ንኣባጊዑ ይፈልጦም፤ይቖጽሮምን ብስሞም ይጽውዖምን።ቅድሚኦም ይኸይድ፤ብማይ ይኹን ብሓዊ እናመርሖም ይስዕብዎ።
መዝሙር ዕስራን ሰለስተን፡ ብጐይታና የሱስ ከም ጓሳኡ ጌሩ ብዛዕባ እዚ ዓለም እዚ ዝጓዓዝ ሰብ ዘለዎ በረኸት የርእየና።
ትርጉም መዝሙር 23
እቲ መዝሙር ምስቲ ቅድሚኡ ዘሎ መዝሙርን ምስቲ ዝስዕቦን ብቐረባ ዝተኣሳሰር እዩ። እዞም ሰለስቲኦም መዛሙር እቲ ዓብዪ ቴማ ክርስቶስ ምዃኑ ብምርኣይ፡ ፍሉይ ጽባቐን ዋጋን ኣለዎም። መዝሙር 22 ንጐይታ የሱስ ከም ቅዱስ መስዋእቲ፡ ንርእሱ ብዘይ ነቐፌታ ንኣምላኽ ኣብ መስቀል ዘቕረበ፡ ንቕድስና ኣምላኽ ንምምላእ ከምኡ’ውን ንኣባጊዑ ንምሕላው የቕርቦ። መዝሙር 23 ንጐይታ የሱስ ከም ጓሳ፡ ንኣባጊዑ ብበረኻ ዓለም ዝመርሕ የቕርቦ። መዝሙር 24 ንጐይታ የሱስ ከም ንጉስ - ጐይታ ሰራዊት - ንህዝቡ ናብ መንግስቲ ግርማ ዘምጽእ የቕርቦ።
እግዚአብሔር ጓሳይየይ እዩ
እቲ መዝሙር በቲ ዓብዪ ቃል ይጅምር፡ «እግዚአብሔር ጓሳይየይ እዩ።» ነፍሲ ወከፍ ምእመን ክበሃል ይኽእል እዩ፡ «እግዚአብሔር መድሓኒየይ እዩ»; ግናኸ ኩላትና ንምርሑ ብርግጽ ተገዚእናዶ ኢና፡ ስለዚ ነፍሲ ወከፍና ክንብል ንኽእል ኢና፡ «እግዚአብሔር ጓሳይየይ እዩ?» ንሱ ከም ዝኾነ ነጊሩና እዩ። «እቲ ጓሳ»; ግናኸ ነፍሲ ወከፍና ንዕኡ ነጊርናዮዶ ኢና፡ ንስኻ ኢኻ «ጓሳይየይ?» ንሱ ከም መድሓኒና ኮይኑ ንሓጢኣትና ንምድሓን ዝሞተ ጥራይ ዘይኮነስ፡ ንኹሉ ጸገማትና ገይሩ ናብ ቤትና ንኽመርሓና ከም ጓሳና ጌርና ተገዚእናዮዶ ኢና?
