስርዓት ግን ኣገዳሲ እዩ፡ ምእመናን ምትላል ክጥቀሙ የብሎምን፣ ንምኽሪ ኣምላኽ ንምምዕባል እኳ እንተኾነ። ኣብ መወዳእታ ያእቆብ ካብ ኤሳው ክሃድም ነይርዎ፣ ንሱ ክቐትሎ ኣፈራሪሑዎ ነበረ። ርብቃ ንያእቆብ ናብ ሓዋ ላባን ንምስዳድ ዝያዳ ምትላል ተጠቕመት (ዘፍጥረት 27:41-46)።

ቤት ትምህርቲ ኣምላኽ፡ ዝዘራእናዮ ምሕጻድ

ኣምላኽ እሙን እዩ። ያእቆብ ኣብ እግዚኣብሄር ክምርኮስ እምበር ኣብ ብልሓቱ ከም ዘይኮነ ክመሃር ነይርዎ፣ ሓራን ድማ ነቲ ትምህርቲ ንምምሃር ፍጹም ቦታ ነበረ። ኣቦሓጎ ያእቆብ ላባን፣ እኳ እንተ ዘይጻድቕ፣ ኣምላኽ ንያእቆብ ንምምሃር ዝተጠቕመሉ መሳርሒ ነበረ።

ኣይትታለሉ፣ ኣምላኽ ኣይተላገጸን፣ ምኽንያቱ ሰብ ዝዘርኦ፣ ንሱ’ውን ክሓጽድ እዩ (ገላትያ 6:7)።

ኣብ ዘፍጥረት 28 ያእቆብ ሓደ ግሩም ሕልሚ ረኣየ። ኣብኡ፣ እግዚኣብሄር ንባዕሉ ንያእቆብ ገለጸሉ፣ ነቲ ንኣብርሃም ዝገበሮ ተስፋ ኣረጋገጸሉ፣ ከምኡ’ውን ያእቆብ ናብ ዝኸደሉ ኩሉ ቦታ ምስኡ ክኸውን ተስፋ ሃቦ (ቁ.10-15)። ያእቆብ ሓደ ዓንዲ ኣንጸፈ እሞ ነቲ ቦታ ቤቴል ኢሉ ሰመዮ (ቁ.18-19)። ግን ድሕሪ ከምዚ ዝኣመሰለ ግሩም ተመክሮ፣ ያእቆብ ናብ ዝነበሮ ተመልሰ፣ ምስ ኣምላኽ ብምምልላስ፡

ሽዑ ያእቆብ ማሕላ ገበረ፣ ከምዚ ድማ በለ፡ ‘ኣምላኽ ምስይ እንተኾነ፣ ኣብዛ ዝኸደላ ዘለኹ መንገዲ እንተሓለወኒ፣ እንጌራ ንምብላዕን ክዳን ንምልባስን እንተሃበኒ፣ ናብ ቤት ኣቦይ ብሰላም እንተተመለስኩ፣ ሽዑ እግዚኣብሄር ኣምላኸይ ክኸውን እዩ’ (ዘፍጥረት 28:20-21)። ምስ ኣምላኽ ኣይትመላለሱ!

ላባን ካብ ያእቆብ ዝበለጸ ነበረ። እቲ ምስ ኣቦሓጎኡ ኣብ ዘፍጥረት 31:36-42 ዝነበሮ ግጭት ያእቆብ እንታይ ከም ዝተመከረ የርኢ። ንላባን ን20 ዓመት ኣገልጊሉዎ ነበረ – ንኣዋልድ ላባን 14 ዓመት፣ ንመጓሰኡ ድማ ሽዱሽተ ዓመት። ያእቆብ ላባን ንራሄል ብልያህ ከም ዝተክኣ ኣይጠቐሰን። ኣብ ሓራን ምስ በጽሐ ንራሄል ንምግልጋል ሸውዓተ ዓመት ተሰማሚዑ ነበረ፣ ግን ላባን ኣብ ምሸት መርዓኡ ኣታለሎ። ላባን ደሞዝ ያእቆብ’ውን ዓሰርተ ግዜ ለወጦ። ያእቆብ ካብቲ ብኣራዊት ዝተቐትለ መጓሰ ዝኾነ ይኹን ምጥፋእ ከም ዝተሰቀየ ገለጸ። ላባን ነቲ ድሌት ገበሮ። ዝጸበሮ ከቢድ ናይ ስራሕ ኩነታት ጠቐሰ። ኣብ መወዳእታ፣ ሰላም ገበሩ፣ ያእቆብን ቤተሰቡን ድማ ከዱ። ንሱ ካብ ኤሳው ናብ ላባን 20 ዓመት ቅድሚኡ ሃዲሙ ነበረ። ሕጂ ድማ ካብ ላባን ሃዲሙ ናብ ከነኣን ይምለስ ነበረ።

