ብትንሳኤኡ፡ ክርስቶስ ሓድሽ ስርዓት ነገራት ኣቕሪቡ ኣሎ፡ ንሱ ድማ ቀዳማይ ወዲ እዩ፡ ከምቲ ናይ ፍጥረት። እቲ ፈጣሪ ናብ ፍጥረቱ ኣተወ፡ መቤዣ ንምዃን። ካልእ ዝበቅዕ ኣይነበረን፡ ስለዚ፡ ኣምላኽ ወዲ መጸ – ብኣቦ ዝተላእከን ብሓይሊ መንፈስ ቅዱስን። ንሱ ሰብ ኮነ፡ ስራሕ ምድሓን ንምፍጻም። ንስራሕ ፍጥረት፡ ነገራት ብቓሉ ከም ዝህልዉ ገበረ። ንስራሕ ምድሓን ንምፍጻም ግና፡ ካብ ምዝራብ ንላዕሊ ብዙሕ ክገብር ነይርዎ። ንሱ ኣምላኽ ዝኾነ፡ ኣብ ልዕሊ ኩሉ ዝተባረኸ – ብመልክዕ ኣምላኽ ዝነበረን ወትሩ ዝኸውንን – ርእሱ ኣትሓተ፡ መልክዕ ባርያ ድማ ወሰደ። ክርስቶስ ስራሕ መስቀል ምስ ፈጸመ፡ ሞተ፡ ተቐብረ፡ ግና ካብ ምዉታት ተንስአ። ድሕሪኡ ኣምላኽ ኣዕበዮ፡ ካብ ክብሪ ድማ መንፈስ ቅዱስ ለኣኸ። እታ ማሕበር ካብ ኣይሁዳውነትን ኣረማውነትን ዝተጸውዑ ጉጅለ እያ። ግና እዚ ጉጅለ እዚ ምስ ዓብይነት ክርስቶስ ከም ቀዳማይ ወዲ ካብ ምዉታት ብቅርበት ተተሓሒዙ ኣሎ።
ካብ ኩሎም ሚልዮናት ምዉታት ሰባት፡ ኣምላኽ ሓደ ጥራይ ክመርጽ ከኣለ፤ ንሱ ድማ መጀመርታ እዩ። ብእኡ፡ ምሉእ ብምሉእ ሓድሽ ስርዓት ተፈጥረ፡ ኣብኡ ኩሉ ነገር ብብሩኽ ርክብ ምስኡ ተቐሚጡ ኣሎ፡ ንሱ ግና ቀዳማይ ቦታ፡ ልዕልና ኣለዎ። እቶም ንፍጥረት ዝተጠቕሙ ቅድመ-ፍጻመታት – ብውሽጢ፡ ብገዛእ ርእሱ፡ ከምኡ’ውን ናብ (ፍ. 16) – ንስራሕ ምምስሳል፡ ምድሓን ብደም መስቀሉ (ፍ. 19–20) ተጠቒሞም ኣለዉ። ንኣምላኽ ምስጋና ይኹን!
