ናይ ሎሚ ጽሑፍና ሳልሳይን ናይ መወዳእታን ምጥቃስ ናይቲ ጐይታ «ልዑልን ልዕል ዝበለን» ዝብል መግለጺ እዩ። እዚ ዘገርም ኣገላልጻ ኣብ መጽሓፍ ኢሳይያስ ሰለስተ ግዜ ምጥቃሙ ንምእመን ብፍሉይ ኣገዳስነትን ትምህርትን ዝመልአ እዩ። ኣብ ኢሳይያስ 6:1 ንሱ «ልዑልን ልዕል ዝበለን» እዩ ከምቲ ኣብ ሰማይ ዘሎ ጽኑዕ ዝፋን እንርእዮ፣ ብምድራዊ ምብትታን ዘይተንቀሳቐሰ፤ እዚ ጐይታ ኢየሱስ ክርስቶስን ክብሩን እዩ ዝግለጽ። ኣብ ኢሳይያስ 52:13 ንመሲሕ «ልዑልን ልዕል ዝበለን» ንርእዮ ድሕሪ ስቅያቱ ኣብ መስቀል ምፍጻሙ፤ ኣብ የማን «ዓብዪነት ኣብ ላዕሊ» ተቐሚጡ ኣሎ።
ኣብዚ፣ ኣብ ኢሳይያስ 57:15፣ «ልዑልን ልዕል ዝበለን»፣ ንዘለኣለም ዝነብር፣ ንርእዮ። ኣብዚ ዘሎ ኣስምሮ ኣብ መሕደሪ የሆዋ እዩ። ብሓቂ፣ ክልተ መሕደሪታት ከም ዘለዎ ተገሊጹ ኣሎ። ቐዳማይ፣ ንሱ ዘለኣለማዊ እዩ፣ እዚ ኸኣ እቲ መሰረታዊ ትርጉም የሆዋ እዩ። «ካብ ዘለኣለም ናብ ዘለኣለም ንስኻ ኣምላኽ ኢኻ» (መዝ. 90:2 jnd)። ንሱ ኣብ ዘለኣለም ይነብር ወይ ይቕመጥ፣ እዚ ኸኣ ንንእሽቶ ኣእምሮና ንምግንዛብ ወይ ንምርዳእ ዘይከኣል እዩ።
ካልኣይ፣ ምስቶም «ብዝተሰብረን ትሑትን መንፈስ» ዘለዎም ይነብር። ኣምላኽ ምስ ትሑታት ብምቕማጡ ዘርኣዮ ትሕትና ዘገርም እዩ። እዚ ብግሩም ኣገባብ ኣብ ስጋዌ ክርስቶስ ተገሊጹ፤ ምስቶም ድኻታትን ትሑታትን ተለለየ። ሰማያት ንዕኡ ኣዝዮም ዓበይቲ ኣይኮኑን፣ ልቢ ሰብ እውን ኣዝዩ ንእሽቶ ኣይኮነን። ጸሎት ሃዋርያ «ክርስቶስ ብእምነት ኣብ ልብኹም ክቕመጥ» እዩ (ኤፌ. 3:17)። ምስ «ክልተ ወይ ሰለስተ» ብስሙ ዝእከቡ እውን ኣሎ (ማቴ. 18:20)። እዚ ሓሳባት እዚ ን«ትሕትና ገርህነት» ኣምላኽና (መዝ. 18:35 jnd) ንኽንሓስብን ንኽንዕዘብን ክገብረና ይግባእ።
