ኣብ መጀመርታ ግዝኣት ኣሓዝ ኢሳይያስ ምስ ወዱ ብትእዛዝ ጐይታ ንንጉስ ንምርካብ ከም ዝወጸ ንርኢ። ልቢ ህዝቢ ብንጉስ ሶርያን ንጉስ እስራኤልን ብሓባር ንኢየሩሳሌም ስለ ዝመጹ ብፍርሃት ይንቀጥቀጥ ነበረ። ኢሳይያስ ካብ ጐይታ ናይ ምጽንናዕ ቃላት ነበሮ፣ ንኣሓዝ ኣብ ኣምላኽ ከም ዝእምን ዝገብሮ። ንሱ ከም ዝሕሎን ንጸላእቱ እንታይ ከም ዝኸውንን ተነግሮ። ግናኸ ከቢድ መጠንቀቕታ እውን ምስኡ መጸ: «እንተዘይኣመንኩም፣ ፈጺምኩም ኣይትጸንሑን ኢኹም።»
እወ፣ ኣሓዝ ኣይኣመነን። ኢሳይያስ እኳ ንሱ እዚ ኩሉ ነገራት ከም ዝኸውን መርትዖ ንምሕታት ምልክት ክሓትት ነገሮ። ግናኸ ንሱ «ኣይሓትትን፣ ንጐይታ ድማ ኣይፍትንን!» ኢሉ መለሰ (7:12)። እዚ ሃይማኖታዊ ይመስል፣ ግናኸ ብሓቂ ንሱ እምነትን ዝኾነ ፍላጎትን ኣይነበሮን። ንሱ ድሮ ናይ ገዛእ ርእሱ ትልሚ ነበሮን ንምስዓቡ ድማ ወሲኑ ነበረ። በዚ ምኽንያት፣ ከምቲ ጐይታ ዝበሎ «ፈጺምኩም ኣይትጸንሑን ኢኹም»፣ ንኦቶም ጽቡቕ ኣይኮነሎምን። ኣሓዝ ዝኾነ እምነት ኣይነበሮን ንቓል ኣምላኽ ድማ ኣይኣመነን።
እዚ ኣዝዩ ኣገዳሲ ትምህርቲ እዩ። ቃል ኣምላኽ ክንሰምዕ ከለና፣ ንሕና እውን፣ ከም ዝበሃል፣ እምነት ክንውስኸሉ ኣለና፤ ክንኣምኖ ኣለና። እዚ ኣብ ህይወትና መንፈሳዊ ዕቤት ንምግባር እንኽእለሉ እንኮ መንገዲ እዩ። እዚ ንሓደ ነገር ምፍላጥ ወይ ብዛዕባ ቃል ኣምላኽ ኣእምሮኣዊ ፍልጠት ምህላው ጥራይ ኣይኮነን፣ ግናኸ ኣምላኽ ዝነግረና ምእማን እዩ። ከምኡ ምግባር ኣተሓሳስባናን ኣገባባትናን ብግብሪ ክቕይር እዩ። ኣሓዝ እንተዝኣምንን ብቓል ኣምላኽ እንተዝመላለስን፣ ነገራት ፍጹም ዝተፈልየ ምኾነ: ንእኡን ንህዝቡን ሰላምን በረኸትን ምሃለ። ቃል ኣምላኽ ስለ ዘይንኣምንን ብእኡ ስለ ዘይንመላለስን፣ ንኣምላኽ ብምእማን፣ ክንደይ ብዙሕ ሽግራት ንገዛእ ርእስና ንህብ።
ካብ ስሕተት ኣሓዝ ንማሃር እሞ ንቓል ኣምላኽ እምነት ንወስኸሉን ብእኡ ንመላለስን። በዚ ኣብ ጐይታ ክንዓብን ዕቤት ክንገብርን ኢና።