ኣብዚ ኩሉ፣ ያእቆብ ብምሉኡ ኣብ እግዚኣብሄር ንምምርኮስ 20 ዓመት ነይርዎ። ኣብ ጉዕዞኻ ምስ እግዚኣብሄር እንታይ ተማሂርካ፧ ብዛዕባኡ ሓድሽትን ግሩም ዝኾና ነገራት ትመሃር ዲኻ፧ ወይስ ገለ ሕማቕ ነገራት ክትርስዕ ኣለካ፧ ሓድሽ ምእመን ይኹን ወይ ብሉጽ፣ ልምድ ዘለዎ ክርስትያን፣ ምስ እግዚኣብሄር ዘሎና ጉዕዞ ክንውድሶ፣ ንዕኡ ድማ ከነሐጕሶ ክንጽዕር ኣሎና።

ንእግዚኣብሄር ምጥባቕ ምምሃር

ያእቆብ ካልእ ሓያል ትምህርቲ ክመሃር ነይርዎ፣ ኣብ ግዜ ቃልሲ እዩ ዝተፈጸመ። ንያእቆብ ካብቶም ኣዝዮም ኣገደስቲ ትምህርትታት ሓደ ክኸውን ይኽእል እዩ።

ቅድሚ እቲ ውድድር ገለ ነገራት ተፈጺሞም። ኣብ ዘፍጥረት 32 ያእቆብ ንሓዉ ኤሳው ከም ዝፈርህ፣ መልእክተኛታት ድማ ሰላም ንምርካብ ከም ዝሰደደ ተነጊሩና ኣሎ (ቁ.3-6)። እቶም መልእክተኛታት ብሕማቕ ዜና ዝመስል ምስ ተመልሱ፣ ያእቆብ ንሰራዊቱ ናብ ክልተ ሰፈር ከፈለ እሞ ጸለየ። ንሕና’ውን ብዙሕ ግዜ ከምኡ ንገብር፡ ቅድም ንገብር ድሕሪኡ ንጽሊ። ድሕሪ ምጽላይ፣ ያእቆብ ናብ ብልሓታቱ ተመልሰ። ንኤሳው ብዙሕ ህያባት ሰደደሉ። ብተመሳሳሊ መንገዲ ንሕና’ውን ብዙሕ ግዜ ኣብ ባዕልና ንምርኮስ። ያእቆብ ድሕሪኡ ንቤተሰቡ ናብ ርባ ሰደደ፣ ንሱ ድማ ብሓቂ በይኑ ነበረ (ቁ.21-23)። እዚ ንሕና ብዙሕ ግዜ ክንከውን ዘሎናሉ ቦታ እዩ – ምስ እግዚኣብሄር በይንና።

ያእቆብ ምስ ሰብኣይ ከም ዝተቓለሰ ተገሊጹ ኣሎ፣ ግን ቁጽሪ 24 ከምዚ ይብል፡ ሽዑ ያእቆብ በይኑ ተረፈ፣ ሰብኣይ ድማ ምስኡ ተቓለሰ ክሳዕ ምብራቕ ንግሆ (ዘፍጥረት 32:24)። ነዊሕ ቃልሲ ነበረ። ያእቆብ ሓያል ነበረ። ኣብ መወዳእታ፣ እቲ ሰብኣይ ርብዒ ያእቆብ ኣውጸኦ፣ ንዕኡ ድማ ንዕኡ ክጥበቕ ኣገደዶ። ያእቆብ ነቲ ሰብኣይ ሓዞ እሞ በለ፡

