ምብዳህ ጭንቀትን ብጽምዋን ፍርህን
“ንሱ ባዕሉ፡ ‘ኣይሓድገካን፡ ኣይጥምተካን’ ኢሉ እዩ። ስለዚ ብድፍረት ክንብል ንኽእል፡ ‘እግዚኣብሔር ሓጋዚይ እዩ፡ ኣይፈርህን’።” እብራውያን 13:5-6 NKJV
ጭንቕ ኢልኩም፡ ጽምዋ ተሰሚዑኩም፡ ወይ ፈሪህኩም ትፈልጡ ዲኹም? እዚ ሓደ ሰብ ደኺሙ፡ ጸሚኡ፡ ወይ ጠሚኡ እንተኾይኑ ምሕታት እዩ። ደኺምና፡ ጸሚእና፡ ወይ ጠሚእና ኢና፡ እንደገና’ውን ክንደክም፡ ክንጸሚ፡ ወይ ክንጠሚ ኢና! ኣብ ገለ ነገር ንፈሽል፡ ጭንቀት ድማ ይጅምር። ዓርኪ ንስእን፡ ጽምዋ ድማ ይስዕብ። ንስጋት ንቃልዕ፡ ፍርሂ ድማ የጥቅዓና። እዚኦም ድማ ገለ ካብቲ ምኽንያታት እዮም።
ሓንቲ ንነዊሕ ግዜ ጭንቕ ዝበለት ክርስትያን መንእሰይ ኣንስተይቲ ረኸብኩ። ዛንታኣ ምስ ሰማዕኩ ስለምንታይ ከም ዝኾነት ተረዲኡኒ፡ ንሳ ዘይሕጋዊት፡ ዘይፍቕርቲ፡ ወለዳ ድማ ብሓድሽ ዝተፋትሑ ብዛዕባኣ ዘይሓስቡ ነበሩ። ሕሉፍ ህይወታ ጭንቕ የብል። ሕጂኣ ጽምዋ የብል። መጻኢኣ ድማ የፍርሓ።
ካብ ሓደ ሓድሽ ክርስትያን ዝኾነ መንእሰይ ሙስሊም ደብዳበ ረኸብኩ። ስድራቤቱ ኣርሓቕዎ። ቀጣሪኡ ኣባረሮ። ኣዕሩኹ ረሓቕዎ። ጭንቀትን ጽምዋን ፍርህን ኣጥቅዕዎ።
እንታይ እዩ ነዚኣተን ክልተ ህይወት ሓቢሩ ዝሕዘን? እቲ ንእያሱ ቅድሚ ምእታዉ ናብ ምድሪ ተስፋ ዘተባብዖ ቃላት። ከምኡ’ውን እቲ እያሱ ነቶም ኣብኡ ንጸላእቲ ክገጥሙ ዝቐረቡ ዘተባብዖ ቃላት። ከምኡ’ውን እቲ ዳዊት ንሰሎሞን ቤተ መቕደስ ክሃንጽ ዘተባብዖ ቃላት፡ “ኣይሓድገካን፡ ኣይጥምተካን” (ዘዳግም 31:6,8፤ እያሱ 1:5፤ 1 ዜና መዋእል 28:20)።
እዚ ሓቂ እዚ ንዓና ንምብዳህ ጸገማት፡ ስቓይ፡ ከምኡ’ውን ፍርሂ ኣዝዩ ኣገዳሲ እዩ። ንሱ ከቶ ከም ዘይሓድገናን ከም ዘይጥምተናን ክንፈልጥ ከለና፡ “እግዚኣብሔር ሓጋዚይ እዩ፡ ኣይፈርህን” ክንብል ንኽእል ኢና። እዚ ቃላት እዚ ኣብ ውሽጥና ክሰርጽ ምስ ፈቐድና፡ ንጭንቀትን ጽምዋን ፍርህን ንምብዳህ ኣብ ጽቡቕ መገዲ ኢና።
