ካልኣይ ዮሃንስ ኣብ ቅዱሳት ጽሑፋት ንሓንቲ ሰበይቲ እተጻሕፈት እንኮ መልእኽቲ እያ። ንሓቂ ቅዱሳት ጽሑፋት ብትግሃትን ብእምነትን ክትሕሎ ከም ዘለዋ ተጕልሕ፣ እንተላይ ብለዋህን ለዋህ ልቢ ዘለዋ ሰበይትን ሓፍትን ብጐይታ።
ሽዑ ብዙሓት ኣታለውቲ ኣብ ኩሉ ቦታ ይዘዋወሩ ነበሩ። ቀንዲ ዒላማ ሰይጣን ቤት ነበረ፣ ስለዚ ድማ ብፍላይ ንባህሪ ሰበይቲ ይምርሕ ነበረ። እቲ ሃዋርያ ዮሃንስ ብቕልጡፍ ክበጽሓ እኳ እንተ ደለየ፣ ኣምላኽ ግና ነዛ ደብዳበ እዚኣ ብዘይ ምድንጓይ ክጽሕፋ ኣዘዞ፣ ከመይሲ እዛ እግዚኣብሔር ዝፈርሓት ሰበይቲ ካብቲ ናይቶም ብትምህርቲ ክርስቶስ ዘይጸንዑ ተንኮለኛ ክፋእ ክትሕሎ ኣለዋ።
ከምዚኦም ዝኣመሰሉ ኣታለውቲ ሎሚ በዚሖም እዮም—እቶም ንየሱስ ክርስቶስ ብስጋ ከም ዝመጸ ዘይእመኑ። ዘለኣለማዊ ኣምላኽነቱን ናይ ሓቂን ንጹህን ሰብነቱን ኣገደስቲ ነገራት እዮም። ሓደ ሰብ እንተ መጸ፣ ኣብቲ ብስብእና ክርስቶስ እተገልጸን ኣብ ቅዱስ ቃል ኣምላኽ እተረኽበን ዘሎ ሓቂን ፍልጠትን ዝበለጸ ሓቂን ፍልጠትን ከም ዘለዎ እናበለ፣ ከምዚ ዝኣመሰለ ሰብ “ኣምላኽ የብሉን።” ብዙሓት ኣታለውቲ ሎሚ ብጥበበኛን ገዳይን ትምህርቶም ናብ ኣባይቲ ክኣትዉ ይደልዩ።
እታ “እተመርጸት ሰበይቲ” ናብ ቤታ ምእታው ክትነጽጎም ጥራይ ዘይኮነስ፣ ጥዑም ሰላም እኳ ክትህቦም ኣይነበራን፣ ከመይሲ እዚ ምስ እኩይ ግብሮም ከራኽባ እዩ። ንክፋእ ፍቕሪ ከተርኢ የብላን፣ ፍቕሪ ንሓቂ ጥራይ እያ እትርአ። ከምዚ ዝኣመሰለ ክፋእ ብኸቢድ ክንጸርፍ፣ ብሓቀኛ ምሉእ ምሉእ ን“ጐይታና የሱስ ክርስቶስ፣ ወዲ ኣቦ፣ ብሓቂን ፍቕሪን … እዚኣ እያ ፍቕሪ፣ ብትእዛዛቱ ኽንመላለስ” (ቁ. 3, 6) ክንውፈይ ጥንቁቓት ንኹን።
