ሰብኣዊ ኣካል ብሓቂ ድንቂ ፍጥረት ኣምላኽ እዩ፣ ብዙሕ ዝተሓላለኸ ዝርዝራት ዝሓዘ ስለዝኾነ፡ መዝሙራዊ “እግዚኣብሄር ይመስገን፣ ብድንቂን ብፍርሕን ተፈጢረ እየ” (መዝ. 139:14) ኢሉ ይጭድር። ንሓድነት ዘለዎ ፍልልይ ዘርኢ ድንቂ ኣብነት እዩ፣ ከመይሲ ብባህሪን ብግብርን ፍጹም ዝተፈላለዩ ኣባላት ዝሓዘ እዩ፣ ገና ኩሎም ብድንቂ ሓድነት ሓቢሮም ይዓዩ። ገለ ካብዚኦም ብዘይፍላጥ ዝፍጸሙ እዮም፣ ከመይሲ ኣምላኽ ነቲ ኣካል ከምኡ ገይሩ ስለዝነደፎ። ካልኦት ድማ ብሓሳባት ኣእምሮ ዝምርሑ ብፍላጥ ዝፍጸሙ እዮም።
እዚ ኩሉ ኣምላኽ ሎሚ ኣብ ስጋ ክርስቶስ፡ ማለት ኣብ ቤተክርስትያን ኣምላኽ ዝመስረቶ ሓድነት ክቡር ምዃኑ ንምግላጽ ዝዓለመ እዩ። እዚ ሓድነት እዚ ነፍሲ ወከፍ ናይ ሎሚ ውሉድ ኣምላኽ ዝሓዘ እዩ። ገለ ከም ዝሓሰቡዎ ብዙሓት ኣካላት የለዉን፣ ሓደ ጥራይ እዩ ዘሎ። ነፍሲ ወከፍ ኣማኒ ኣብቲ ሓደ ኣካል ቦታኡ ኣለዎ፤ ንሱ ወይ ንሳ ኣባል ናይቲ ኣካል እዩ። እዚ ኣምላኽ ዝሃቦ እንኮ ኣባልነት እዩ። ስለዚ ድማ፡ ነፍሲ ወከፍና ኣብቲ ኣካል ዘሎና ቦታ ዝሰማማዕ ስራሕ ንምስራሕ ዓቕሚ ተዋሂብና ኣሎና። ኢድ ቦታ ዓይኒ ክትወስድ ኣይትኽእልን፣ እግሪ ድማ ቦታ ኢድ ክትወስድ ኣይትኽእልን። ምናልባት ኣነ ንእሽቶን ሕቡእን ኣባል ክኸውን እኽእል እየ። እዚ ግን ፍልልይ ኣይገብርን፣ ከመይሲ እቶም ዘይርኣዩ ኣባላት ከምቶም ዝርኣዩ ኣገደስቲ እዮም። ድሌትና ንጥቕሚ ኩሉ ኣካል ክኸውን ኣለዎ፣ ዘሎና ዓቕሚ ድማ ንዚ ክውዕል ኣለዎ።
ኩሉ ምግቢ፡ ዕረፍቲ፡ ከምኡ’ውን ምምራሕ ካብ ርእሲ ኣካልና ክመጽእ ኣለዎ። ከምኡ ድማ፡ ንኹላትና ነቲ ንሱ ዘሰናደወና ስራሕ ንምፍጻም ዘኽእለና ነገር ንምሃብ ብምሉኡ ኣብቲ ኣብ ሰማይ ዘሎ ቅዱስ ርእስና፡ ማለት ኣብ ጎይታና የሱስ ክርስቶስ ንምርኮስ። ንእኡ ብምእዛዝ፡ ንኻልኦት ንምስራሕን ምስኦም ብሓድነት ንምስራሕን ባህ ይብለና።
