ካብዚ ከቢድ ምዕራፍ ራእይ 13፡ ግዜያት ኣህዛብ ብዝኸፍአ ዓይነት ምልካዊ ስርዓት ከም ዝዛዘም ንፈልጥ ኢና። ክርስትና፡ ካብ ኣምላኽ ስለ ዝወገዐ፡ ናብ ፍጹም ስርዓት ኣልቦነትን ምብልባልን ክወድቕ እዩ፡ ካብኡ ድማ ሰባት ብሓይሊ ክድሕኑ ክደልዩ እዮም፡ እዚ ሓይሊ እዚ ብሰይጣን ዝነጥፍን ንኣምላኽ ዝጸርፍን እኳ እንተኾነ፡ ንውግኣት ደው ከብልን ካብ ምብልባል ስርዓት ከምጽእን ዝኽእል ይመስል (ራእይ 13:4 ተመልከት)። በዚ ድማ፡ እቲ ዘመን ብምድግጋም ናይቲ ዝጀመረሉ ጣኦታዊ ኣምልኾ ክዛዘም እዩ፡ ግና ግን ብዝኸፍአ መልክዕ። ከምቲ ናቡከደነጾር ንወርቂ ምስሉ ዘቕመጠ፡ ኩሎም ሰባት ድማ ክሰግዱሉ ዝነበሮም፡ ከምኡ’ውን ኣብ ዳሕሮት መዓልታት፡ ኩሎም ኣብ ምድሪ ዝነብሩ ንምስሊ እቲ ኣራዊት ክሰግዱ ወይ ክቕተሉ እዮም።
ሰባት ብዛዕባ «ሓድሽ ስርዓት» ይሓልሙ ኣለዉ፡ እዚ ድማ ብገዛእ ርእሶም ጻዕሪ ከምጽእዎ ተስፋ ዝገብሩሉን፡ ዓለም ሰላምን ብልጽግናን ከምጽእ ዝኽእልን እዩ። ግና ግን፡ ሓደ ከም ዝበለ፡ «ኣብ ክንዲ ንቕድሚት ዝኸይድ ጽቡቕ ተስፋ ንገብር፡ ንቕድሚት ዝኸይድ ክፉእ ክንጽበ ኣሎና። ክፉእ ክንጽበ ኣሎና፡ ክሳዕ ክንድዚ ዝኸፍአ ክኸውን፡ እግዚአብሔር ንዕኡ ክፈርድ ዘድልዮ።»
ይኹን እምበር፡ እቲ መወዳእታ ናይዚ ዘመን እዚ ክሳዕ ክንደይ ከቢድ እኳ እንተኾነ፡ እቲ ምእመን ብህድኣት ትዕግስትን እምነትን ኣብ ኣምላኽ ክገጥሞ ይኽእል እዩ፡ ንሱ ድማ ናብቲ ድሕሪኡ ዘሎ ክብሪ እናተጸበየ። ኣብ ምዕራፍ 14፡ ንኹሉ ሓይሊ ክፉእ ክስዕር፡ ንኽብሪ ኣምላኽ ክሕሉ፡ ከምኡ’ውን ንህዝቡ ናብቲ ዝተስፈወ በረኸት ከምጽእ ዝኽእል ሓደ ኣሎ – ወዲ ሰብ ብዘውዲ ዓወት ኣብ ርእሱ፡ ከምኡ’ውን ብጽኑዕ ማጭድ ፍርዲ ኣብ ኢዱ።
