ገሊኦም ካብቶም ኣብ ብሉይ ኪዳን ንመስዋእቲ እተጠቕሙ ኣዕዋፍ ክንርኢ ንደሊ። ኣብዚ ዘፍጥረት 8፡ ኣዕዋፍ ንኣምላኽ ንመስዋእቲ እተቐርቡሉ ናይ መጀመርታ ግዜ ንረክብ። ኖህ ኻብ መርከብ ወጺኡ ናብ ዝጸረየ ዓለም ኣትዩ ነበረ። ጽሑፍ ቅዱስ ከም ዝነግረና፡ ቅድሚ ማይ ኣይሂ፡ «እግዚኣብሔር ከኣ እከይ ሰብ ኣብ ምድሪ ብዙሕ ምዃኑ፡ ዅሉ ሓሳብ ልቡ ኸኣ ንዘለኣለም ክፉእ ጥራይ ምዃኑ ረኣየ» (6:5)። እቲ ንምድሪ ዝመልአ ምብልሻውን ዓመጽን ፍርዲ ማይ ኣይሂ ኣምጽአ።
ብኣንጻር እዚ እከይ እዚ፡ ኖህ ዅሎም ንጹሃት ኣዕዋፍ ኣብ መሰውኢ ከም ዝሓረረ መስዋእቲ ከም ዘቕረበ ኣስተብህል። እዚ ንወዲ ኣምላኽ፡ ናብ ምድሪ ዝመጸ፡ የዘኻኽረና። ኣብ ማእከል ብሓጢኣት ዝረኸሰ ዓለም፡ ንሱ «ንጹህ» ነበረ። ንጹህ ነበረ (1 ዮሃንስ 3:3)። ቅዱስ፡ ዘይጎድእ፡ ዘይረኸሰ ነበረ (እብራውያን 7:26)። መንፈስ ቅዱስ ኣብ ጥምቀቱ ኣብ ልዕሊኡ ምስ ወረደ፡ ብመልክዕ ርግቢ ወረደ፡ ንጹህን ንጹህን ባህሪኡ ኸኣ ኣርኣየ። ኣብ መወዳእታ፡ ኣምላኽ ዝሕጐሰሉ፡ ዅሉ ፍቓዱ ኸኣ ዝፍጽም ብሩኽ ሰብ (ግብሪ ሃዋርያት 13:22 ኣወዳድር)። ንዓና ንርእሱ ከም ሓቀኛ ዝሓረረ መስዋእቲ ኬቕርብ እዩ (ኤፌሶን 5:2፤ እብራውያን 9:14)።
ድሕሪኡ ድማ ፍረ እዚ መስዋእቲ እዚ ንርኢ። እግዚኣብሔር ነቲ ጥዑም ሽታ ወይ «መኣዛ ዕረፍቲ» ተሰምዖ። ልቢ ሰብን ሓሳባቱን ከምቲ ቅድሚ ማይ ኣይሂ ዝነበረ ኸም ዝጸንሐ ንብብ። ግናኸ መስዋእቲ ክርስቶስ ንኣምላኽ ዕረፍቲ ሂቡ እዩ። ድሕሪኡ ምዕራፍ 9 ብበረኸት ይጅምር፡ «ኣምላኽ ከኣ ንኖህን ደቁን ባረኾም» (ቁ. 1)። ስለዚ ንዓና ሎሚ፡ ብዅሉ መንፈሳዊ በረኸት ኣብ ሰማያት ብክርስቶስ ተባሪኽና ኢና (ኤፌሶን 1:3)። እዚ ኸኣ ብሰንኪ ስቓዩ፡ ሞቱ፡ ትንሳኤኡ፡ ዕርገቱን ክብሩን ኣብ የማን ኣምላኽ ጥራይ ኪኸውን ይኽእል እዩ። ንእኡ ነመስግኖ!