ንሓንሳብ ብዛዕባ ሓደ መጓሰ ኣባጊዕ ንሕሰብ ጓሳ ዘይብሉ። ንሳቶም ድኻታት፡ ዓያሹ፡ ድኹማት፡ ከምኡ’ውን ፈራሃት ፍጥረታት እዮም። ኣብ በረኻ ንበይኖም እንተ ተረፉ እንታይ ይኸውን? ጥሙያት ስለ ዝኾኑ ብቕልጡፍ ይሞቱ፤ ዓያሹ ስለ ዝኾኑ ይጥፍኡን መገዶም ይስሕቱን፤ ድኹማት ስለ ዝኾኑ ይድኽሙን ኣብ መገዲ ይወድቁን፤ ፈራሃት ስለ ዝኾኑ ድማ ካብ ተኹላ ይሃድሙን ይብተኑን።
ብኣንጻሩ፡ እቶም ኣባጊዕ ኣብ ትሕቲ እንተ ተጓዕዙ እንታይ ከም ዝኸውን ንሕተት ምርሓ ጓሳ? ሕጂ፡ እቶም ኣባጊዕ ጥሙያት እንተኾኑ፡ እቲ ጓሳ ናብ ለምለም መጓሰ ንኽመርሖም ኣብኡ ኣሎ፤ ዓያሹ እንተኾኑ፡ እግሮም ከይጥፍእ ኣብኡ ኣሎ፤ ድኹማት እንተኾኑ፡ እቲ ጓሳ ንኣባጊዑ ብህድኣት ንኽመርሕን ንዕያውቲ ንኽጸውርን ኣብኡ ኣሎ፤ ፈራሃት እንተኾኑ፡ ብገደፍ ሸለኻታት ንኽመርሖምን ካብ ኩሉ ጸላኢ ንኽከላኸለሎምን ኣብ ቅድሚኦም ኣሎ።
ብንጹር፡ ኣብ ጓሳ ዘይብሉ መጓሰ ኩሉ ነገር ኣብ ኣባጊዕ ዝምርኮስ እዩ፡ እዚ ድማ ናብ ጥፍኣት ከምርሕ ኣለዎ። እቲ ጓሳ ቅድሚኦም እንተኸደ፡ እቶም ኣባጊዕ ድማ እንተሰዓብዎ፡ ንኣባጊዕ ድሕንነት ዘለዎ ጉዕዞን ብዙሕ በረኸትን ከም ዝኸውን ብንጹር ይርአ።
እዚ፡ ብሓቂ፡ ንጉዕዞ ክርስትያናዊ መጓሰ ብዛዕባ እዚ ዓለም እዚ ብሓቂ ዝውክል ስእሊ እዩ፤ ጐይታ ባዕሉ ከም ዝኾነ ኣይብልንዶ እዩ። «ጓሳ ኣባጊዕ፡» እቲ «ንኣባጊዑ ብስሞም ይጽውዖም፡» እቲ «ንሱ ቅድሚኦም ይኸይድ፡ እቶም ኣባጊዕ ድማ ይስዕብዎ፡ ድምጹ ይፈልጥዎ እዮም እሞ» (ዮሃንስ 10:2-4)።
መዝሙር ዕስራን ሰለስተን፡ እዚ በረኸት እዚ፡ እቲ ጓሳ ቅድሚኦም ዝኸይድ፡ እቶም ኣባጊዕ ድማ ዝስዕብዎ የርእየና። ንሕና፡ ወይለና! ብርእስና ብምእማን፡ ሓድሓደ ግዜ ቅድሚ እቲ ጓሳ ክንከይድ ንኽእል ኢና፤ ወይ ድማ ብዘይግድስነት፡ ድሕሪኡ ብዙሕ ክንተርፍ ንኽእል ኢና። ግናኸ እቶም ክልተ ኩነታት - እቲ ጓሳ መገዲ ዝመርሕ፡ ንሕና ድማ እንስዕብ - እንተ ተዋሂብና፡ ኣብ ኩሉ እቲ ክንገጥሞ ዘሎና ጸገም ኣብ ደገፍ እቲ ጓሳ ክንውከል ንኽእል ኢና።
ሸውዓተ በረኸት ምርሓ ጓሳ
