ኣምላኽ ኣይቅየርን። ፍጹምን ብሩህን እዩ — ንዘለኣለም ከኣ ሓደ እዩ። እዚ ብዛዕባ ኢየሱስ ክርስቶስ፡ ወዲ ህያው ኣምላኽ እውን ሓቂ እዩ። ኣብ መልእኽቲ ናብ እብራውያን፡ ኣብ ቀዳማይ ምዕራፍ ዘይቅየር መለኮትነቱ፡ ኣብ መጨረሽታ ምዕራፍ ከኣ ዘይቅየር ሰብኣውነትነቱ ተርኢና ኣሎና፡ ከምዚ ይብል እዩ፡
ኢየሱስ ክርስቶስ ትማልን ሎምን ንዘለኣለምን ሓደ እዩ (እብራውያን 13:8)።
ኣብ መልእኽቲ ናብ ኤፌሶን፡ ጳውሎስ እዚ ዝገርም ቃል ይዛረብ፡
እቲ ዝወረደ፡ ንኹሉ ኺመልእ ኢሉ ናብ ልዕሊ ኹሉ ሰማያት ዝዓረገ ንሱ እዩ (ኤፌሶን 4:10)።
እቲ ኣብ ምድሪ ንፍጥራቱ ግሩም ምሕረት ዘርኣየ፡ ምሕረትን ጸጋን ዘርኣየ፡ ብለውሃት ዝመለሰን ብትሕትና ዘገልገለን ኢየሱስ — እዚ እዩ ሕጂ ኣብ የማን ኣምላኽ እንርእዮ ኢየሱስ። ከምቲ እተጻሕፈ፡
ግን ንኢየሱስ ንርኢ ... ብኽብርን ብኽብረትን ተኸሊሉ (እብራውያን 2:9)።
ንሱ ሕጂ እውን ኣብ ሲካር ንሓንቲ ሰበይቲ ሳምራዊት ማይ ዝሓተተ ትሑት ሰብ እዩ። እቲ ሓደ ግዜ ኣብ ዒላ ያእቆብ ዝተቐመጠ፡ ሕጂ ኣብ የማን ግርማ ሞገስ ልዑል ተቐሚጡ ኣሎ። እቲ ዝወረደ፡ እቲ ዝዓረገ ንሱ እዩ። ኣብ ምድሪ ንርእሱ ኣዝዩ ኣትሒቱን ርኹስ ኣእጋር ደቀ መዛሙርቱ ኣሕጺቡን እዩ፤ ሕጂ ኣብ ክብርን ንዓና ብማይ ቃል ኣምላኽ ንምጽራይ ይግደስ እዩ (ኤፌሶን 5:27 ተመልከት)። ንጴጥሮስ፡ ድሕሪ ሰለስተ ግዜ ምኽሓዱ፡ ብፍቕራዊን ለዋህን ገጽ ናብ ንስሓ መሪሕዎ እዩ። ሕጂ ሓጢኣት ምስ ገበርና፡ ሓጢኣትና ኽንእመን ከም ዚገብረና ከም ዓቃቢ ይዓዪ ኣሎ።
