በይንኻ ኣይኮንካን። ቃል ኣምላኽ እዚ ኣብ ብዙሕ ቦታታት ብንጹር ይገልጾ።
እዚ ብእምነት እንተሓዝናዮን እንተተኣማሚልናዮን፣ ብትብዓት ናብ ቅድሚት ክንከይድ ንኽእል ኢና። ምህላው ኣምላኽን ሓገዙን ክቡር እዩ።
ኣብ ሓድሽ ኪዳን ኣምላኽ ምሳና ከም ዘሎ፣ ኣምላኽ ምሳና ከም ዘሎ፣ ኣምላኽ ምሳና ከም ዘሎ፣ ከምኡ’ውን ኣምላኽ ኣባና ከም ዘሎ ንምሃር። ብዛዕባ እዚ ሓሲብካ ትፈልጥዶ? እዚ ሓቅታት እዚ ኣብ ኣእምሮና ምሓዝን ብእኡ ምምልላስን ንእምነትና ብሓቂ የበርትዖ።
በዚ ምኽንያት እዚ፣ እዞም ነጥብታት እዚኦም ንህይወትና እንታይ ማለት ከም ዝኾኑ ንምርኣይ ብዝያዳ ብዕምቆት ክንምርምሮም ኢና!
ኣብ ብሉይ ኪዳን ኣምላኽ ምስ ህዝቡ ከም ዝነበረ ንርኢ። ንሱ ምሳኦም ከም ዝነበረን ብምህላዉ ከም ዝባረኾምን ንርኢ። ንኣብነት ንሕዝቅያስ ውሰድ። ንሱ ኣብ መጽሓፍ ቅዱስ ግሩም ምስክርነት ተዋሂብዎ ኣሎ።
2 ነገስት 18:5 ከምዚ ይብል፡
«ንእግዚኣብሔር ኣምላኽ እስራኤል ተኣምኖ፣ ድሕሪኡ ኣብ ኩሎም ነገስታት ይሁዳ ከምኡ ዝበለ ኣይነበረን፣ ኣብ ቅድሚኡ ዝነበሩ እውን ኣይነበሩን።»
ብዝያዳ፣ ሕዝቅያስ ንእግዚኣብሔር ተጣበቐ። ንሱ ቃል ኣምላኽ ዘፍቅርን ኣብ ግብሪ ዘውዕልን እሙን ሰብ ነበረ። ሳዕቤኑ እንታይ ከም ዝነበረ ትፈልጥዶ? ኣብ ቁጽሪ 7 ከምዚ ንምሃር፡
«እግዚኣብሔር ድማ ምሳኡ ነበረ፤ ናብ ዝኸዶ ኩሉ ይዕወት ነበረ» (2 ነገስት 18:7)።
ኣምላኽ ንእምነት፣ ንምውፋር፣ ንእምነትን ንምእዛዝን ናይዚ ሰብ እዚ ብሃብታም በረኸቱ መሊሱሉ። ንእግዚኣብሔር እንተተኣማሚልናዮን ብምውፋር ንእኡ እንተነበርናን፣ ንሱ እውን ምሳና ከም ዝኸውን ክንርግጽ ንኽእል ኢና።
ናብ ሓድሽ ኪዳን ንኺድ፣ ሓድሽ ልኬት ናይ ቅርበት ኣምላኽን ሓገዙን ይርአና።
ብልደት የሱስ ክርስቶስ፣ ዘለኣለማዊ ወዲ ኣምላኽ ይጅምር። ንሱ ኣማኑኤል ተባሂሉ ይጽዋዕ። እዚ ድማ «ኣምላኽ ምሳና!» ማለት እዩ።
ኣምላኽ ኣብ ብሉይ ኪዳን ኣብ ደበና እሳት ኣብ ደብረ ሲና ገዛእ ርእሱ ገሊጹ። እዚ ኣምላኽ እዚ ድማ ሰብ ኮነ። ኣብ ማእከል ሰባት ድማ ነበረ። ሰባት ክርእይዎን ክሰምዕዎን ክትንክፍዎን ዝኽእሉሉ ቅርብ ነበረ። ናብ ሰማይ ክምለስ ምስ ቀረበ፣ ናይ መወዳእታ ቃላቱ ንደቀ መዛሙርቱ ኣብ ወንጌል ማቴዎስ ከምዚ እዩ፡
«እንሆ ድማ፣ ኣነ ኩሉ ግዜ፣ ክሳዕ መወዳእታ ዘመን ምሳኹም እየ» (ማቴዎስ 28:20)።
እዚ ማለት፡ ንደቀ መዛሙርቱ ኣይሓድጎምን። ኣይፈሽሎምን። ከምቲ ኣብ መልእኽቲ ናብ እብራውያን ሓደ ግዜ ዝተባህለ፣ ኣይሓድጎምን። ምሳኦም ክቕጽልን ምሳኦም ክኸውንን እዩ።
ኣብ መወዳእታ ወንጌል ማርቆስ፣ ብዛዕባ ደቀ መዛሙርቲ ከምዚ ይብል፡
«ንሳቶም ድማ ወጺኦም ኣብ ኩሉ ቦታ ሰበኹ፣ እግዚኣብሔር ድማ ምሳኦም ይዓዪ ነበረ።»
እግዚኣብሔር ካብ ሰማይ ይድግፎም ነበረ። ኣብ ኣገልግሎቶም ይሕግዞም ነበረ!