እቲ መዝሙራዊ ክንገጥሞም ንኽንጽዋዕ እንኽእል ሸውዓተ ዝተፈላለዩ ኩነታት ይትንክፍ፡
- ዕለታዊ ድሌታትና
- መንፈሳዊ ድሌታትና
- ውድቀትናን ድንዝዝነት ነፍስናን
- ጽላሎት ሞት
- ምህላው ጸላእቲ
- ዕለታዊ ህይወት
- ተስፋ ዘለኣለማዊ ህይወት
እዞም ኩሎም ነገራት፡ ብዝተፈላለየ መገዲን ብዝተፈላለየ ግዜን፡ መገዲና ክሰግሩ ይኽእሉ እዮም፡ ብሓይልና ንኽንገጥሞም እንተ ተረፍና ድማ፡ ብርግጽ ብፍርሃትን ጥፍኣትን ክመልኡና እዮም። ይኹን እምበር፡ እግዚአብሔር ከም ጓሳና ኮይኑ መገዲ ንኽመርሕ፡ ኣብ መገዲ ዘጋጥሙና ጸገማት እኳ እንተሃለዉ፡ ናብ ክብሪ ዝመርሕ ጉዕዞ ብምትእምማን ክንገጥሞ ንኽእል ኢና።
ከምቲ ኣብቲ መዝሙር ዘሎ ኩሉ በረኸት ካብቲ ናይ መጀመርታ ዓብዪ ቃል ዝፍስስ፡ «እግዚአብሔር ጓሳይየይ እዩ፡» ነፍሲ ወከፍ ፍቕዲ በዚ ቃላት እዚ ክንጅምሮ ንኽእል ኢና፡ «እግዚአብሔር ጓሳይየይ እዩ።»
1. ዕለታዊ ድሌታትና (ፍ. 1)
መጀመርታ (ፍ. 1)፡ ኣሎ። ዕለታዊ ድሌታት ስጋ. ከመይ ገይሮም ክምልኡ እዮም? እቲ መዝሙራዊ ኣይብልን እዩ፡ «ጽቡቕ ስራሕ ኣለኒ፣ ኣይደልን እየ»; ወይ ድማ፡ «ዝሓልዩለይ ሕያዎት ኣዕሩኽ ኣለዉኒ፣ ኣይደልን እየ»; ወይ ድማ «ብዙሕ ገንዘብ ኣለኒ፣ ኣይደልን እየ»; ወይ ድማ «መንእሰይ እየ፣ ጥዕናን ክእለትን ኣለኒ፣ ኣይደልን እየ።»
በዚ ኹሉ መገዲ እዚን ብብዙሓት ካልኦትን፣ እግዚኣብሔር ንጥሙያትና ኺመልእ ይኽእል እዩ፣ ግናኸ መዝሙራዊ ብዛዕባ እዚ ሓደ እኳ ኣይዛረብን እዩ። ንሱ ንኹሉ ኻልኣይ ምኽንያታትን መገዲ ምድላዋትን ሓሊፉ ንእግዚኣብሔር ይርእዮ፣ እግዚኣብሔር ድማ ቅድሚኡ ኺኸይድ ከሎ፣ ንሱ ድማ ኺስዕቦ ኸሎ፣ ኺብል ይኽእል እዩ፡ «እግዚኣብሔር ጓሳይየይ እዩ፣ ኣይደልን እየ።»
2. መንፈሳዊ ድሌታትና (ቁ. 2)
ካልኣይ (ቁ. 2)፡ ኣብ መገዲ በረኻ ግዜያዊ ድሌታት ጥራይ ኣይኮነን ዘሎ፣ የግዳስ መንፈሳዊ ድሌታት እውን ኣሎ። ንክርስትያን እዛ ዓለም እዚኣ ባዶ በረኻ እያ። ኣብ ኩሉ እቲ ሓላፊ ከንቱነታ ንነፍሲ ዚምግብ የብሉን። መጓሰኣ ደረቕን ምድረ በዳን እዩ፤ ማያታ ድማ ማይ ባእሲ ጥራይ እዩ። እንተደኣ «እግዚኣብሔር ጓሳይየይ እዩ፣» ንሱ ናብቲ ሓምላይ መጓሰኡን ኣብ ጥቓ እቲ ህዱእ ማያትን ኪመርሓኒ እዩ።
