ኣብ 2 ነገስት 23:30 ዮኣሓዝ ንጉስ ኮይኑ ከም ዝተቐብአ ብፍላይ ምጥቃሱ ኣዝዩ ዘገርም እዩ። ንኹሎም ካልኦት ነገስታት ከምኡ ኣይነበረን ድዩ? ይኹን እምበር፡ ንሱ ንሰለስተ ወርሒ ጥራይ እንተ ገዝአ እኳ፡ ንእኡ ተጠቒሱ ኣሎ። እዚ ንስራሕን ክብሪ ሰብን የዘኻኽረና። “ኹሉ ስጋ ኸም ሳዕሪ እዩ፡ ኹሉ ኽብሪ ሰብ ድማ ከም ዕምባባ ሳዕሪ። ሳዕሪ ይነቅጽ፡ ዕምባባኡ ድማ ይረግፍ፡ ቃል እግዚኣብሄር ግና ንዘለኣለም ይነብር” (1 ጴጥሮስ 1:24–25)። ክብሪ ሰብ ሓላፊ እዩ፡ ብቕልጡፍ ድማ ይሓልፍ፡ ሓንዳንድ ግዜ ድማ ካብቲ ዝሓስቦ ወይ ዝምነዮ ንላዕሊ ብቕልጡፍ።
ድሕሪ ሞት ኣቦኡ፡ እዚ ወዲ 23 ዓመት መንእሰይ ብሓንቲ ለይቲ ንጉስ ኮነ። ንእኡ ከመይ ዝበለ ፍሉይ ነገር! ሕጂ ኣብ ዝለዓለ ደረጃ ስራሑ ነበረ። ሳልሳይ ወዲ ስለ ዝነበረ ድማ፡ ንጉስ ክኸውን ዕድል ኣይነበሮን። ምናልባት ኣብ ድሕሪ መጋረጃ ንምብጻሕ ብትጋህ ሰሪሑ ይኸውን፡ ኣይንፈልጥን። ሓደ ነገር ግና ርግጽ እዩ፡ ህዝቢ ንእኡ ንጉስ ገይሮም መረጽዎ፡ ካብቲ ንቡር ስርዓት ብተጻራሪ።
እንሆ፡ ኣብ ላዕሊ ነበረ፡ ስልጣን ነበሮ፡ ክብሪ ነበሮ። ግናኸ በቲ ግዜ እቲ እንታይ ገበረ? ኣብ ቅድሚ ኣምላኽ ጌጋ ዝኾነ ነገር ገበረ። ሕልሙ፡ ግሩም ግዝኣቱ፡ ክብሩ፡ ኹሉ ጠፍአ!
እቲ ቀንዲ መልእኽቲ “መልክዕ እዛ ዓለም እዚኣ ይሓልፍ ኣሎ” (1 ቆሮንቶስ 7:31)። ኣዒንትና ኣብዛ ዓለም እዚኣ ኣይንግበር፡ ከምኡ እውን ኣብቲ ኣብ ዓለም ዘሎ ነገራት ኣይንግበር፡ ንምርካቡ ድማ ኣይንጽዓር፡ ክብሪ ወይ ንብረት እዛ ዓለም እዚኣ ኣይንድለ። ግደና ምስ ክርስቶስ እዩ። ስለዚ፡ “ነቲ ኣብ ላዕሊ ዘሎ ድለዩ፡ ክርስቶስ ኣብ የማን ኣምላኽ ተቐሚጡ ኣሎ”፡ ኣእምሮና ድማ “ኣብቲ ኣብ ላዕሊ ዘሎ፡ ኣብ ምድሪ ዘሎ ዘይኮነስ” ንግበር (ቆሎሴ 3:1–2)። ውጽኢት ናይዚ ምግባር እዚ ንኽብሪ ኣምላኽን ንሓጎስናን ኣብ ቅድሚኡ ክኸውን እዩ!