እዚ ድማ «ኣምላኽ ምሳና» ካብቶም ናይ ብሉይ ኪዳን ኣመንቲ ንዓና ዝበለጸ ትርጉም ከም ዘለዎ ማለት እዩ። ኣብ ሰማይ 100% ዝርድኣና ሰብ ንፈልጥ። ብገዛእ ፍልጠትና ይርድኣና፣ ከመይሲ ንሱ ባዕሉ ኣብ ምድሪ ከም ሰብ ነበረ። እዚ ግሩም ሰብ እዚ ኩሉ ግዜ ምሳና ክኸውን ቃል ኣትዩ ኣሎ - ኩሉ መዓልቲ!
ብተወሳኺ፣ ኣብ ማቴዎስ 18:20 እግዚኣብሔር ጽኑዕ ቃል ኣትዩልና ኣሎ፣ ክልተ ወይ ሰለስተ ብስሙ ምስ ተኣከቡ፣ ኣብ ማእከሎም ክኸውን እዩ። ስለዚ ንሱ ባዕሉ ንፍሉይ ምህላዉ ቃል ኣትዩልና ኣሎ፣ ንሱ ማእከል ናይ ምትእኽኻብና ከም ቤተ ክርስትያን ምስ ኮነ።
ብዓይኒ ስጋ ክንርእዮ እንተዘይከኣልና እውን - እምነት ንኣምላኽ ብቃሉ ትወስዶን ዝኣተዎ ቃል ትኣምንን።
ከምኡ’ውን ብኸቢድ ፈተናታት ክንሓልፍ ከለና፣ እግዚኣብሔር ምሳና ከም ዘሎ ብርግጽ ክንፈልጥ ይግብኣና። ንሱ ከም ዘሕልፈና። ጳውሎስ እዚ ካብ ሓደ ግዜ ንላዕሊ ኣጋጢምዎ። ኣብ ግብሪ ሃዋርያት 23 በይኑ ኣብ ማእሰርቲ ከሎ፣ እግዚኣብሔር ብዘይተጸበዮ መጺኡ ኣተባብዖ።
ኣብ መጽሓፍ ኢሳይያስ ከምዚ ተባሂሉ ነበረ፡
«ኣነ ኣብ ልዑልን ቅዱስን ቦታ እነብር፣ ከምኡ’ውን ምስቲ ዝተሰብረን ትሑትን መንፈስ ዘለዎ፣ ንመንፈስ ትሑታት ንምሕዋይ፣ ከምኡ’ውን ንልቢ ዝተሰብሩ ንምሕዋይ» (ኢሳይያስ 57:15)።
ጳውሎስ ኣብ መወዳእታ ህይወቱ እንደገና ፍርዲ ክገጥሞ ከሎ እውን፣ እዚ ኣጋጢምዎ። ኩሎም ኣዕሩኹን ፈለጥቱን ሓዲጎምዎ ነበሩ፣ ግናኸ ንሱ ከምዚ ይብል፡
«ግናኸ እግዚኣብሔር ምሳይ ደው በለን ኣበርትዓንን» (2 ጢሞቴዎስ 4:17)።
እቲ ፍሉጥ ሚስዮናዊ ዳዊት ሊቪንግስቶን ንኣፍሪቃ ንመጀመርታ ግዜ ምስ ከደ፣ ገለ ኣዕሩኽቱ ንምፍናው ናብ መርከብ ኣሰንዮምዎ። ገሊኦም ብዛዕባኡ ኣዝዮም ይጭነቑ ነበሩ። ሓደ ኣብ መወዳእታ ደቒቕ ንጉዕዞ ከይገብር ክእምኖ ፈተነ። ግናኸ ሊቪንግስቶን ናይ ኣምላኽ ፍቓድ ከም ዝኾነ ኣሚኑ ነበረ። መጽሓፍ ቅዱሱ ከፈተን ንቃላት እግዚኣብሔር ንዝተጨነቑ ኣዕሩኹ ኣንበበ፣
«ኣነ ኩሉ ግዜ፣ ክሳዕ መወዳእታ ዘመን ምሳኹም እየ» (ማቴዎስ 28:20)።
ድሕሪኡ ሊቪንግስቶን ከምዚ በለ፡
«እዚ ቃል ናይ ሓደ ብሉጽን ቅዱስን ክብሪ ዘለዎ ሰብ እዩ፣ ስለዚ ኣብኡ ይውዳእ!»
ብዙሕ ዓመታት ጸኒሑ፣ ኣብ ዩኒቨርሲቲ ግላስጎው ትምህርቲ ምስ ሃበ፣ ከምዚ በለ፡
«ንዓኹም ክነግረኩም ድየ እሞ፣ ኣብ ኩሉ ዓመታት ስደት ኣብ ማእከል ህዝቢ ቋንቋኦም ዘይርድኣኒ፣ ኣተሓሕዛኦም ድማ ኩሉ ግዜ ዘይተረጋገጸን ብዙሕ ግዜ ጸላኢ ዝነበረን፣ እንታይ ደጊፉኒ? እዚ እዩ፡ ‘እንሆ፣ ኣነ ኩሉ ግዜ፣ ክሳዕ መወዳእታ ዓለም ምሳኹም እየ!’ ኣብዚ ቃላት እዚ ኩሉ ነገር ኣንቢረ፣ ንሳቶም ድማ ፈጺሞም ኣይፈሸሉን!»