እቲ ናይዛ ዓለም እዚኣ ባህታታት ክሳዕ ክንደይ ብቕልጡፍ ይደኽም፣ እንተላይ ኣብቶም ኣፍቀርታኣ። እቲ ብጓሳ ዚቐርብ መንፈሳዊ ምግቢ ኩሉ ሳዕ ሓድሽ እዩ፣ ከመይሲ ናብቲ «ሓምላይ መጓሰ» ይመርሕ። ብተወሳኺ፣ እቲ ጓሳ ኣይመግብን ጥራይ፣ የግዳስ የዕግብ እውን እዩ፣ ከመይሲ ንኣባጊዑ «ኣብ ሓምላይ መጓሰ ኼድቅስ» ይገብሮም። ሓንቲ እኳ ዝጠመየት በጊዕ ኣብ ማእከል ብዙሕ ምግቢ ኣይትድቅስን እያ። ቅድም ትበልዕ፣ ምስ ጸገበት ድማ ትድቅስ። ብተወሳኺ፣ እቲ ጓሳ ኣብ ጥቓ እቲ ህዱእ ማያት ይመርሕ። እቲ ብዙሕ ድምጽን ትርኢትን ዚገብር ፈልፋሊ ማይ ኩሉ ሳዕ ኣብቲ ብዙሕ ኣኻውሕ ዘለዎ ቦታን ማያት ጸቢብ ኣብ ዝኾነሉን እዩ። እቲ ህዱእ ማያት ህዱእ እዩ ግናኸ ዓሚቕ እዩ። እቲ ጓሳ ንነፍሳትና ኼህድእ፣ ንመንፈሳዊ ጽምኣትና ድማ ብዓሚቝ ነገራት ኣምላኽ ኬርዊ ይኽእል እዩ፣ እዚ ድማ ካብቲ ንሰብ ዚሕዝን ንክርስትያን እውን ብዙሕ ግዜ ዜዕግል ድምጻምን ጸቢብን ቃልስታት ርሑቕ እዩ።
3. ምውዳቕናን ምድኻም ነፍስናን (ቁ. 3)
ሳልሳይ (ቁ. 3)፡ በዛ በረኻ ዝኾነት ዓለም ክንሓልፍ ከለና ክንወድቕ ንኽእል ኢና ኣብ ምኽታል ጓሳ፤ ከምኡ እውን፣ ካብቲ ናይ ሓቂ ምውዳቕ ወጻኢ፣ ኣብቲ መገዲ ክንድክም ንኽእል ኢና፣ ከምኡ እውን ኣብ ፍቕርና ክንድክም ንኽእል ኢና። ከምኡ እውን፣ እንተደኣ «እግዚኣብሔር ጓሳይየይ እዩ» «ይመልሳ» ወይ ድማ «የሕድሳ» ንነፍሰይ። ግናኸ፣ ንዘክር እቲ «ንሱ» ባዕሉ እዩ ዚ «መልስ።» ሓድሓደ ግዜ፣ ካብ ምጥፍፋእና ምስ ደኸምና፣ ብጥረታትናን ብግዜናን ንርእስና ኽንምልስ ንኽእል ኢና ዚብል ሓሳብ ዘለና ዀይኑ ይስምዓና። ከምኡ ኣይኮነን። ንሕና ኽንጥፍእ ንኽእል ኢና፤ ንሱ ጥራይ እዩ ኺመልስ ዚኽእል። ናእሚ፣ ካብ ምጥፍፋኣ ኣብ ምድሪ ሞኣብ ምስ ተመልሰት፣ ኽትብል ትኽእል እያ፡ «ወጻእኩ፣» ግናኸ ትውስኽ፡ «እግዚኣብሔር ድማ ናብ ቤተይ መሊሱኒ።» ከምዚ ኸም ዝበለት እያ፡ «ኣነ እየ ዝወጻእኩ፣ ግናኸ እግዚኣብሔር እዩ ዝመለሰኒ።» ስሙ ይባረኽ፣ ኪመልስ ይኽእል እዩ፣ ይመልስ እውን እዩ። ከምኡ እንተዘይከውን ነይሩ፣ ህዝቢ ኣምላኽ ኣብ ምድሪ ካብ ዓቢ ቍጽሪ ናይ ድሕሪት ዝተመልሱ ሰባት ንእሽቶ ምኾኑ ነይሩ።
