ኣብ ሓድሽ ኪዳን ኣርባዕተ ሰባት ኣለዉ፡ ነፍሲ ወከፎም ድማ ኣብ ኣገደስቲ እዋናት ህይወቶም፡ “ጐይታይ” ኢሎም ተዛሪቦም። ኤልሳቤጥ ሰበይቲ ዘካርያስ፡ ማርያም መግደላዊት፡ ቶማስ ደቀ መዝሙር፡ ከምኡ’ውን ሃዋርያ ጳውሎስ ነዘን ቃላት እዚኣተን ከም ዝተዛረቡ ተመዝጊቡ ኣሎ። ኣብ ነፍሲ ወከፍ እዞም ኣምላኻውያን ምእመናን ክንደይ ዝገርም ኣብነትን ትምህርትን ንልብና ንረክብ!
ኣብ ናይ ሎሚ ምስትውዓልና፡ ንኤልሳቤጥ፡ ኣደ ዮሃንስ መጥምቕ ክንርኢ ኢና። ንዛ ቅድስትን ንሰብኣያ ዘካርያስ ካህን ክንደይ ዝገርም ፍጻመታት እዩ! ውሉድ ኣይነበሮምን፡ ብሰንኪ ዕድሚኦም ድማ ውሉድ ክህልዎም ተስፋ ቖሪጾም ነበሩ—እዚ ድማ ኣገዳሲ ገጽ ናይ ኣይሁዳዊ ህይወትን ትጽቢትን እዩ ነይሩ። ግናኸ ኣምላኽ ብተኣምር ጣልቃ ኣትዩ፡ እዚ ጥራይ ዘይኮነስ፡ እቲ ኺውለድ ዝቐረበ ወዶም “ኣብ ቅድሚ ጐይታ ዓብዪ”፡ ነብይን ቀዳማይን ናይ መሲሕን ኪኸውን እዩ (1:15, 17)።
ሓንቲ ንእሽቶ ዘመድ፡ ማርያም ናይ ናዝሬት፡ ናብ ቤት ኤልሳቤጥ ምስ ከደት፡ ዝገርምን ዘይተራእየን ፍጻመ ኮነ። ማርያም ናብ ቤት ኣትያ ንኤልሳቤጥ ምስ ሰላምታ ሃበታ፡ “እቲ ሕጻን” ኣብ ከርሲ ኤልሳቤጥ ዘለለ! ንሳ ብኡብኡ ብመንፈስ ቅዱስ መልአት፡ ብዓብዪ ድምጺ ድማ፡ “እዚ ናይ ጐይታይ ኣደ ናባይ ክትመጽእ፡ እዚኸ ንኣይ ስለምንታይ ተዋህበኒ?” በለት። እዘን ዝገርማ ቃላት እዚኣተን ንዘመናት ኣቢለን ናብ ግዜና በጺሐን፡ ልቢ ኵሎም ምእመናን ድማ ኣሐጒሰን። ኤልሳቤጥ ብስምዒት እቲ ፍጻመ ጥራይ ኣይተዋሕጠትን፡ ግናኸ እቲ ዘይተወልደ ጋሻ መን ምዃኑ ብመንፈስ ዝተዋህበ ምግላጽ ተዋህባ። ንሱ ኻልእ ኣይነበረን፡ ጐይታኣ፡ ኣምላኽ ኣቦታታ፡ ንህዝቡ ኺብጀው ዝመጸ እዩ ነይሩ።
ክንደይ ዝገርም ምስክርነት፡ ኣብዘን ቃላት እዚኣተን ድማ ክንደይ ዓሚቕ ትርጉም፡ “ጐይታይ!” ኣብ ኵሉ መጽሓፍ ቅዱስ ወይ ኣብ ኵሉ ዓለም ካብቲ ኣምላኽ ሰብ ምዃኑ ዝገርም ሓቂ የለን!
