ሕጻናት ምስ ዝፍቀሩን ዝተሓልዩን፣ ክዓብዩን ክዕንብቡን ይኽእሉ። ዓመታት እናሓለፉ፣ እቶም ደቅን ዝተዋህቦም ባህሪ ከርእዩ ይኽእሉ። እዚ ብብዙሕ ጽቡቕ መገዲ ክንርእዮ ንኽእል፣ ግናኸ ብሕማቕ መገዲ’ውን ክንርእዮ ንኽእል። በዚ ምኽንያት እዚ፣ ሓደ ተኸታታሊ ዓንቀጻት ኣብ ዓምዲ ስድራቤት፣ ካብዚ ወርሒ ጀሚሩ፣ ኣብ «ምፍታሕ ግጭታት ስድራቤት» ክሕግዝ ክጽዕር እዩ። ወለድን ካልኦት ሓላፍነት ዘለዎም ሰባትን ዝገብርዎምን ዝምህርዎምን ኣብ ዝመጽእ ወለዶ ዓብዪ ጽልዋ ኣለዎ።
ክርስትያናት፣ ደቅን ኣምላኽ ዝኾኑ፣ ንጐይታ ህይወቶም ዝሃቡ ይኹኑ ወይ ንብዙሕ ዓመታት ዝስዕብዎ፣ ንምዕባይን ንምዕንባብን ክሕለዩ የድልዮም። ሓደ ካብዚ ዝግበረሉ መገዲ ድማ ምእመናን ኣብ ሓደ ከባቢ ብስም ጐይታ ምእካብ እዩ (ማቴዎስ 18:20)። ኣብ ቅድሚኡ፣ ብምምራሕ መንፈስ ቅዱስ፣ መልእኽቲ ኻብ ቃል ኣምላኽ ንምህናጽን ንምምዕዳድን ንምጽንናዕን ናይ ሰማዕቲ ክካፈል ኣለዎ (1 ቈረንቶስ 14:3)። እዚ በረኸት ንምቕባል ምስ ካልኦት ምእመናን ምእካብ ከም ዘድሊ ኣስተብህል። በዚ ድማ እቶም ዘለዉ ይህነጹ፣ ይበረታትዑን ይጸናኑን።
ጐይታ ኣብ ህዝቡ ዕቤት ንምፍጣር ካልኦት መገድታት’ውን ይጥቀም። ንሱ ምስ ህዝቡ ብፈተናታት ክዓዪ ከሎ ተመሳሳሊ ውጽኢታት ክርአ ንኽእል። ህዝቅያስ ኣብ ብሉይ ኪዳን ሓደ ኣብነት እዩ፣ ንሱ ድማ ክንርእዮ ኢና፣ ግናኸ ንግላዊ መጽናዕትኻን ትምህርትኻን ብዙሓት ካልኦት ኣለዉ። እዚ ብዙሕ ግዜ ግላዊ ዕዮ እዩ፣ ብኣምላኽ ባዕሉ ንበረኸት ወዱ ዝግበር።
ብመገዲ ኣምላኽ፣ ዕዮኡ ኣብ ህይወት ሓደ ምእመን ድሕሪኡ ንጥቕሚ ካልኦት ክጥቀም ኣለዎ። ጳውሎስ ንዕላማ ክርስቶስ ከምዚ ገይሩ የጠቃልሎ፡ «ድሕሪ ሕጂ ሕጻናት ከይንኸውን፣ ብነፍሲ ወከፍ ንፋስ ትምህርቲ፣ ብተንኮል ሰባት፣ ብተንኮል ተንኮለኛ ምትላል፣ እናተንቀሳቐስናን እናተሰሓብናን፣ ግናኸ ሓቂ ብፍቕሪ እናተዛረብና፣ ኣብ ኩሉ ነገራት ናብቲ ርእሲ – ክርስቶስ – ክንዓቢ፣ ካብኡ ድማ ብዘላ ስጋ፣ ብነፍሲ ወከፍ መሓውር ብዝወሃብ፣ ብመሰረት እቲ ሓያል ዕዮ ብነፍሲ ወከፍ ክፋል ግደኡ ዝገብር፣ ንዕቤት ስጋ ንርእሱ ብፍቕሪ ንምህናጽ የብቅዕ» (ኤፌሶን 4:14-16 NKJV)። ንስኻ፣ ብፍቕሪ፣ ንኻልእ ክርስትያን ንምዕባይን ንምዕንባብን ትሕግዝዶ ኣለኻ?
