ንሳውል ንመጀመርታ ግዜ ኺዛረብ እንሰምዖ፡ ንሕቶ ጐይታ ኻብ ሰማይ ኪምልስ ከሎ እዩ፦ «ሳውል፡ ሳውል፡ ስለምንታይ ኢኻ እትሰግኣኒ?» (ግብ. 9:4–5)። ሳውል ንቕትለት እስጢፋኖስ ኣፍቂዱ ነበረ (ግብ. 8:5)። ድሕሪ ዓመታት፡ ጳውሎስ እዚ ኣብ የሩሳሌም ንዝነበሩ ኣይሁድ፡ ንሳቶም ኪቐትልዎ ዝፈተኑ፡ ኣብ ዝሃቦ መደረ ኣረጋጊጽዎ (22:20)። ንሱ ቕድሚኡ ብክርስቶስ ዝነበረ ብጻዩ ኣይሁዳዊ ብሞት ምትሕብባሩ ፈጺሙ ኣይረስዖን። ሳውል ክዳውንቲ እቶም ደም እስጢፋኖስ ዘፍሰሱ ኺሕሉ ኸሎ፡ ኣምላኽ ነቲ ሞት እቲ እሙን ሰብኣይ ተጠቒሙ፡ ንሕልናኡ ዚወግእ መውግኢ ኸም ዜሳልሞ ጥርጥር የብሉን፡ ክሳዕ ጐይታ ኣብ ደማስቆ ወጻኢ ኸም ዚዓግቶ (26:14)።
ሞቱ ቐሪቡ ኸሎ (2 ጢሞ. 4:6) ፡ ጳውሎስ ኣብ ቅዱሳት ጽሑፋት ንጢሞቴዎስ፡ ካልእ ኣይሁዳዊ—ኣዲኡ ኤውንቄ ኣይሁዳዊት ነበረት—ኣብኡ ኣምላኽ ዓብዪ ስራሕ ዝገበረ፡ በዚ ግዜ እዚ ንጳውሎስ ተጠቒሙ፡ ናይ መወዳእታ ቓላቱ ጸሓፈ። ንሱ ንቆሮንቶሳውያን ከምዚ ኢሉ ኣመስጊንዎም ነበረ፦ «ንጢሞቴዎስ፡ ንሱ ፍቑርን እሙንን ውሉደይ ብጐይታ እዩ፡ ንሱ ንመገድታተይ ከምቲ ብክርስቶስ ዘለዋ፡ ከምቲ ኣብ ኵሉ ቦታ ኣብ ኵሉ ማሕበር ዝምህር፡ ኬዘኻኽረኩም ልኢኸዮ ኣሎኹ» (1 ቈረ. 4:17)።
ሕጂ ኸኣ ከም ተቐባባዪ ጕያ፣ ንሱ ነቲ ሓላፍነት ናይቲ ቐጺሉ ዘሎ ክፋል እቲ ጕያ ንምጕያይ ከም ዘለዎ ጌሩ፡ ንሱ ነቲ በትሪ ሓቂ የሕልፈሉ (2 ጢሞ. 2:2)። እስጢፋኖስ ነቲ በትሪ ንሳውል ከሕልፈሉ ኣይከኣለን፡ ከመይሲ ሽዑ ኣብቲ ጌጋ ጋንታ ነበረ፡ ግናኸ ንእግዚኣብሔር ንመንፈሱ፡ እቲ ምስ ኣምላኽ እንተራኸበሉ ሰብኣዊ ኣገባብ፡ ክቕበሎ ለመኖ (ግብ. 7:59)። ስለዚ ጳውሎስ፡ ንሱ ንህይወትን ኣገልግሎትን ብዘይካ እቲ ቐጻሊ ጸሎትን ምኽርን ናይ ኣቦኡ ብክርስቶስ ክጽበ ከሎ፡ እግዚኣብሔር ምስ መንፈስ ጢሞቴዎስ ክኸውን ይጽሊ። ንእኡ ንእግዚኣብሔርን ንጸጋኡን ካብ ምውፋይ ዝበልጽ ምጽንናዕን ምትብባዕን የለን።