ብተወሳኺ፣ ንሱ ኣይመልስን ጥራይ፣ የግዳስ ምስ መለሰ፣ ናብቲ «መገዲ ጽድቂ ምእንቲ ስሙ» ይመርሓና። ወይለይ! ክሳዕ ክንደይ ብዙሕ ግዜ ብቕንዕናን ብቕንኣትን እውን እንተኾነ ናብ መገዲ ናይ ገዛእ ፍቓድና ንምርሕ፣ እዚ ድማ ምስ ስሙ ዘይሰማማዕ እዩ፣ እዚ ድማ ኣብ ግብሪ ክሳዕ ክንደይ ንእግዚኣብሔር ከም ጓሳና ኽመርሓና ከም ዘይንፈቕደሉ ንምርኣይ ጥራይ እዩ። እቲ ናይ ጽድቂ መገዲ፣ ኣብኡ ዚመርሓና፣ «ጸቢብ መገዲ» እዩ፣ ኣብኡ ድማ ንናይ ስጋ ገዛእ ርእስኻ ምትእምማን ቦታ የብሉን፣ ከምኡ እውን ንእግዚኣብሔር ከም ጓሳና ቅድሜና ኽንህልወና ከለና ጥራይ እዩ ኺስገር ዚኽእል። ከምኡ እውን ሓደ ሃዋርያ ረኺቡ፣ ብሓቂ ብቕንዕናን ብቕንኣትን፣ ግናኸ ብዓቢ ገዛእ ርእሱ ምትእምማን፣ ከምዚ ኺብል ከሎ፡ «ጐይታይ፣ ናብ ቤት ማእሰርትን ናብ ሞትን ምሳኻ ኽኸይድ ድሉው እየ።»
4. ጽላል ሞት (ቁ. 4)
ራብዓይ (ቁ. 4)፡ ንሕና ኽንገጥም ኣሎና ን «ሸለልታ ጽላል ሞት።» እንኳን ደኣ ብህይወት እንተሃለናን ክሳዕ ምጽኣት ጐይታ እንተጸናሕናን፡ ብገዛእ ርእስና ብሞት ክንሓልፍ ዘይብልና እንተኾንና እውን፡ ከምቲ ሓደ ብሓደ እቶም እንፈትዎም ካባና ዚውሰዱ፡ ደጋጊምና ነቲ ጸልማት ሸለልያ ክንገጥሞ ኢና። ሽዑ፡ ብዝሰፍሐ ትርጉም፡ ብዛዕባ እዛ ዓለም እዚኣ ምሕላፍና እንታይ እዩ፧ እዚ ኸኣ ብሸለልያ ጽላል ሞት ምጉዓዝ እዩ። ከመይሲ፡ ኣብ ልዕሊ ኩሉ ድምጺ ናይቲ ዚሓልፍ ደወል ይሰማዕ።
እንተኾነ ግን፡ ጐይታ ጓሳና እንተኾይኑ፡ ምስቲ መዝሙራዊ ኸምዚ ኽንብል ንኽእል ኢና፡ «ክፉእ ኣይፈርህን፡ ከመይሲ ንስኻ ምሳይ ኢኻ።» ጐይታ ኸምዚ ኽብል ይኽእል እዩ፡ «ሓደ ሰብ ቃለይ እንተሓልዩ፡ ሞት ከቶ ኣይርእን እዩ።» (ዮሃንስ 8:51)። ጐይታ ብእኡ ኣይሓልፍን እዩ ኣይበለን፡ የግዳስ ኣይርእን እዩ በለ። እቶም ኣብ ጥቓ ዓራት ሞት ናይ ሓደ ዚመውት ቅዱስ ዚቖሙ፡ ብሓቂ ሞት ኪርእዩ ይኽእሉ እዮም፡ እቲ ናብቲ ጸልማት ሸለልያ ዚወርድ ዘሎ ግን ንየሱስ ይርእዮ። ከምኡ እውን፡ በታ መገዲ እቲኣ ኽንሓልፍ እንተኾይኑ፡ ንሓልፍ ዘሎና «ብኣኡ» ጥራይ እዩ። እቲ ጉዕዞ ኸኣ ኣዝዩ ሓጺር እዩ፡ ከመይሲ ኸምዚ ተጻሒፉዶ ኣይኮነን፡ «ካብ ስጋ ርሑቕ...ምስ ጐይታ ዘሎ?» ብኡኡ ብሸለልያ ኣብ እንሓልፈሉ እዋን፡ ጐይታ ምሳና ጥራይ ዘይኮነ፡ ብበትሩን ብምብራዩን እውን ምሳና እዩ — እቲ በትሪ ንኹሉ ጸላኢ ንምጥፋእ፡ እቲ ምብራይ ከኣ ኣብ ኩሉ ድኻምና ንምድጋፍ።
5. ምህላው ጸላእቲ (ቁ. 5)
ሓምሻይ (ቁ. 5)፡ ኣብዛ በረኻ ዝኾነት ዓለም እዚኣ ብ ጸላእቲ ተኸቢብና ኢና፡ እዚኦም ከኣ ካብ ምጥቃም በረኸትና ኺሰርቁናን መንፈሳዊ ዕቤትና ኼዕንቅፉናን ይደልዩ። ጐይታ ግን ጓሳና እዩ፡ ኣብ ቅድሚ ጸላእትና ድማ መኣዲ የዳልወልና። እዚ ጥራይ ዘይኮነ፡ ንህዝቡ ንመኣዲ የዳልዎም፡ ከመይሲ ርእሶም ብዘይቲ ይለኽዮም፡ ጽዋእ ከኣ ይመልኦ ጥራይ ዘይኮነ፡ የፍስሶ እውን እዩ። ንሱ ኣብ ግዜ ስጋኡ ንሕና ንእኡ ኻብ ዝገበርናሉ ንላዕሊ ብዙሕ ይገብረልና እዩ፡ ከመይሲ ሓደ ኻብቶም ፈሪሳውያን ምሳኡ ኺበልዕ ምስ ደለዮ፡ ጐይታ ድማ ብግሩም ጸጋ ኣብ ቤት እቲ ፈሪሳዊ ኺበልዕ ተቐመጠ፡ እንተኾነ ግን፡ ኸምዚ ኺብል ነበሮ፡ «ርእሰይ ብዘይቲ ኣይለኸኻን።»
6. መዓልታዊ መገዲ (ቁ. 6)
ሻድሻይ (ቁ. 6)፡ መዓልታዊ መገዲ ኣሎ፡ እዚ ኸኣ «ኩሉ መዓልቲ» ናይ ህይወትና ኽንከይዶ ኣሎና። ነፍሲ ወከፍ መዓልቲ ህይወትና ዘይተቋርጽ ግዴታታት፡ ሽግራት፡ ንኣሽቱን ዓበይትን ኩነታት የምጽእ። ንጓሳ እንተተኸተልና ግን፡ «ጽቡቕን ምሕረትን» ከም ዚስዕበና ኽንረክብ ኢና። ናብ ጐይታ ዝያዳ እንተቐረብና፡ ንጓሳ ብትግሃት እንተተኸተልና፡ ኣብ ንኣሽቱ ነገራት ናይ መዓልታዊ ህይወት ኢዱ ብዝያዳ ንጹር ራእይ ኣይንርእንዶ፡ ኣብኡ ኸኣ ጽቡቑን ምሕረቱን ኣይንረክብንዶ፧
7. ትጽቢት ዘለኣለማዊ ህይወት (ቁ. 6)