ክሳዕ ዘይትባርኸኒ ኣይሓድገካን እየ (ዘፍጥረት 32:26)።

ብዛዕባ ያእቆብ ኣብ ሆሴእ 12 ገለ ግሩም ፍቕድታት ኣለዋ፡

ኣብ ከርሲ ንሓዉ ብዒቕቢ ሓዞ፣ ብሓይሉ ድማ ምስ ኣምላኽ ተቓለሰ። እወ፣ ምስ መልኣኽ ተቓለሰ እሞ ሰዓረ፣ በኸየ እሞ ምሕረት ለመኖ። ኣብ ቤቴል ረኸቦ፣ ኣብኡ ድማ ተዛረበና (ሆሴእ 12:3-4)። እቲ ያእቆብ ምስቲ ሰብኣይ ኣብ ዘፍጥረት 32 ዝነበሮ ተመክሮ ያእቆብ ንእግዚኣብሄር ምሓዝ ዝተማህረሉ እዩ። እቲ ቃልሲ ደው በለ፣ እቲ ምጥባቕ ድማ ጀመረ። ያእቆብ ንምጥባቕ ርብዒ ምውጻእ ኣድለዮ።

ያእቆብ ድሕሪኡ እኳ እንተሓንከሰ፣ ኣብ ህይወቱ ብዝበለጸ ከም ዘይከደ ተባሂሉ ኣሎ። ያእቆብ ምስ ኤሳው ዘሎዎ ምብጻሕ ይፈርህ ነበረ፣ ኣብ ምድሪ ድማ ምስ ውሉዱ ጸገም ነይርዎ። ያእቆብ ብዙሓት ካልኦት ብድሆታት ገጠሞ፣ ግን በታ ምሸት እቲኣ ከመይ ገይሩ ክጥበቕ፣ ብበትሪ ክኸይድ፣ ኣብ ኣምላኽ ክምርኮስ ተማህረ። ንእግዚኣብሄር ንምጥባቕ እንታይ የድልየና፧ ብምሉኡ ኣብኡ ከም ዝተመርኮስና ክንርድእ ኣሎና። እግዚኣብሄር ከምዚ ኢሉ ኣዊጁ፡

ኣነ ወይኒ እየ፣ ንስኹም ጨናፍር ኢኹም። ኣብይ ዝነብር፣ ኣነ ድማ ኣብኡ፣ ብዙሕ ፍረ ይፈሪ፣ ምኽንያቱ ብዘይብኣይ ገለ’ኳ ክትገብሩ ኣይትኽእሉን ኢኹም (ዮሃንስ 15:5)።

መደምደምታ

እስከ ሎሚ’ውን፣ ኣይሁድን ክርስትያንን ንኣብርሃም፣ ይስሃቅ፣ ከምኡ’ውን ያእቆብ ይጠቕሱ። ነፍሲ ወከፎም ካብዞም ሰለስቲኦም ሰባት ኣብ ኣምላኽ ዝተመርኮሰ ህይወት መርሑ። ህይወቶም መምህር እዩ፣ ናብ ጐይታ የሱስ ክርስቶስ ዘሎ መላግቦ ድማ እዩ።

ካብ ያእቆብ ክንመሃር ንኽእል፡

ዒቕቢ ዝሓዘ፣ ተካኢ ከይከውን። ንምቕድዳም ንኻልኦት ክንዓንቅፍ የብልናን።

ንኻልኦት ከይተታለልና፣ ምስ ኩሎም ሰባትን ምስ ኣምላኽን ሓቀኛታት ክንከውን ኣሎና።
ንብረት ንምርካብ ከይተመላለስና፣ ምስ ኣምላኽ’ውን ከይተመላለስና። ምስ እግዚኣብሄር “እንተ … ሽዑ” ዝብል ዝምድና ክህሉ የብሉን።
ከይመደብና ድሕሪኡ ከይጸለና ድሕሪኡ ከይመደብና እንደገና። ብኣንጻሩ፣ ጸሊና ንመሪሕነቱ ክንስዕብ ኣሎና።
ብቐሊሉ ንእግዚኣብሄር ክንጥበቕ፣ ንዕኡ ክንጣበቕ። እዚ ኣዝዩ ኣገዳሲ እዩ!
ኣይሓድጎን!
ኣብኡ ክንጸግዕ። ንሱ ክባርኸና ይደሊ።
ኣብ መወዳእታ፣ ካብ ስራሑ ኣብ ህይወት ያእቆብ ፍረ ንርኢ፡