ንጉስ ኣግሪጳን ሓብቱ በርኒቄን ምስ ፌስጦስ ንምልላይ ናብ ቂሳርያ መጺኦም ነበሩ። ኣብኡ ድማ ገለ ግዜ ምስ ገበሩ፡ ፌስጦስ ዘጋጠሞ ጸገም ነገሮም። ንእሱር ናብ ንጉሠ ነገሥት ክሰዶ ምዃኑ፡ እቲ ኣይሁድ ድማ ክነብር ዘይግብኦ ሰብኣይ ምዃኑ ነጊሮምዎ። ግናኸ፡ ክኸስሶ ዝኽእል ክሲ ኣይነበሮን። ኣግሪጳ ንጳውሎስ ክሰምዖ ስለ ዝደለየ፡ ፌስጦስ ኣብ ቅድሚ እቶም ዓበይቲ ሰባት ንኽቐርብ ኣሰናደወ።
ጳውሎስ ክዛረብ ምስ ተፈቕደሉ፡ ነቲ ኣጋጣሚ ተጠቒሙ ምስክርነቱ ሃበ፡ ኣብተን እዋን እቲኣ ድማ ንክርስቶስን ሞቱን ትንሳኤኡን ንዝነበሩ ሰባት ብንጹርን ብሓይልን ኣቕረበ። ፌስጦስ ድማ ብዓውታ፡ “ጳውሎስ፡ ኣእምሮኻ ስሒትካ! ብዙሕ ትምህርቲ የሕምቕካ ኣሎ!” በሎ። ጳውሎስ ድማ ብኽብሪ ነዚ ነገር እዚ ከም ዘይተሰማምዖ ገሊጹ፡ ነቲ ንጉስ፡ ንሱ እቲ ዝበሎ ሓቂ ምዃኑ ከም ዝፈልጥ ገሊጹ ተማሕጸኖ።
ናይ ሎሚ ጥቕስታት፡ ጳውሎስ ኣብ ቅድሚ ንጉስን ካልኦት ዓበይቲ ሰባትን ዝገበሮ ምቕራብ ፍጻሜኡ ይህቡ። ጳውሎስ ብወንጌል የሱስ ክርስቶስ ኣይሓፈረን። ንምድሓን ሰማዕቱ ክንደይ ደኣ ተሃንጥዩ! ንሳቶም እውን ከምኡ ንሱ ዝረኸቦ ምድሓን ክረኽቡ ክንደይ ደኣ ተሃንጥዩ—‘ነዘን ሰንሰለታት እዘን እንተ ዘይኮይኑ’!
ንሕና ክርስትያናትኸ ከመይ ኢና? ኣብኡ እንተ ንነብር ነይርና፡ ንምፍታሕ ምለመንናዶ? ንሓያላን ወይ ንሃብታማት ወይ ንፍሉጣት ሰባት ከምኡ ከምኡ ክኾኑ ንምነዶ፡ ወይስ ንሳቶም ከምኡ ክኾኑ ንምነዶ፡ ወይስ ንሳቶም ከምኡ ክኾኑ ንምነዶ? ንጐይታና ምዝራብ ንፈቱዶ፡ ወይስ ክንገብሮ ንሓፍር?