ሳብዓይ፡ ኣብ መወዳእታ ድማ፡ ካብ መዓልታት ህይወትና ሓሊፍና ናብቲ ዚሰፍሕ ዘለኣለማዊ ህይወት ክንርኢ ኸለና፡ ጐይታ ጓሳና እንተኾይኑ፡ ብበረኻ ኺመርሓና ጥራይ ዘይኮነ፡ ኣብ መወዳእታ ናብ ቤቱ ኼምጽኣና እዩ፡ «ኣብ ቤት ጐይታ ንዘለኣለም ክነብር።» ንክርስቲያን እዚ ቤት ኣቦ እዩ፡ ኣብኡ ኸኣ ክነብር ካብ ኩሉ ስጋዊ ድሌታት ሓሊፉ፡ ኩሉ መንፈሳዊ ትምኒት ተማሊኡ፡ ውድቀት ኪኣቱ ዘይክእል፡ ልቢ ኺበርድ ዘይክእል፡ ጽላል ሞት ኪመጽእ ዘይክእል፡ ጸላኢ ኺቐርብ ዘይክእል፡ የግዳስ ጽዋእ ዚፈስሰሉ ቦታ እዩ። «መዓልታት ህይወተይ» ክውድኡ እዮም «ኣብ ቤት ጐይታ ንዘለኣለም።» ኣብቲ ዓቢ ስድራቤት ሓንቲ ኻብ ኣባጊዑ ኣይትጠፍእን እያ። «እቶም ዝሃብካኒ ሓልየዮም፡ ሓደ እኳ ኻባታቶም ኣይጠፍአን።» (ዮሃንስ 17:12)። ነዊሕ ዓመታት ይገብር እቲ ቅዱስ ሩተርፎርድ ኸምዚ ጸሓፈ፡
«ብዛዕባ ፍቕሩ እንታይ ትሓስቡ፧ ብዛዕባ እዘን ንዝጠፍኣ ኣባጊዕ ኣቦኡ ኺርኢ ኣብ ዓለም ዝኸዳ እግሩ፡ ብሚስማር ዝተወግኣ፧ እዘን ብጸሎት ናብ ኣምላኽ ደጋጊመን ዝተልዓላ ኣዒንቲ፡ ብንብዓት ዝደኸማ፧ ርእሱ ብኽርዳድ ዝተወግአት፧ እቲ ኻብ ጸሓይ ዝያዳ ጽቡቕ ዝኾነ ገጹ፡ ኩሉ ዝተበላሸወ፡ ጸጉሩ ኻብ ገጹ ዝተመንጨለ፧ ንሱ ነውሪ ወሲዱ ንዓኻትኩም ክብሪ ሃበ። ንሱ መርገም ወሲዱ ንዓኻትኩም በረኸት ሃበ፡ ንሱ ሞት ወሲዱ ንዓኻትኩም ህይወት ሃበ...ከምቲ ቀንዲ ጓሳ፡ ንኹለን ኣባጊዑ ጸብጻብ ኪገብር እዩ፡ ንኣቦኡ ኸኣ፡ እዘን ኩለን ኣባጊዔይ እየን ኪብሎ እዩ። ንሳተን ንምእካብ ብኣግራብን ማያትን እሾኻትን ሓሰኻታትን ሓሊፈ፡ እግረይ ተወግአ፡ ኣእዳወይን ጐድነይን ተወግአ፡ ቅድሚ ምሓዘን፡ ሕጂ ግን ኣብዚ ኣለዋ።»ንሱ ኣብ ዝሓለፈ ንዓና ዝገበሮ ኩሉ እናዘከርና፡ ከምቲ ጽቡቕ ጓሳ ህይወቱ ንኣባጊዕ ዝሃበ፡ ንሱ ኸምቲ ቀንዲ ጓሳ ኺመጽእ ከሎ ንዓና ዚገብሮ ኩሉ እናፈለጥና፡ ኣብዚ ናይ በረኻ ጉዕዞና ናብ ገጹ ኽንጥምት ንኽእል ኢና፡ «ጐይታ ጓሳይ እዩ።»
ኣሰሩ ንስዕብ፡ እግሩ እንተተቐደደትስ እንታይ እዩ፧ ኣብቲ ንሱ ዝመሓዞ መገዲ፡ ኩሉ እሾኽን ሓሰኻን ሰላም ይበል።″ }
