ታሪኽ ህዝቢ እስራኤል ንትምህርትና ተዋሂቡና ኣሎ፣ እሞ ኸኣ ነቶም ዝተፈላለዩ ጸብጻባት ክንብብ ከለና፡ ገለ ኻብ ተመክሮኦም ከም ዘይተዛመድካዮ ክትተርፍ ኣይትኽእልን ኢኻ። ከም ክርስትያናት መጠን፡ ልዕልን ትሕትን ኣሎና፡ እስራኤል እውን ፍልይቲ ኣይነበረትን።
ካብ በረኻ ናብ ምድሪ ተስፋ ክሰግሩ ኸለዉ፡ ኣምላኽ ንእያሱ መራሒ ገይሩ ሃቦም፡ ንክርስቶስ ዝመስል። እያሱ ምስኦም ከሎ፡ ንእግዚኣብሔር ኣገልገሉ። እዚ “ልዑል” እዋን፡ ከምኡ ክንብሎ እንተ ኽኢልና፡ ንሓደ ወለዶ ተወሲኹ ቀጸለ፡ ምኽንያቱ ምስ እያሱ ዝነበሩ ሽማግለታት ነበሩ እሞ ኸኣ ብዛዕባ ግብሪ ኣምላኽ ቀጥታዊ ምስክርነት ነበሮም (እያሱ 2:7)።
ድሕሪኡ፡ “ድሕሪኦም ድማ ንእግዚኣብሔርን ንግብሩን ዘይፈልጥ ካልእ ወለዶ ተንስኤ። ሽዑ ደቂ እስራኤል ኣብ ቅድሚ እግዚኣብሔር ክፉእ ገበሩ፡ ንበኣላትን ኣገልገሉ” (መሳፍንቲ 2:10–11)።
ኣብ መጽሓፍ መሳፍንቲ ሾብዓተ ግዜ ደቂ እስራኤል ኣብ ቅድሚ እግዚኣብሔር ክፉእ ከም ዝገበሩ ንንበብ። እግዚኣብሔር ናብ ኢድ ጸላእቶም ይህቦም ነበረ፡ ንበቐል ዘይኮነስ፡ ግናኸ ናብ መወዳእታኦም ንምምጻእ ምእንቲ ኺምለሱሉ። ብግዜኡ፡ ናብ እግዚኣብሔር ይጭርሑ ነበሩ፡ ንሱ ኸኣ ይሰምዖም ነበረ።
እቲ ግሩም ክፋል ናይዚ ጸብጻባት ኣብ ምላሽ ኣምላኽ ይርአ። ንሱ ዘይተወሰነ ሕያውነት የርኢ እሞ ኸኣ ኣይጥልሞምን። ኣብ ፈታኒ ኩነታት ንርእስና ንረክብ ንኸውን፡ ብሰሪ ሕማቕ ውሳነታትና—ምናልባት ንብዙሕ ግዜ—ግናኸ ኣምላኽ ናብኡ ክንጭርሕ ይደልየና እዩ። ክንደይ ርሑቕ ከም ዝሰሓትካ ብዘየገድስ፡ ንሱ ክቕበለካ ይደሊ። “ኣነ ብህጹጽነተይ፡ ‘ካብ ቅድሚ ኣዒንትኻ ተሰጒጒ እየ’ በልኩ፤ ግናኸ ናባኻ ምስ ጸዋዕኩ፡ ድምጺ ልማኖይ ሰማዕካ” (መዝሙር 31:22)።
