ድሒነ ከም ዘለኹ መርትዖ ኣርእየኒ። ኦ! ንምልክት ካብ ህዝቢ ኣምላኽ ከም ዘለኹ! “እቲ ደም ንኣኻትኩም ምልክት ይኹን።” ካልእ ኣይተዋህበን። ኣብ ውሽጢ ደረትካ ምልክት ኣይትድለ፤ ኣብ ደም ክርስቶስ ርኣዮ። ኣብ ስምዒታትካ ኣይትመልከት፡ ግን ኣብ መከራኡ፤ ኣብ ሓጎስካ ኣይትመልከት፡ ግን ኣብ ስቓዩ። ኣብ እስራኤል እምነት ዘይኮነስ ዘይምእዛዝ ምኾነ ነይሩ፡ ለይቶም ብምሕታት፡ ደም ኣብ ኣፍ ደገ ቤቶም እንተ ነይሩ ብምርኣይ እንተ ዘሕለፉ። “ሓደ እኳ ካባኻትኩም ክሳዕ ንግሆ ካብ ኣፍ ደገ ቤቱ ኣይውጻእ” ኣምላኽ ኢሉ ነይሩ። ንሳቶም ድማ ኣብ ውሽጢ ኮይኖም ንግሆ ክሳዕ ዝወግሕ ጸበዩ።
እቶም ኣፍ ደገኦም ዝተዓጽወ፡ ብፍርህን ብምንቅጥቃጥን ኣብ ዙርያ ፋስጋኦም ዝእከቡ፡ ካብቶም ብህድኣት ንጽባሕ ናጽነት ዝጽበዩ ጎረባብቶም ንሳቶም ፋስጋ ክገብሩ ከለዉ፡ ዝተሓተ ድሕነት ኣለዎምዶ? እቲ ድሕነት ኣብቲ ኣብ ደገ ዘሎ ደም እዩ፡ ኣብ ስምዒታት እቶም ኣብ ውሽጢ ቤት ዘለዉ ኣይኮነን። እምነት ንኣምላኽ ታኣዘዘት፡ ነቲ ደም ወሲዳ ረሰረሰቶ፡ ኣብቲ መድሓኒ ደም ድማ እቲ ድሕነት ነበረ።
ግን ብዛዕባ ሓጢኣተይ ኣምላኽ ከም ዝረኣየኒ መርትዖ ሃበኒ። ንቓላቱ ስምዓዮ፡ “ነቲ ደም ምስ ረኣኹ፡ ክሓልፈኩም እየ።” ሰይፊ ፍርዱ ኣብቲ ፍቑር ተካኢ ተወጊኡ እዩ። ፍርዱ ካልኣይ ፍርዲ፡ ንሓጢኣት ድርብ ሞት ኣይሓትትን። እቲ ነቲ ገንሸል ዝቐተለ ሰይፊ ሕጂ ነቶም ደም ዝፈሰሰሎም ይከላኸል። ሓደ ግዜ ኣብ ልዕሊ ሓደ ድኻ ዝሞተ ሰብኣይ ተደፊእና፡ “ዓርከይ፡ ነዚ ዓለም ትገድፋ ኣለኻ። ድሕሪ ሓጺር ግዜ ኣብ ቅድሚ ኣምላኽ ክትቀርብ ኢኻ። ብዛዕባ ነፍስኻ ከመይ እዩ? ሓጢኣትካ ኣበይ እዩ?” በልናዮ። ንሱ ኣጻብዑ ከልዕል ኣዝዩ ድኹም ነይሩ፡ ግን ብህድኣት ገጹ ኣልዒሉ፡ “ሓጢኣተይ ኣብ ትሕቲ ደም እዩ” ኢሉ ሹክ በለ። ኣብዚ ኣዕረፈ—ኣምላኽ ኣብ መስዋእቲ ወዱ እዩ ዝርኢ፡ ኣብ ሓጢኣት እቶም ብእኡ ዝኣምኑ ኣይኮነን።
