ካልኣይን ሳልሳይን ሰዓታት
«ኣብ ካልኣይ ሰዓት ወይ ኣብ ሳልሳይ ሰዓት እንተመጸ» (ሉቃስ 12:38)።
ዓመት ድሕሪ ዓመት፡ ሰዓት ድሕሪ ሰዓት ሓሊፉ፡ ጐይታና ግን ገና ኣይመጸን። ይኹን እምበር፡ ቃሉ፡ «ቅልጡፍ እመጽእ ኣሎኹ»፡ ብዘለኣለማዊ ሓድሽነቱን ሓቂነቱን ይቕጽል ኣሎ፤ ነዊሕ ግዜ ድማ መንፈስ፡ «ለይቲ ርሑቕ እዩ፡ መዓልቲ ድማ ቀሪባ እያ» ኢሉ ነበረ። ስለዚ ክሳዕ ክንደይ ቅልጡፍ ክመጽእ ይኽእል!
ግዜ ናይ ካልኣይ ሰዓት በጺሑ ሓሊፉ፡ መርዓዊ ግን ኣይመጸን፤ ግን «ኣብ ፍርቂ ለይቲ»፡ እቲ ናይ ካልኣይ ሰዓት መወዳእታ ግዜ፡ መባርዒ ጭድርታ ለኣኸ፡ «ኣብ ፍርቂ ለይቲ ድማ ጭድርታ ኾነ፡ እንሆ መርዓዊ፡ ንምቕባሉ ውጹ።» ድሕሪኡ ሓፈሻዊ ምባርዕ ኾነ፡ ብዙሓት ልቢ ኣብ ዝተፈላለዩ ክፍሊ ምድሪ ናብኡ ተለዓዓሉ። ምምጻእ ጐይታ ንቤተ ክርስቲያኑ፡ እቲ ብሩኽ ተስፋ፡ እንደገና ኣብ ቅድሚ ኣዒንቲ እሙናት ህዝቡ ብሩህ ኮይኑ የንጸባርቕ ነበረ። እዚ ጭድርታ እዚ ኣብ ፍርቂ ለይቲ ከም ዝወጸ፡ ሳልሳይ ሰዓት ድማ ከም ዝጀመረ ተነጊሩና ኣሎ።
ብመሰረት ኣይሁዳዊ ኣገባብ ምቑጻር፡ ካብ ፍርቂ ለይቲ ክሳዕ ሰዓት ሰለስተ ናይ ንግሆ ይቕጽል ነበረ። ሳልሳይ ሰዓት ብንጹር ኣዝዩ ኣቕዲሙ እዩ። ስለዚ፡ ሕጂ ኣብ መወዳእታ ናይ ሳልሳይ ሰዓት ኢና ዘለና። ምምጻእ ጐይታ ንዓና ርሑቕ ክኸውን ኣይኽእልን።
ንሕና ንፍጻሜታት ዘይኮነስ፡ ንጐይታ ባዕሉ እኳ እንተጸበና፡ ብዙሓት ፍጻሜታት ግን «እታ መዓልቲ»፡ ድሕሪ ምኻድና እትጅምር፡ «ትቐርብ» ከም ዘላ የርእዩ። ንሱ ተስፋ ቤተ ክርስቲያን ኣምላኽ እዩ። ናይ መወዳእታ ምቕራቡ ንቤተ ክርስቲያኑ ኣብ ምድሪ፡ ንልብና ናብ ሰማይ ናብኡ ንምጽንናዕን ንምስሓብን፡ «…ብሩህን ንግሆ ኮኾብ» ነበረ፡ ከምኡ'ውን ወሰኸ፡
«ብርግጽ ቅልጡፍ እመጽእ ኣሎኹ።»
ናብ ከምዚ ዝበለ ጸጋ እንታይ ዝሞቕን ዝቕጽልን ምላሽ ክንህብ ይግባእ?
«ኣሜን፡ ንዓ ጐይታ የሱስ።»
ስለዚ፡ ቃላት ጐይታና ክሳዕ ክንደይ ኣዝዩ ከቢድን መባርዕን እየን፡ «ኣብ ካልኣይ ሰዓት ወይ ኣብ ሳልሳይ ሰዓት እንተመጸ፡ ከምኡ ኾይኖም እንተረኸቦም [ማለት፡ እናተዓዘቡ]፡ እቶም ኣገልገልቲ ብጹኣን እዮም።» ኣብዘን መባርዒ ቃላት እዚኤን ድምጹ ንዓና ክንሰምዕ ንኽእል፡ ንእኡ ጥራይ ዘይኮነስ ክንጽበ፡ ግን ክንዕዘብ እውን፤ ከመይሲ፡ «ንዓኹም ዝብለኩም ንኹሉ እብሎ ኣሎኹ፡ ተዓዘቡ።» (ማርቆስ 13:37)።
ፍቑራት ኣዕሩኽ፡ ኣብ ዝሓለፈ ዓመት ንእሙንነቱን ንጽቡቕነቱን ንጐይታ ነመስግኖ። ነቶም ብህድኣት ምንጪ ሓገዝን ምትብባዕን ዝኾኑኒ እሙናት ቅዱሳን ነዚ ንምፍራይ የመስግኖም።
