ይሁዳ፡ ስሙ “ምስጋና” ማለት እዩ፡ ክጽሕፍ ብብርቱዕ ዝደለየ እኳ እንተ ነበረ፡ ከምቲ ዝጸሓፎ ክጽሕፍ ኣይሓሰበን ነይሩ። ብዛዕባ እቲ ሓባራዊ ምድሓን ምጽሓፍ ዝያዳ ባህ ዘብልን ክቡርን ስራሕ ምኾነ ነይሩ፡ ግን ኣምላኽ፡ ንሱ ክጽሕፍ ዝደለየሉ ምኞት ዝሃቦ፡ መልእኽቲ ይሁዳ ብብርቱዕ ቁምነገር ዝመልአ ምዕዶ ክኸውን ወሲኑ ነይሩ፡ ቅዱሳን ንእምነት ብብርቱዕ ክቃለሱ ኣለዎም። መጽሓፉ ኣብ ዓለም ምብልሻውን ሞትን ክርስትና ከም ዝገልጽ ተዛሪቡ እዩ። ትሕዝቶኡ ክሕደት እዩ፡ ብክፉኣት ሰባት ናብ ክርስትና ብምእታው ጸጋ ኣምላኽ ናብ ስጋዊ ፍትወት ብፍላጥ ምልዋጥ።
ቋንቋኡ ብርቱዕን ትንቢታዊን እዩ። ንሱ ነቲ ናይ ዝሓለፉ ግዜያት ብኣንጻር ጸጋዊ ስልጣን ኣምላኽ ዝነበረ ዕልወት ታሪኽ ይጥቀም፡ ነቲ ኣብ ክርስትና ኣብ ዳሕሮት መዓልታት ዝምዕብል ኩነታት ንምግላጽ። እስራኤል ካብ ግብጺ ብምድሓን እኳ እንተ ተባረኸት፡ ግን ብዘይምእማን ብዙሓት ኣብ ምድረ በዳ ጠፍኡ። መላእኽቲ እውን፡ ብኣምላኽ ብብርቱዕ ዝተባረኹ፡ ብምዕልዋይ ናብ ዘለኣለማዊ ጸልማት ወረዱ። ሰዶምን ጎሞራን፡ ቃየል፡ በለዓም፡ ቆራሕ፡ ኩሎም ዘስካሕክሕ መጠንቀቕታ ፍትሓዊ ፍርዲ ኣምላኽ ይህቡ።
እዚ ኩሉ ጸሊምን ኣሉታዊን እንተ መሰለ፡ ግን ናይ ይሁዳ መወዳእታ ቃላት፡ ብ“ግን ንስኻትኩም፡ ፍቑራት” (ቁ. 20) ዝጅምር፡ ንህያው ኣምላኽ ንእትእምን እምነት ዘደንቕ ኣወንታዊ ምትብባዕ እዩ። ከምቲ ኣብ ዳሕሮት ክልተ ጥቕስታት ዝረኣናዮ፡ ምስጋና ኣብ ዓለም፡ ስም ኣምላኽ ዝተዋረደሉ፡ ናይ ውሉድ ኣምላኽ ንክርስቶስ ዘኽብር ኣተሓሳስባ ኮይኑ ይቕጽል።
