ነቲ ዝጸሓፍኩዎ ጥቕሲ ብዓሚቕ ክትሓስቡሉ እሓትተኩም፡ ወዲ ሰብ ንምግልጋልን ንምሃብን መጺኡ። እዚ መለኮታዊ ሓቂ እዩ። የሱስ ናብዛ ዓለም እዚኣ መጺኡ ንጥቕምና ንምምላእ፡ ኣብ ኵሉ እቲ ክቡር ኣገልግሎቱ ዘድልየና ንምግልጋል፡ ህይወቱ ድማ ምድሓን ንብዙሓት ንምሃብ፤ ሓጢኣትና ኣብ ኣካሉ ኣብ ዕንጨይቲ ብምጽዋርን ምሉእን ዘለኣለማዊን ምድሓን ብምስራሕን ንምግልጋልና። ንሱ ንምርካብ ኣይመጸን፡ ንምውሳድ ኣይመጸን፡ ንምግልጋል ኣይመጸን፡ ንምርኣይ ኣይመጸን፤ ንምጥቃም መጺኡ። ስለዚ፡ እታ ዝተጨነቐት ነፍሲ ነዚ ዘጨንቕ ሕቶ፡ «ንጐይታ እንታይ ክገብር እኽእል?» እናበለት እንተኾነት፡ እቲ መልሲ፡ «ክተቋርጽን ክትርእን እግዚኣብሔር ንዓኻ እንታይ ከም ዝገበረ ክትኣምንን ኣሎካ። ደው ክትብልን ምድሓን ኣምላኽ ክትርእን ኣሎካ።»
ነዞም መለኮታውያንን ወንጌላውያንን ጥዑማት ቃላት እዚኦም ዘክር፡ «ንዘይሰርሕ ግና ንዘይተኣምነኛታት ዘጽድቕ ዝኣምን፡ እምነቱ ንጽድቂ ይቑጸረሉ» (ሮሜ 4:5)። ንክርስቶስ ብዘይካ ንሱ ንዓኻ ከመይ ከም ዘገልገለ ምፍላጥን ምእማንን ብብልሓት ወይ ብግቡእ ከተገልግል ኣይትኽእልን። ንዘይዕረፍ ተግባራትካ ከተቋርጽን ኣብ መለኮታዊ ዝተፈጸመ ዕዮ ክትዕርፍን ኣሎካ። ድሕሪኡ፡ ግናኸ ክሳዕ ሽዑ ኣይኮነን፡ ናይ ክርስትያናዊ ኣገልግሎት ህይወት ክትጅምር ትኽእል ኢኻ።
ንዅሎም ዝተጨነቑ ነፍሳት ኵሉ ሓቀኛ ክርስትያናዊ ኣገልግሎት ብምውናን ዘለኣለማዊ ህይወት ከም ዝጅምር፡ ብሓይሊ መንፈስ ቅዱስ፡ ብመንፈስ ቅዱስ ዝነብር፡ ብብርሃንን ብስልጣንን ቅዱሳት ጽሑፋት ከም ዝፍጸም ምግንዛብ ኣዝዩ ኣገዳሲ እዩ። እዚ እዩ መለኮታዊ ሓሳብ ክርስትያናዊ ዕዮን ኣገልግሎትን።
